donderdag 29 januari 2009

Oranje sinaasappel

Ik kon mijn oren niet geloven!
Wat zei ze? Of ik…ja…IK…..met haar wou…. eeeh…
Dan kun je niet menen dacht ik.
Jij bent zo mooi en ik, nou …ik eigenlijk ook wel maar dan nog steeds!
Ik met haar? Tjonge, mag ik even bedenktijd?
Waarom vraagt ze aan mij.
Nou…als ik in een winkel sta en ik zie de allermooiste oranje sinaasappel die ik ooit heb gezien, dan vertrouw ik het ook niet helemaal. Hij zal vast wel oranje geverfd zijn.
Dat kan niet anders. Dat denk je dan hè? U begrijpt het niet?
Ik leg het wel even uit. Hij hing ergens in Verweggistan aan een boom, is op een zekere dag geplukt door een Verwegistanees, vervoerd door een oude vrachtwagen naar een loods, vanaf die loods weer vervoerd naar het vliegtuig en overgevlogen vanaf Verweggistan naar hier. Toen vanaf het vliegveld naar de groothandel, vanaf de groothandel naar de supermarkt en neergelegd door een of ander zwetend pubertje met pukkels overal en dan zegt U mij dat die sinaasappel nog zo mooi oranje kan zijn? Ik heb er een hard hoofd in. Niet dat ik niet hou van hele mooie oranje sinaasappels, nee hoor mevrouw!
Ze zijn waarschijnlijk net als u.
Ze smaken meestal zoet, heel zoet.
Maar is daar dan ook niet wat aan gedaan?
Waren ze niet compleet verkleurd en uitgedroogd
en daarna ingespoten met zoete sinaasappelsap en oranje geverfd?
Zegt u het maar, ik weet het ook niet meer.
Wat zeg je nu? Je trekt je woorden terug?
Je vind het heel erg saai dat ik alleen maar over sinaasappels praat.
Ja, daar zegt u me wat.
Daar had ik nog niet bij stilgestaan.
Weer mislukt.
(wordt vervolgd)

Het is een beest

Je moet haar van een afstandje observeren.
Ze is te gevaarlijk om meteen te benaderen.
Ik heb geleerd oogcontact ten aller tijden te vermijden.
Als ze je pakt dan heeft ze je.
Er is niets lief en schattigs aan.
Nee hoor...dat is uiterlijke misleiding.
Probeer haar van achteren te benaderen, schuifelend door het hoge gras gehuld in camouflagekleding.
Tegen de wind in! Beweeg mee met het golvende gras.
Fluit natuur geluidjes en loop op handen en voeten.
Kruip door de modder en probeer zo zachtjes mogelijk te ademen.
En nu...zo dichtbij...ze ruikt je....betover haar met je woorden.
Spreek in haar taal, voel aan wat ze denkt.
Nu het zover is gekomen kun je niks anders doen dan of je verlies accepteren of de overwinning op te eisen.
Laat haar zien waarom en spreek zelfverzekerd en krachtig.
Versterk je woorden met gebaren.
Dans om haar heen en tem het dier.
En nu nooit meer wegdoen.
Slaap zacht meisje....tot morgen.

