vrijdag 20 maart 2009

Henk en Arie (Henk en Arie)

Dag Arie!
- Dag Henk.
Hoe is ie?
- Prima Henk.
Hoe was de vakantie?
- Niet in woorden te beschrijven Henk.
Goed dus Arie?
- Hou het daar maar op ja…

Je katjes waren skatjes hoor Arie!
- Ja? Hebben ze zich goed gedragen Henk?
Ik had geen kind aan ze Arie!
- Das mooi Henk! En de kinderen?
Daar had ik geen huisdier aan Arie.
- Dat dacht ik al…nog steeds even droge humor als altijd, hè Henk?
Ja, dat verandert niet zomaar in twee weken tijd Arie.
- Twee weken? Het leken er wel tachtig Henk!
Positief bedoeld hoop ik Arie?
- Hou het daar maar op ja…

Gaat het eigenlijk wel goed tussen jouw en Pam?
- Sinds deze vakantie steeds beter Henk.
Hoezo dat dan Arie?
- We zijn tot de conclusie gekomen dat het niet meer verder kan zo.

Arie! Wat zeg je me nu?
- Ja, ik weet het. Het valt je vast nogal koud op je dak Henk.
Dat kan een mens wel zeggen ja Arie!
- Maar je wist toch zelf ook wel dat het niet voor eeuwig was Henk?
Jij en Pam? Ja maar natuurlijk dacht ik dat wel Arie!

- Ik en Pam? Nee Joh! Ik heb het over ons!
O….bedoel je dat Arie?
- Ja lieverd…ik heb tijdens de vakantie mijn homoseksuele ik vermoord!
Deed het pijn Arie?
- Amper Henk.
Nou…dat is mooi dan!
- Sorry Henk.
Kunnen we elkaar nog af en toe wel pijpen dan?
- Natuurlijk Henk!
Daar kan ik wel mee leven dan….Tot snel Arie!
- Tot snel Henk.

dinsdag 17 maart 2009

De deur kan niet helemaal dicht (Onzinnige Relaties)

Oh…die vreselijke tocht die alsmaar door dat kiertje kruipt!
Het hout is een beetje kromgetrokken en de deurpost zit los.
Achterstallig onderhoud en goedkoop materiaal om kosten te besparen.
De winters zijn hier al koud genoeg en om te stoken is geld nodig.

Thuiskomen met twee volle boodschappen tassen in een huis vol met kieren.
Vijf sloffen over elkaar heen. Dikke truien, dubbele sokken en een warme sjaal.
Een openhaardvuur op dvd gebrand voor de nodige illusie.

En toen kwam ze thuis.
Ze was mooi en warm.
Uit met die sloffen, weg met die dikke trui.
Geen sjaal meer nodig, nee zelfs geen sokken.
We kruipen in bed en gaan slapen.

En ik krijg het me toch heet!
Mijn god…ze is net een straalkachel.
Raam open alstublieft!
Het is hier niet te harden!
Al dat zweet. Gadverdamme!
Vies hoor.

Ze staat verontwaardigd op en kleed zich aan.
Ze noemt me een zeikerd en gaat slapen bij haar moeder...alweer.
En daar lig ik dan. Wat heb ik nou weer gedaan?
Trouwens…wat is het hier koud zeg!
Brrrrrr…

maandag 16 maart 2009

Winterdepressie (Onzinnige Verzinsels)

Het had erger gekund.
Het hadden er twee kunnen zijn.
Iedereen heeft dat wel eens gehad.
Er zijn mensen die het zwaarder hebben, denkt men dan.
Ik leef tenminste nog.

Één seconde eerder en ik was het haasje.
Maar als ik sneller had gelopen was het waarschijnlijk ook harder aangekomen.
Ik heb niet gewonnen maar de jackpot is ook niet gevallen.
Mijn buurman heeft er pas echt last van.
Ik kan tenminste op een pot schijten.
65 jaar eerder en het was ook nog eens de Hongerwinter geweest.
Ik heb dit mogen meemaken en dat is ook al heel wat.

Het valt nog na te vertellen.
En tevens er is mogelijkheid tot verandering.
Men kan er iets van te leren om het maar zo te zeggen.
Morgen kijk ik er anders tegenaan.

Het had ook tien kilo zwaarder kunnen zijn.
Of misschien wel zo licht dat het over me heen was gevlogen,
zomaar weg naar het onbekende zonder gedag te zeggen.
Je weet het gewoon niet hè?

Hoge bomen vangen veel wind,
maar gelukkig ben ik als een struikje zo klein.
Wel met een paar bruine blaadjes hier en daar,
maar de lente komt snel en dan is alles weer groen.
Om de drie maanden weer een nieuwe kans met een ander jaargetij.

Vorige winter zijn we niet doodgevroren. Dat is positief ja.
Sommige zijn misschien door het ijs gezakt, maar niemand is verdronken.
Natuurlijk waren er een hoop depressies. Dat is logisch.
Maar er was ook zat warme chocolademelk met slagroom en rum om dat te verzachten.
De slagroom deed wonderen in vele ijskoude slaapkamers.

Vorige zomer zijn we ook niet massaal verbrand.
De zon was goed voor ons maar niet verstikkend.
De avonden waren zwoel en de drank stond koud.
Het zeewater was tropisch warm.