dinsdag 27 januari 2009

Het familiefeest

Even geduld allemaal. Het gaat zo beginnen.
Blijft U alstublieft op uw stoelen zitten.
En ja! Gaat U maar!
De muziek staat aan en U mag beginnen met lopen.
O wat een feest!
Wie weet zet ik NU de muziek uit.
Of misschien NU!
Oh wat heerlijk. Dat machtsgevoel.
U weet niet wanneer ik op dat knopje ga drukken hè?
Nee, vals alarm! Ik zag u allemaal al richting de stoelen duiken maar helaas.
Opstaan en doorlopen maar! Wat een humor.
En dan te bedenken dat dit een eeuwenoud spelletje is. Leuk hè?
NU! De muziek valt stil. Ach...wat sneu nou. Tante Rie.
Tja, u bent ook niet meer zo snel als vroeger hè?
Als u iets te hard gaat zitten breekt u wellicht nog iets. Nou aan de kant.
Het spel moet doorgaan. En daar gaan we weer!
Me handen trillen van de opwinding.
Ik zet even iets sneller op hoor. En ja!
Lopen maar. Nou niet zo zeuren opa!
Dit tempo kunt u echt nog wel bij houden hoor!
Trouwens, U speelt al de hele tijd vals want u zit al in een stoel
en die propt u elke keer tussen twee andere stoelen in. Flauw hoor.
Kom op! Tempo tempo! Wat zeg je kleintje? Moet je plassen?
Had je daar niet even wat eerder mee kunnen komen?
We zitten midden in een spel!
Oké! Jij je zin. GEDISCWALIFICEERD!
Nog iemand anders naar de wc.? U oma? Nee?
En lopen dan maar! Ja ja...dat gaat snel hè?
NU! De muziek is gestopt.
Oei! Gaat het oma? Ja dat klopt! dat was net mis ja...
Zulke kleine stoelen zijn het nu toch ook weer niet.
Volgende keer iets beter opletten ja?
Ik bel zo wel even een taxi voor u.
Met die gebroken heup gaat het niet meer lukken denk ik.
En dan nu voor de laatste ronden!
De spanning bouwt zich op.
De felheid van de deelnemers is goed aan te voelen!
Ze kijken geconcentreerd, en heel boos.
Ze kijken geconcentreerd en heel boos mijn kant op.
Jongens, jongens, rustig nou!
Wie ik ben? Dat heb ik jullie al verteld. Ik ben een achterneef van de broer van....
ach...eigenlijk ben ik gewoon een beetje eenzaam en het klonk hier zo gezellig binnen.
Mag ik meedoen alsjeblieft? Nee?
Hè jammer...

maandag 26 januari 2009

Wat een stomme film zeg.

Na een paar seconde zag ik het al. Of eigenlijk hoorde ik het eerst.
Die foute spannende beat uit de jaren negentig.
Ja hoor...even terug in de tijd.....en dan weer vooruit.....en dan weer terug.
Wazige beelden van huilende mannen en sterke vrouwen.
De ene vrouw onbereikbaar, de ander te makkelijk.
En ja hoor! Tuurlijk zijn het vriendinnen. Allebei verliefd op die zelfde kneus.
Dat huilebalkie. O o o ...wat is de liefde toch pijnlijk!
Waar heeft hij dit aan verdiend? Ik bedoel om zo'n kutrol te krijgen dan.
Tjonge jonge wat een drama. Hij mist het vliegtuig net. Nou boehoehoe...lekker belangrijk.
Ga dan met de trein man. Verzin in iedergeval iets en loop daar niet zo stom te janken.
En dan de reclame tussendoor....een ergernis vraagt u mij?
Neen!! Voor de allereerste keer in me leven niet! Een opluchting.
En dan begint de film weer...deel 2....WAT.....deel 2 pas?
O mijn god. Hij lijkt wel weken te duren. Ik zit al weken gevangen in dat zelfde irritante kutscript. Dit zou een oscar moeten krijgen voor de illusie die het creëert van langst gemaakte film ooit. Krijgt hij nou dat ene meisje, of toch die ander?
Who cares!!!!! Ze zijn allebei lekker, wonen ergens in Amerika en ik kan ze toch nooit neuken. Lekker boeiend dus. O ja...de sexscene...hier gaan we even voor zitten.
De enigste, maar dan ook echt de enigste kans. een heel klein sprankje hoop. Ene Illusie dus!
Nog niet eens een tepel! Nee meneer....GEEN ÉÉN! Een hoop geslijm, gehijg en natuurlijk ook heel veel deken! En ja...natuurlijk....niet de knapste maar de liefste wint zijn hart.
Moet ze blij mee zijn zeker. Voor de rest van haar leven elke dag gejank aan haar kop
van een slapjanus met een pruillipje die om de vijf minuten zielig in de camera moet kijken.
Hij viel in slaap en ze was weg. Er lag een briefje...
JA! ER LAG VERDOMME EEN BRIEFJE JA! Hoeveel verassingen krijg ik nog te verwerken in deze kutfilm? O ja ...natuurlijk.
Die liefste blijkt het kreng te zijn die de oogstwaarschijnlijke trut terroriseert. Oei! Dat zal wel veel vergen van de actrices! Dat betekend dat de goede ineens even slecht fout moet gaan acteren als de foute, die op haar beurt weer even slecht goed moet gaan spelen als de goeie.
DAT MOET WEL HEEEEEL SLECHT WORDEN!
En ja.....er was nog een diepte punt te bereiken. Er was een bruiloft.
Waarom rende ze weg vraagt u mij? Kon ze de verantwoording niet aan? Durfde ze niet te trouwen? Was dit toch niet de man van haar dromen? NEEN OP DIT ALLES!
Ze trouwde niet omdat in dit soort films niemand mag trouwen voor deel 3.
WAT!!! Ik zit nog steeds in deel twee? Ik mag me wel eens gaan scheren verdomme...ik heb de baard van een oude vent. Toen ik hieraan begon was ik dertig....nu zo'n tachtig geloof ik.
Mijn kleikinderen zijn geboren, opgegroeid, getrouwd, oud geworden en gestorven.
En het enige dat ik in m'n hele leven heb gedaan is deze kutfilm kijken.
EN HIJ IS NOG STEEDS NIET AFGELOPEN.!
Nu kijk ik hem af ook. Ik........ik......ik........(doffe knal)
En de oude man werd gevonden in zijn huiskamer.
Hartstilstand.
Hij had een lach op z'n gezicht.
Eindelijk rust.