De herfst was ook prachtig nu ik er zo over nadenk.
Vele goudgele bladeren en het bos was gevuld met heerlijke geuren.
De avonden waren nog zacht en de hemel werd verlicht door een rode gloed.
Ik kreeg er kippenvel van en moest huilen.

Weet U beste lezers…
Ik loop hier nu zo door de wind, de kou en de regen en denk…
eigenlijk heb ik niks te klagen nee.

zondag 15 maart 2009

Naar het Dwergenbos (Kapperszaak De Kale Kip)

Francisco is vandaag al vroeg zijn bed uit gekomen.
Na alle rare gebeurtenissen van de afgelopen tijd wil hij op onderzoek uit gaan.
Samen met Diablo loopt hij om vijf uur in de ochtend naar het bos.

Francisco wil niet toegeven dat hij lichtelijk nerveus is en heeft tegen Diablo gezegd dat hij mee moest gaan om de weg te wijzen. Natuurlijk, laat maar eens zien waar je die gestoorde kikker hebt gezien.
O ja…sorry, en die kabouter natuurlijk! Gniffel, gniffel…
Nee Diablo, ik geloof er nog steeds niks van nee!

Het is nerveus gegniffel. Francisco scheit eigenlijk in zijn broek.
Vooral omdat hij van Chef-kok Lekkerbek exact hetzelfde verhaal heeft gehoord.
Dit kon toch niet echt waar zijn?
Dwergen? Gestoorde kikkers? Hier in ons bos?

Het tweetal is gearriveerd bij de ingang van het bos en Francisco staat even stil bij de ingang.
“Het dwergenbos” staat er in grote letter geschreven op een oud houten bord.
Ja, dat is maar een naam denkt Francisco. Het bos heet al eeuwen zo.
Sinterklaas is nep, de Kerstman is een lul en de paashaas is een viespeuk.
Allemaal verzonnen slapgeouwehoer!
Gebakken lucht.

Ze lopen het bos in en volgen het paadje richting de plek waar Diablo de kikker en de dwerg had gezien. Francisco begint nu wel erg nerveus te worden en vraagt hoe groot die kikker eigenlijk was.
Niet groot, maar wel zeer gevaarlijk! Rondspringend als een losgeslagen debiel.
Tegelijkertijd kwijlend en stinkend uit zijn bek. Echt Afgrijselijk!
Francisco is een bange man.

En dan na twee en een half uur zoeken…..zijn ze verdwaald.
Geen spoor van een kikker of een stekeldier , laat staan van een dwerg .
En Diablo maar zeggen: “Het is of naar links, of naar rechts, maar het kan ook daar beneden zijn. Trouwens, misschien wel daar boven…O nee! Dat is die keer dat ik naar het buitenland gevlogen ben! Toen ben ik trouwens ook al eens verdwaald….in het vliegtuig….het heeft een week geduurd voordat ik er uit was.”

Francisco had het kunnen weten
Hij zucht eens diep en begint te lopen.
Kom op Diablo! We hebben waarschijnlijk nog een heel lang stuk te gaan.
We volgen gewoon je kwijlspoor en ik hoop maar dat we voor openingstijd weer terug zijn.
We kunnen onze klanten dit toch nooit uitleggen/?

Ja sorry, we waren wat later open vandaag want we probeerde een gestoorde kikker, een dwerg en een stekeldier te vinden in Het Dwergenbos.
Dat klinkt niet gezond nee…
We houden gewoon onze mond en gaan knippen ja?
Echt hoor Diablo, geen woord!

De dag verloopt verder rustig.
Geen woord wordt gezegd.
Francisco is moe en Diablo boos.
Hij zal het nog wel eens bewijzen.
Diablo weet het zeker.
Hij heeft het immers zelf gezien.

Morgen weer een dag…
Ik zal je krijgen dwerg!!!

Feestje (Onzinnige Verzinsels)

Ik moet vanavond naar een feestje.
Ik voel me alleen helemaal niet feestelijk.
Dus ga ik mezelf versieren.

Ik hang hier wat moois om.
Ja, dat voelt wel goed ja.
Ik pak een poederdoos en begin te poederen.
Waar zijn de kleurtjes? Aah, daar zijn ze.
Streepje blauw hier, randje zwart daar en natuurlijk heel veel glittertjes.

Die mooie broek en dat truitje er bovenop. Oh, wat een combi!
Die pumps zitten net te krap maar dat geeft niks.
Liever creperen en er mooi uitzien dan een platte kont door lage hakken.
Die lange zwarte jas en dat rode hoedje. Nu is het helemaal af!
Ik bruis weer van de energie en ik kan elk feest aan!

Ik kijk toch nog voor de zekerheid even in de spiegel.
En dat is maar goed ook. Wat heb ik nu weer gedaan?
Ik zie er uit als een wijf!

Ze zullen allemaal vreemde dingen van me gaan denken!
Snel even douchen en naar bed dan maar.
Ik heb er geen zin meer in.
Volgende keer gewoon een spijkerbroek en een T-shirt.

vrijdag 13 maart 2009

Maar schat, het is mijn werk! (Onzinnige Relaties)

Ik heb de waarheid al verteld!
Het was zij die mij had opgebeld.
En het was ook haar idee mevrouw,
dat zij hard met mij neuken wou.

Ik zei nog nee maar zij was sterk
Ik ben verkracht daar op mijn werk
Door mijn bazin, mijn superieur
Dus dat verklaart mijn rothumeur.

We zijn getrouwd, dat is wat je zei.
Maar luister ook een keer naar mij!
Ik ben gepakt, ben hard genomen.
Ik vond het rot om klaar te komen.

Ik ga wel weg daar bij die baan.
Ik stuur mezelf snel uit de laan.
En schat, geloof me, echt ik zweer.
In de porno werk ik nimmer meer.

donderdag 12 maart 2009

Een tuintje op het oosten en een vijver voor de kroost (Onzinnige Verzinsels)

Laat dat los ! Dat is toch vies!! Doe je dat thuis ook?
Ja bijdehand, ik weet ook wel dat dit je huis is maar ik bedoelde het figuurlijk ja?
Sinds we die tuin aan het omspitten zijn ben je elke dag net zo vies als een varkentje!
Nergens voor nodig.

Ja schat, ik snap echt wel dat je probeert te helpen,
maar op zo'n manier wordt het er echt niet beter op hoor.
Het enige wat je doet is wroeten. Waar slaat dat nou op?
Kom maar even bij pappa, ik zal je wel het één en ander leren oké?

Zie je die grote boom daar?
Pappa en mamma worden schijtziek van die boom omdat mamma maar aan de kop van pappa blijft zeiken.
Die boom staat recht tussen haar en de zon en nu wil ik geen partij kiezen,
maar ik denk dat die boom makkelijker weg is te krijgen dan mama.
Dus daar gaan we. Dit is nou een kettingzaag.
Ja, leg je kleine handje maar hier en hou hem stevig vast!
Wat zeg je? Te zwaar om vast te houden? Een beetje eng?
Echt een kind van z'n moeder hoor ik al.

Hoe had je het dan ingedachte? Wou je die boom omwroeten ofzo.
Ik weet wel dat je goed bent in wroeten, maar echt effectief blijkt het nog niet te zijn hè?
Nou even niet zo zeuren en optillen dat ding. Pappa helpt wel.
Nu even kracht zetten.....zagen...en...ja! Daar gaat ie!
Volgens mijn calculaties moet de boom precies naar... oei. Dit is wel eens eerder gebeurd!

Kijk uit! Springen! Tuurlijk!
Ik zou er ook recht onder blijven staan hoor.
Gewoon doen.
Trek je vooral maar niets aan van pappa!
Zie je die schaduw?
Dat is nou een ijk ja!
Heb je vandaag toch nog iets geleerd.

Hoe leg ik dit nu weer straks uit aan mamma…
Nou ja...die boom is in ieder geval weg.
Nu nog een vijver voor de kroost.

Een tuintje op het oosten en een vijver voor de kroost (Onzinnige Verzinsels)

Laat dat los ! Dat is toch vies!! Doe je dat thuis ook?
Ja bijdehand, ik weet ook wel dat dit je huis is maar ik bedoelde het figuurlijk ja?
Sinds we die tuin aan het omspitten zijn ben je elke dag net zo vies als een varkentje!
Nergens voor nodig.

Ja schat, ik snap echt wel dat je probeert te helpen,
maar op zo'n manier wordt het er echt niet beter op hoor.
Het enige wat je doet is wroeten. Waar slaat dat nou op?
Kom maar even bij pappa, ik zal je wel het één en ander leren oké?

Zie je die grote boom daar?
Pappa en mamma worden schijtziek van die boom omdat mamma maar aan de kop van pappa blijft zeiken.
Die boom staat recht tussen haar en de zon en nu wil ik geen partij kiezen,
maar ik denk dat die boom makkelijker weg is te krijgen dan mama.
Dus daar gaan we. Dit is nou een kettingzaag.
Ja, leg je kleine handje maar hier en hou hem stevig vast!
Wat zeg je? Te zwaar om vast te houden? Een beetje eng?
Echt een kind van z'n moeder hoor ik al.

Hoe had je het dan ingedachte? Wou je die boom omwroeten ofzo.
Ik weet wel dat je goed bent in wroeten, maar echt effectief blijkt het nog niet te zijn hè?
Nou even niet zo zeuren en optillen dat ding. Pappa helpt wel.
Nu even kracht zetten.....zagen...en...ja! Daar gaat ie!
Volgens mijn calculaties moet de boom precies naar... oei. Dit is wel eens eerder gebeurd!

Kijk uit! Springen! Tuurlijk!
Ik zou er ook recht onder blijven staan hoor.
Gewoon doen.
Trek je vooral maar niets aan van pappa!
Zie je die schaduw?
Dat is nou een ijk ja!
Heb je vandaag toch nog iets geleerd.

Hoe leg ik dit nu weer straks uit aan mamma…
Nou ja...die boom is in ieder geval weg.
Nu nog een vijver voor de kroost.

woensdag 11 maart 2009

Financieel voordeel (Kapperszaak De Kale Kip)

Francisco heeft vandaag iets te vieren.
De slingers kunnen worden opgehangen en alle kappersstoelen worden versierd.
Het is feest! De mooiste dag uit het leven van Francisco!
Hij is vanaf vandaag niets meer verschuldigd aan de bank!
Alles is afbetaald.