zaterdag 24 januari 2009

Redelijk geprijsd ja...

Ik fietste toevallig voorbij en zag haar staan. Ze was echt zo lelijk als de nacht.
Het was pikkedonker dus paste ze goed in het algehele plaatje.
Ik raakte er door geïntrigeerd om het zo maar te zeggen.
Ik fietste nog een blokje om en zag haar nog steeds op het zelfde plekje staan.
Zou ze op iemand wachten? Heeft ze wel een plek om naar toe te gaan.
Wie zou er nou zo'n ongelooflijk lelijke vrouw een slaapplaats aanbieden.
Ik stapte van m'n fiets en sprak haar aan in een daad van hoffelijkheid .
Goedenavond lelijkerd, bent u nu een vrouw of een man, want ik kan het echt niet zien hoor.
U bent niet echt mooi hè? Ja goed, ik geef toe dat het hier pikkedonker is, maar als u knap was geweest had u wel onder die lantaarnpaal gaan staan daar. Heeft u soms een begeleider die u kwijt bent? Sorry wat zegt u? Of ik denk dat u geestelijk gehandicapt bent?
Nou...als het niet geestelijk is dan is het zeker wel lichamelijk maar u komt ook tamelijk zwakzinnig over hoor. Trouwens, dat setje staat u wel leuk, maar het is een beetje ongepast.We staan hier buiten in de kou en de regen en u heeft nog niet eens een jasje aan.
Dat trekt de klanten aan? Hoe bedoelt u? Klanten?
Of ik toevallig een klant ben? Welnu, dat ligt er aan. Wat verkoopt u?
Aaah...nu snap ik het. U bent er zo één! Hoeveel zegt U?
Nou, dat is in ieder geval wel redelijk geprijsd ja.
Tot ziens.

vrijdag 23 januari 2009

Het spel

En het spel begon. Iedereen in de starthouding!
We zullen rennen als nooit eerder. Windje mee en snel vooruit.
Gelukkig is dit niet de eerste keer want die blijft het moeilijkst.
We kennen de hindernissen, we zullen er niet van schrikken.
Sommige stukken hoog en andere stukken laag.
Als het moet zullen we even schuilen maar niet voor lang.
De klok blijft immers lopen en we komen om te winnen.
Wat zullen we genieten van dat trotse gevoel.
Het zweet zal zout smaken en de overwinning zoet.
Concentratie nu...
kijken, slaan, wegduiken, opvangen, klein stukje vliegen en over 100 meter linksaf.
Dat ging maar net goed maar het houdt het wel spannend hè?
En nu zo laag mogenlijk en er dwars doorheen. Wat een knal zeg!
Daar ligt het stokje, raap hem op en lopen! Zo hard als je kunt!
En nu in z'n achteruit. Denk er om, alles moet in tegengestelde richting.
Daar is het putje, erin met dat ding. Ja! En trekken met ze allen...Harder!
Als het omvalt er allemaal met de schouders onder en tillen maar!
Nu draait het allemaal om de balans. Iets meer naar links, iets meer naar rechts.
De tijd dringt en we worden bijna ingehaald! Er staan er nog maar twee overeind!
Gooi met effect en wijs hem na. Hij moet het netje over snap je?
En dan nu met onze allerlaatste kracht het trapje op.
We zijn er...het hoogste punt is behaald.
We staan bovenaan.
Proficiat.

woensdag 21 januari 2009

De hoogste prijs

De bel gaat.
Licht vertwijfeld laat Evert zich loom van de bank glijden om
vervolgens het gordijn zachtjes opzij te schuiven.
Het regent dikke klodders vanillevla pulserend op het ritme van deze laatste avond. Verwonderd steekt Evert zijn hand uit.
Nooit was alles zo mooi..
“De brief, oh shit! De afscheidsbrief!” , Evert schrikt op .
“plannen was nooi mijn sterkste punt maar dit slaat werkelijk alles!"
Met verenigde kracht wankelt hij naar zijn bureau waar hij driftig,
beide ogen gesloten, de opengerukte la doorspit op zoek
naar iets bruikbaars.

En dan gaat de bel, twee maal deze keer.
Langs de bank, bezaaid met lege verpakkingen, de tafel met daarop
diverse slaapcapsules en één lege whiskeyfles, begeeft hij zich langzaam terug naar het raam.
“Is ze dan toch teruggekomen? Komt het alemaal toch weer goed?”

Door de dikke gele strepen op het raam ziet Evert het gestalte van een grote kale man in een felrode regenjas met onder zijn arm een kartonnen bord geklemt.
De cameraman die hem begeleidt draait de lens plots richting Evert.
“Ik heb iets dat je hele leven gaat veranderen”, roept de kale man vervolgens richting Evert.
“O, waar ben ik mee bezig geweest? Ik kén deze man! Dat is die gozer die relaties lijmt op T.V.”
Evert was nooit zo’n groot fan van dit programma maar vandaag was alles anders.
Paula zat op de hoek van de straat in een trailer op hem te wachten om te zeggen dat hij alles voor haar betekende.
Nu restte nog maar één opstakel: De kale man in de rode regenjas en de camera die alles vastlegt.

Langzaam haalt hij de deur van het slot.
Nu staart hij in en verblinden wit licht waaruit de man in het rood
verschijnt die hem vastklampt en Evert meeneemt, het ging allemaal zo snel.
Wat zegt deze man?
Hij praat zo hard en de woorden blijven maar komen. “Rustig maar”,
zegt hij, “Als je doet wat ik zeg komt alles goed.
Ennuh lach ook een beetje, de mensen moet het je ook gunnen”.

In een klein rood japans bestickerde auto met strik, omringd door al zijn buurtgenoten in een mooi versierde straat sloot Evert zijn ogen.
Woensdag 21 januari 2009

Henk? Waar ben je?


Een zoon klopt op de deur van zijn oude moedertje en ze is verheugd!
Eindelijk weer eens bezoek. En ook zo onverwachts!
Haar zoon verteld haar van de heugelijke dag van vandaag. Ze is jarig!
Oooh..dat kon wel kloppen ja. Ze was inderdaad ergens in de winter jarig en het was erg koud buiten dus...
Kom snel binnen mijn dochter! Waar zijn je borstjes eigenlijk gebleven?
Nee mam, ik ben je zoon. Je hebt nog nooit een dochter gehad.
Er was vroeger wel een buurmeisje wat vaak langskwam maar die is al lang geleden verhuisd.
Dat is ook zo ja...de tijd gaat ook zo snel ! Ze schenkt hem een kopje thee in.

Er wordt opnieuw aan de deur geklopt en ze is verheugd!
Eindelijk weer eens bezoek. En ook zo onverwachts.
Ik zit hier al de hele dag in m'n eentje thuis....dat is wel eenzaam hoor.
Dag moeder, gefeliciteerd! Is mijn broer al aanwezig?
Nee...nee....ik zit hier helemaal in m'n eentje. Wat is er trouwens aan de hand?
Haar zoon verteld haar van de heugelijke dag van vandaag. Ze is jarig!
Nou....ik zag toevallig net mensen voorbij schaatsen en dat kan alleen als het slootje bevroren is. En ze was inderdaad ergens in de winter jarig dus dat kon wel kloppen ja.
Kom snel binnen Henk! Waarom heb je me in de steek gelaten voor die ander.
Kom je weer hier wonen en lief zijn voor je vrouw?
Nee mams, ik ben je zoon. Vader is al lang niet meer gezien. Misschien is hij wel dood.
Maar treur niet moe....het was een eikel, dat weet je zelf toch ook nog wel?