Bankdirecteur Govert de Rijk was speciaal langsgekomen in kapperszaak De Kale Kip om het goede nieuws te brengen. Hij was erg sacherijnig. Weer een klant minder! Weer een beetje minder rijk.
Govert is er helemaal niet blij mee!

Francisco is helemaal in de wolken.
Misschien gaat hij wel voortaan op maandag dicht om lekker in het bos te lopen.
Geld zat en zijn klanten zouden het wel begrijpen.
Een rijke kapper is geboren!

Mevrouw van Driesen komt binnen gewankeld en vraagt waarom er allemaal ballonnen hangen.
Is het vandaag Feest? Ja Francisco! Oh gefeliciteerd dan! Wat is er gebeurd?
Francisco legt het uit en mevrouw van Driesen is verbaasd.

- Wat zegt U nou Francisco? Heeft U mijn overleden man nog net geknipt?
Nee mevrouw van Driesen…ik vertel U net dat ik een financieel voordeeltje heb gehad.
- Oh…wat heeft Harry dan uitgevonden?
Harry?
- Nee…ik heet mevrouw van Driesen, Harry is mijn man.
Ja…ik snap dat U mevrouw van Driesen bent ja!
- Wie bent U eigenlijk?
Francisco!
- Wie? Diablo?
Laat maar zitten mevrouw van Driesen,
-Mag ik hier trouwens even over de vloer plassen?
Nee mevrouw van Driesen, daar is de wc voor!
- O sorry, te laat.
Dank U zeer vriendelijk mevrouw van Driesen!

Maar niks kan de dag van Francisco verpesten.
Hij is één gelukkige kapper! Even dweilen en klaar.
Vanavond gaat hij uit eten bij restaurant De Gevulde Bosui.
Deze keer echt. Niets kan dit feestje meer verpesten.
Hij had al van te voren gereserveerd. Ook weet Francisco al wat hij gaat bestellen.
Het is duur, maar het is het waard!
En het is feest tenslotte!

Dag Meneer Lekkerbek!
Dag Francisco…Wat mag het worden vandaag?
De gefrituurde kikkerbilletjes in witte wijnsaus alstublieft.
Meneer Lekkerbek schudt zijn hoofd en schaamt zich kapot.
Hij had altijd alles wat er op de kaart stond.
Maar met de kikkerbilletjes was een probleem.

Vanochtend was hij in het bos op kikkerjacht toen hij een gestoorde kikker tegenkwam.
Het groene beestje heeft hem zo laten schrikken dat hij weer keihard het bos is uitgerend!
Onderweg struikelde Laurens over een boomstronk en lande recht op de stekels van een Stekeldier!
Ook zag hij een kleine dwerg met een ongelofelijke grote knobbel in zijn strakke groene broekje!
De dwerg riep met een zacht hoog piepstemmetje:
“Kijk uit! Dat is Kikker Kwiekepoot. Die stinkt ongelofelijk uit zij bek!”

Laurens Lekkerbek! U ook al? U hoeft niet te liegen hoor!
Op is op! Ik ben een groot voorstander van eerlijkheid.
Ik neem wel gewoon een hertenbiefstukje. Wat zegt U?

U heeft ook geen hert want u durft het bos niet meer in!
U bent wel een erg laffe chef-kok Meneer lekkerbek!

Weet u wat? Ik haal wel een patatje bij Frans Friet.
Dat gaat een stuk sneller denk ik.
Dag meneer Lekkerbek.

dinsdag 10 maart 2009

Contact advertentie in supermarkt (Onzinnige Relaties)

Ik had echt het allermooiste meisje van het land ontmoet, althans …dat dacht ik.
Haar telefoonnummer had ik op een kaartje zien staan in de supermarkt.
Ik las wat erbij stond en kreeg spontaan rode wangetjes.
Het was een contact advertentie.
Ik belde haar op en was gelijk verliefd.

Met gepaste trots stelde ik haar al snel voor aan mijn ouders.
Mijn vader kreeg een spontane zaadlozing. Dit verbaasde mij niks.
Ze was al snel de meest begeerde vrouw uit het dorp.
Ik kon de straat niet op met haar zonder allemaal gebukte, kreunende mensen tegen te komen.
Iedereen kreeg een spontaan orgasme.
Zelfs heteroseksuele vrouwen.
Het was echt ongelofelijk!

De grote gebeurtenis vond plaats na vier lange slopende weken .
Vier weken vol spontane zaadlozingen en ik had er zin in!
Het was de eerste keer dat ik met haar mee naar huis mocht.
Ik was opgewonden en voelde me vereerd.
Dat ik dit nog eens zou mogen meemaken.
Ik was pas vijfentwintig en dus in de bloei van mijn leven.

We liepen de trap op en ik rook haar parfum. Ze rook zoet maar ook zurig.
We kwamen de slaapkamer binnen en ze begon zich uit te kleden.
Eerst trok ze haar truitje ui….toen zag ik dat ze best verlepte bovenarmen had.
Toen haar bh. O mijn god! Minsten drie zo klein als ik dacht! En ze hangen!!
Toen haar broekje, dat ging moeizaam….en bij haar onderbroekje brak ze haar heup.
Hier klopt iets niet dacht ik bij mezelf.

Ze trok in een keer het masker van Beyonce af en toen zag ik het.
Nee hè? Toch niet weer die oude geile vrouw van tachtig uit de supermarkt!

U probeert me altijd in me kont te knijpen!
En zonder schaamte loopt u dan weer verder met een grote grijns op uw gezicht.
U pakt daarna altijd een bus slagroom en kijkt me uitdagend aan.
U weet dat ik dan altijd snel naar de kassa loop, want u staat meestal binnen tien seconden achter me!
En als dat niet lukt, gaat u klagen bij degene voor u.
Omdat u alleen maar een bus slagroom af te rekenen heeft!
Dan staat u toch weer achter me en knijpt me nogmaals in mijn kont.
Oude viespeuk!

Dus het was u die dat briefje had opgehangen op het prikbord van de supermarkt.
“Lekker wijf zoekt stom en lelijk uitziende kerel om eens lekker mee te neuken!”
Ik trap er ook niet meer in!
Het leek ook al te mooi om waar te zijn.
Volgende keer gewoon weer via het internet.
Dat is een stuk veiliger.

maandag 9 maart 2009

De herdenking van Hans Schroot (Kapperszaak De Kale Kip)

Het is vandaag een zware dag voor Gerrie Schroot.
Gerrie is de eigenaresse van tweedehands kledingwinkel “De Gebruikte Goederen”.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat haar man is overleden.
Het was een dramatisch ongeluk waar het hele dorp nog steeds over praat.
Hans wordt herinnert als een held.

Nadat het kleine kalfje in de waterput was gevallen dook Hans Schroot er gelijk achteraan.
Op hetzelfde moment dacht iedereen meteen: “Kalf…put….tja….dempen die handel!”
Niemand dacht nog aan Hans, de put werd gedempt en Hans was niet meer.
Later is Hans uit het hard geworden cement gebikkeld en men had gelijk een mooi standbeeld.
Dat siert tot de dag van vandaag nog steeds het kleine marktpleintje.

Op dit pleintje vindt dan ook de grote herdenking plaats.
Burgemeester Frans Loco is uiteraard ook aanwezig.
Hij zal een grote krans met bloemen neerleggen en de toespraak geven.
Gerrie Schroot zit er als altijd triest bij.

Het is en blijft een dubbel gevoel voor Gerrie.
Ze zal Hans ongetwijfeld verschrikkelijk veel missen.
Maar haar Hans was ook een held geworden!
Het volkslied over haar man galt uit ieders mond.

HANS SCHROOT…HANS SCHROOT……
HIJ LEEFT NIET, HIJ IS DOOD…..
EEN HELD DIE VEEL MOEST LIJDEN……
HANS SCHROOT…HANS SCHROOT!

De jonge kinderen leren dit lied al op jonge leeftijd op school.
Hans Schroot is zelfs opgenomen in het geschiedenisboek.
Over driehonderd jaar leert men nog steeds van die nobele daad van Hans.
Het is allemaal niet voor niks geweest.
Tegenwoordig staat er ook een bordje bij elke waterput in het dorpje.

BIJ INCIDENT MET KALF IN WATERPUT EERST KIJKEN OF HANS ER IN LIGT!

IS DIT NIET HET GEVAL….DEMPEN DIE HANDEL!

Jazeker, het dorpje is een stuk veiliger geworden sinds het ongeluk.
O…nu even stilte….Burgermeester Frans Loco gaat zijn toespraak geven.

Beste medeburgers van ons dorpje.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat wij Hans Schroot per ongeluk verloren zijn.
Het is tevens ook de dag waarop we met z’n alle wijzer zijn geworden.
Het verkrijgen van kennis door ongelukkige omstandigheden blijft verdrietig maar zeer doeltreffend.
Tot op de dag van vandaag is niemand meer in een waterput gevallen in ons dorpje.
Mag ik hiervoor een applaus? Nee? o ja, het is een herdenking. Stilte ja…
Maar goed, wat ik wil zeggen is…..Gerrie?
Mevrouw Gerrie Schroot?

Gaat het nog? U wilt even wat zeggen?
Maar natuurlijk! Gaat U gang…
Gerrie Schroot plaatst zichzelf voor de microfoon en begint te praten.
Over de ware toedracht van Hans zijn ongeluk.

Hans was een viespeuk!
Hij gebruikte dat kalf ter vervanging van zijn lekgeprikte opblaaspop.
Ik was zo jaloers op die pop! Zij wel en ik niet!
Het was IK die de Suzy kapot had gestoken.
IK WAS HET!!!! Schreeuwde ze uit.
Als Suzy de opblaaspop nog had geleefd, dan had het kalf ook nog geleefd!

Ik wil U na deze tien lange jaren vol met leugens eindelijk de waarheid vertellen over mijn man!
Dat kalf rende keihard weg uit een soort instinctieve afkeer tegen alle geslachtsdelen die er anders uitzagen dan de geslachtsdelen van een stier.
Het kalf was in paniek en sprong de waterput in. Alles beter dan Hans dacht hij!
En geef die kalf verdomme is ongelijk!
En maar blijven proberen hè…
Het was wel een doorzetter ja, mijn Hans.
Als U mij niet gelooft, kijkt U dan maar eens heel goed naar dat standbeeld!
Precies daar in het midden ja!