Ze lopen de huiskamer in en daar groet de ene zoon de ander een beetje verdwaasd.
Ik dacht dat je er nog niet was, dat zij moeder. Ze gaat wel achteruit hè?
Moe zet wat extra water op en probeerd zich niets aan te trekken van die vreemde mannen in haar huis. Ze krijgen een kopje thee, misschien een koekje maar daar houd het dan wel mee op hoor. Het is verdomme mijn verjaardag en ik zou hier met m'n zonen moeten zitten.
Maar die zullen dit jaar wel weer niet komen.
Ach, zo meteen zijn ze weg en dan vieren het gewoon met z'n tweetjes, toch Henk?
Henk?

dinsdag 20 januari 2009

De kroon was zoek en de troon was ondergescheten.

Toen de beste man gekroond zou worden tot koning ging het mis.
De kroon was zoek en de troon was ondergescheten. Waar was de kroon?
Wie had er op de troon gezeten en spontane diarree gekregen.
Was het wel "Spontane" Diarree?
Waarom als het spontaan was had die gene het niet even opgeruimd?
Aha! Dat moest wel betekenen dat het ging om "iets expres onderschijten".
Maar WIE was nog steeds de vraag. Het kon niet de toekomstige koningin zijn.
Dat is een vrouw, en vrouwen poepen helemaal niet.
Misschien was het wel de hofnar. Die is altijd zo flauw en vol met schijtlol.
Of nee....die oude hond van de knecht van de tuinman!
Maar die Schijt altijd in de tuin! Nee, dat kan ook niet dus.

En dan nog eens die kroon. Die prachtige kroon! Hij had hem gisteren nog gezien.
Hij had er zelfs nog over gedroomd. Het was een prachtige ceremonie en de kroon
paste als gegoten.
De troon was van rood fluweel en geheel van goud gemaakt.
De koningin straalde als een maagd op haar huwelijksnacht.
Zijn broeders keken vol gepaste jaloezie.
Wacht eens even..... het moest wel een van de broers zijn! Of wellicht al zijn broers.
Een vuil plannetje, bedacht en uitgevoerd door zijn eigen vlees en bloed!

Het touw werd gecontroleerd en verdeeld in drie stukken.
Het eerste stuk was bedoeld voor de galg van Willem Jan de oudste.
Dat stuk touw moest sterk zijn want Willem Jan was dik...erg dik.
Hij had al jaren last van verstopping in den darmen... wacht eens even...
het kon Willem Jan helemaal niet zijn! Die kan niet schijten!

Het touw werd nogmaals gecontroleerd en verdeeld in twee stukken.
Een van de stukken touw was bedoeld voor de galg van Hendrik Jan de jongste.
Dat was altijd de steun en toeverlaat van de toekomstige koning.
De sterkte van de broederschap van de twee was duidelijk geworden in de oorlog.
Daar Redde Hendrik Jan de jongste het leven van zijn broeder door voor een
kanonskogel te springen.
Zijn laatste woorden waren....wacht een even...die is harstikke DOOD!!
Die kan het al helemaal niet zijn!

Nogmaals werd het touw gecontroleerd en stevig opgeknoopt om de hals van de
laatst overgebleven broer, Dirk Jan de middelste.
Dirk Jan was zo nerveus dat hij spontaan z'n hele broek volscheet en het bewijs
was geleverd. Dit was de dader!

"ZEG MIJ WAAR DEN KROON IS GEBLEVEN!"

- Ik weet van niks broeder -

"ZEG MIJ WIE DE TROON HEEFT ONDERGESCHETEN!"

- Ik weet het niet broeder -

Het luik ging open en de broeder hing.
De kroon werd nooit teruggevonden.
De troon was niet meer schoon te krijgen.
De koning had gefaald.