Alle ogen gaan van Gerrie naar het standbeeld van Hans Schroot.
In het midden zit inderdaad een minuscuul klein uitsteeksel.
De kinderen hebben er nu al geintjes over bedacht.

HANS SCHROOT…..HANS SCHROOT…..
ZIJN xxx DIE WAS NIET GROOT….

De herdenking is abrupt ten einde gekomen.
Veel zin heeft het niet meer nee.
Het blijkt een viespeuk te zijn!
Weg met het standbeeld!
Snel uit de geschiedenisboeken!
Verboden naam van nu af aan.

Dus lieve mensen….zo ben je beroemd, en zo berucht!
Wat een klucht….wat een klucht.
Zucht…

zondag 8 maart 2009

Sollicitatiegesprek (Onzinnige Siamezen)

De tweeling komt het kantoortje binnen.

Gaat U zitten heren…

- Nou, ik blijf liever staan als u het goed vindt.
Nou even geen geintjes broeder, dit is een serieus sollicitatiegesprek ja!
- Sorry, ik hou me mond wel weer dicht.
Dank je, ik wil dit niet verpesten.
- Als je maar weet dat ik het er niet mee eens bent.

Dus, U wilt hier komen werken als Dokter.

Ja, dat lijkt me wel wat.
- WAT?!! Als dokter?
Stil nou!
- Jij bent echt niet goed hoor!

Dan heb ik wel nog wel wat standaard vragen voor u. Kunt U tegen bloed?

Ja hoor, heb ik niks van!
- NEE! GATVERDAMME!!!! Alleen de gedachte al! Smerige rode bagger!
Stel je niet aan! Je went er maar aan.
- Omdat jij de benen hebt moet ik zeker altijd overal maar mee naar toe!
Ja! En nu kop dicht!

Wat is eigenlijk uw motivatie om dokter te worden?

Zeg eens Aaa meneer.
- Ach nee, toch niet weer die kut serie hè?
Dat is geen kut serie ja! Dat is een knap staaltje schrijverswerk hoor!
- Ja natuurlijk! Met de assistente van dokter van den PLOOOEEEGGG.
Carry is een schat, hou je bek!
- KOOS! KOOS! KOM SNEL! DOKTER HANS HEEFT WEER EEN STETHOSCOOP IN ME KUT GESTOPT!

En nu hou je op!
- Moet je nou eens goed luisteren…jij sleept me altijd overal mee naar toe! Ik heb er genoeg van!
En jij verpest op deze manier elk sollicitatiegesprek van mij!
- Ja, dat klopt ja. Waar zaten we gisteren ook alweer?
Bij de brandweer.
- Klopt, toen wou je brandweerman worden ja! En eergisteren?
Bij de politie.
- Juist ja, politiemannetje spelen.

- En Maandag…wat was er toen ook alweer?
Luister, ik snap al wat je bedoelt ja!
- Mooi! Kunnen we dan nu alsjeblieft naar huis?
Dat is goed, maar eerst even langs de supermarkt.
- Onze koelkast zit propvol en aangezien we maar één kont hebben is er ook nog genoeg pleepapier. Wat hebben we nou weer in de supermarkt te zoeken?

Ik zag gisteren een briefje hangen. Ze hebben caissières nodig.
- Wat?!
Ja, ik dacht…als ik nou ga afrekenen, dan kan jij het gelijk even inpakken. Extra service dus!
- En jij denkt dat ze jou gaan aannemen?
Nou, niet met jou erbij nee…met die instelling van je.
- Je spoort niet broeder…
Zeikerd!

zaterdag 7 maart 2009

De Siamese tweeling berecht ( Onzinnige Siamezen)

Ze liepen over straat en trokken zoals altijd veel aandacht.
Het was vroeg in de avond en één van de twee moest ontzettend nodig pissen..

OOOO…Ik moet echt heel nodig!!!
- Nou, sleep ons dan even naar die boom toe en ga gewoon!
Maar dat mag toch helemaal niet?
- Er mag wel meer niet. Doe het ook even voor mij alsjeblieft?
HAHA…je bent grappig! Ik ben hier de enige met een piemel! Ik snap hem!
- Ja, ga nou maar!

De ene helft van de tweeling doet het broekje open terwijl de andere het plassertje vast pakt
De straal pis raakt precies de onderkant van de boom.
En ze hadden het kunnen weten! Ze vallen nogal op ja.
Brigadier Snorremans komt snel op hun af gestormd!

Lekker aan het stappen heren? En daarna even wildplassen zeker. Het is een schande!
Jullie zijn een hele vieze Siamese tweeling!
Ze proberen het nog uit te leggen maar zitten al snel achterin de politiewagen.


ZAAK WILDPLASSENDE SIAMEZEN TWEELING VERSUS HET OPENBAAR MINISTERIE.

De zaak is geopend.
Wilt U opstaan Meneer Bert de Vries…

Wie edelachtbare?
- Ja wie? Ik of mijn wederhelft?

Allebei graag.

Maar U heeft het toch duidelijk over één persoon.
- Dat is niet eerlijk nee! Wij verschillen een hoop van elkaar hoor.
Ja dat bedoel ik mijn beste broeder, wij zijn er twee edelachtbare.

Mag ik dan Uw twee volledige namen hebben?
Op het rapport hier staat maar één naam vermeld.


-Wij heten Bert de Vries.

En de ander?

- Bert de Vries.

Dat is dus hetzelfde?

- Nee ik heet Bert, en hij heet Bertus.

En waarom heeft U dan niet opgegeven dat hij Bertus heet?

- Omdat wij vinden dat Bert beter bij hem past…

Juist ja….hoe pleit U trouwens? Schuldig of niet schuldig?

- Ik zeg persoonlijk niet schuldig maar mijn broer is wel schuldig geloof ik.

WAT ZEG JE NOU LUL!!!!
- Ja hallo, jij hebt hier de plasser…niet ik!
Maar jij hield hem vast weet je nog?
- Als jij hem niet had gehad had ik hem ook niet hoeven vasthouden!
JIJ MOEST NET ZO NODIG ZEIKEN ALS IK JA!!!!
- Nou… nu ik er zo over nadenk, niet perse eigenlijk.
VUILE SMERIGE VIEZE …..
- Neem het hem niet kwalijk Edelachtbare….Jules de la Tourette Snapt U?
Wat?! Jij bent degene met Jules de la Tourette!
- Ik? Ik ben mij van geen kwaad bewust…
JE PROBEERT ME ER WEER IN TE LUIZEN LUL!!! EN JEZELF OOK!
- Mezelf? Hoe bedoel je dat nou weer?

We zitten nou al zo lang aan elkaar vast en je hebt het nog steeds niet door hè?
- Wat moet ik door hebben?
Als ik moet poepen moet jij poepen, als ik ga slapen moet jij slapen.
- Ja dus?
Als ik moet gaan zitten, moet jij ook gaan zitten!
- Dan gaan we toch weer even zitten mijn beste wederhelft?
IN EEN CEL ACHTER GESLOTEN DEUREN MET TRALIES!!!
- O ja…ik snap wat je bedoelt ja.

Orde in de rechtszaal!
ORDE IN DE RECHTZAAL!
Hoe pleit U nou? SCHULDIG OF NIET SCHULDIG?


- Eeeehhh..nou…niet schuldig dan maar ja.
Dat is het eerste zinnige wat er vandaag uit je mond komt broeder.
- Dat is niet helemaal waar mijn beste broeder!
Noem dan eens een eerder voorbeeld?
- Toen we net waren opgepakt zei ik C’est La Vie! Dat is Frans voor…
Ja ja….dat is het leven ja. Klinkt een beetje afgezaagd vind je zelf ook niet?
- Over afzagen gesproken…zullen we toch maar eens een afspraak maken bij de dokter?
Liever vandaag dan morgen broeder!
- Afgesproken.
En jij betaalt die boete maar lekker zelf, viespeuk!
- Lul!

vrijdag 6 maart 2009

Jules de la Tourette ( Onzinnige Siamezen)

Zeg moet je eens goed luisteren vriend…
- Ja, wat is er mijn broe…brooeeHOERIGE VUILE GORE GOTVERGETEN KUTJANUS!!!
Dit bedoel ik nou!
- Wat bedoel je precies mijn beste VIEZE VUILE GORE SIAMEZE KUTMONGOOL!!!
Slik jij je medicijnen eigenlijk nog wel?
- Maar Natuurlijk…KUT! KUT! KUT! PIEMEL! PIEMEL!
Eeehhh…en heb je zelf het idee dat ze werken?
- Wat is dit? Een kruisver…kruisverh….EEN KUT IN ME KRUIS VUILE VIEZE RANDEBIEL!!!!!
Kruisverhoor? Nee mijn beste…zie jij ergens een felle lamp? Heb ik een blauw pakkie aan?
- Jij kijkt te veel tv broe….broe….broeHOEHOEHOE…..HOER! HOER! HOER! HOER!!!!!
Ik vraag het nog één keer! Waar zijn die medicijnen van jou gebleven?!
- Die wil ik niet meer. Ik word er misselijk va...va…VADERNEUKENDE SMERIGE SIAMEZE…
JA JA….nu weet ik het wel! Slikken die pillen! NU!
- Oké, je hebt ook wel ge….ge…ge….GESTOORDE IDIOTE HOMOFIELE PIJPENDE….

Een uurtje later was het weer rustig.
En toen begon de ander.

O jee…pffffffft….PFFFFFFFFFFFFFT…o shit!
- Gadverdamme! Hou eens op met dat geruft!
Ik wil wel broeder maar..pffffffffffff…Prrrrrrrrrrrrrrrttttt….ik kan niet!
- Nou weet je zeker ook gelijk weer waarom ik altijd misselijk word van die pillen!
Kut ja! Sorry…..pffffffffffftt…….SORRY…..KNETTER! KNAL!
- Die lucht is echt onverdraaglijk hoor!
Ik was even vergeten dat die kalmeringspillen van jou een vreemde uitwerking op mijn sluitspier hebben.
- Ja! Jij bent er allergisch voor, ik niet! En ik maar in die stank zitten!
Nou sorry hoor! Pffffffft….knetter …tetter…..we zitten aan elkaar vast hoor! We zijn één.
- Maar jij bent degene met de kont.
Ja..daar..pffffft…prrrrrrt…plof …plof… knetter……daar heb je wel een punt. Wat nu?
- Snel!!! Eet dit maagtablet!

Een uurtje later was de lucht eindelijk een beetje opgeklaard.
En toen begon die ander weer.

- Ik voel me een beetje raa….raaa…RANZIGE GEILE PEDOFIELE NECROFIEL!
O ja…die maagtabletten van mij waren weer in conflict met die kalmeringpillen van jou.
- Ja dat klopt. Ik herinner het me nu ook weer.
Kut. Ja sorry…
- Zuc…zuch…welk scheldwoord kan je op zucht verzinnen broeder?
Moet ik je nou ook nog eens gaan helpen met je Jules de la tourette?!
- Nou…als dat zou ku…ku…..KUTTENKOPPERIGE KALE KLOTEN KNEUS!!!
Nou, ik moet toegeven…die was best origineel!
- Allemaal dankzij jou mijn beste wederhelft.
Geen dank.

donderdag 5 maart 2009

De Siamese tweeling heeft ruzie (Onzinnige Siamezen)

Het ging er hard aan toe.
Dat kan ik U wel zeggen.
Het was de wereldkampioenschap boksen op tv.
Ze stonden daar maar te rammen en te doen…
tot één van de twee er genoeg van had.

Zet hem eens op onderweg naar slechte tijden of iets van die strekking..
- Echt niet! Het begint juist spannend te worden!
Spannend? Ze lopen elkaar alleen maar de hele tijd op hun bek te rossen!
- Nee, dat zie je verkeerd.
Nou, ik ben hier anders degene met twee ogen en ik zie het toch echt!
- Ga je nou grapjes maken over mijn ene oog?
Kom op, je moet toch toegeven dat het er een beetje gek uitziet.
- En over welk oog heb je het ?
Die op mijn reet natuurlijk! Hoe komt dat ding daar?

- Ja Hallo! Hoe kom jij vastgeplakt aan mij? Heb je daar wel eens over nagedacht!
Ja maar natuurlijk beste broeder…dat komt omdat jij zo FUCKING laf was!
- Waar heb je het over?!
Je blijf jezelf maar vastklampen aan me in de baarmoeder.
- Alsof jij dat nog weet?
Als de dag van gisteren beste broeder.
- En wat zei ik dan? Hè? Hè?!
BOEHOEHOE…IK VIND HET ENG!!!…BOEHOEHOE!!!!….HOU ME VAST!!!!!

- En nu zal ik je krijgen LUL !!!
En nu zal ik wat krijgen beste wederhelft?
- IK RAM JE IN ELKAAR!!!
Ik zou er nog even over nadenken als ik jou was…
- GEEF ME ÉÉN GOEDE REDEN!
Ons zenuwenstelsel loopt dwars door elkaar heen…
- JA, DUS?!
Als je mij slaat, dan heb je zelf pijn.
- Dus dat kan dan ook al niet….
Nee mijn beste broeder, we kunnen niet veel nee…
- Nee…dat kan een mens wel zeggen ja…laat staan twee…
Ja, ja…

- Potje Yahtzeeën dan maar weer?
Hebben we nog andere opties?
- Ik vrees van niet.
Zucht…

woensdag 4 maart 2009

Joris de rode kater (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Het is maar een stille bedoening in het dwergenbos.
Dwerg Prikkebaard is nog steeds niet terug van zijn ontdekkingsreis.
Meneer Stekel maakt zich altijd weer heel erg ongerust.
De dwerg blijft zomaar een paar weken weg.
Hij zal wel weer snel de voordeur komen binnenlopen.
Meneer stekel kan niet wachten!
Hij wil zijn vriendje weer terug.

Het is al laat en meneer Stekel legt alvast een warm kruikje in zijn bed.
Dan hoort hij buiten een vreemd geluid.
Het klink best wel eng maar meneer Stekel weet al meteen wat er aan de hand is.
Meneer Prikkebaard was natuurlijk onverwachts thuisgekomen en probeerde meneer Stekel te laten schrikken! Dat doet hij namelijk altijd.
Het is en blijft hilarisch ja…

Meneer Stekel loopt zelfverzekerd het huisje uit maar krijgt de schrik van zijn leven!
Het is niet meneer Prikkebaard! Het is veel groter!
Het is rood met witte poten en oneindig lange snorharen.
Dit moest wel Joris de Rode Kater zijn.
Waar is het grote boek van Opa Dwerg?
Ach nee! Die heeft dwerg Prikkebaard natuurlijk bij zich!
Wat te doen?

In het grote dwergenbos boek van Opa Dwerg staat elk dier wat ooit in het dwergenbos heeft geleefd.
En er staat inderdaad ook iets in over Joris de Rode Kater. Hij kwam uit de mensenwereld.
Ooit was hij verdwaald geraakt in het dwergenbos en vond nooit meer de weg terug naar “het dorpje“.
Sommige dwergen en diertjes zeggen zelf dat Joris de Rode Kater een geest is.
Een rode kater uit “het dorpje”zou het nog niet eens één dag overleven in het dwergenbos.
Laat staan jaren.

Het was al jaren geleden dat Opa Dwerg Joris de Rode Kater voor het eerst zag.
In het boek was een heel hoofdstuk aan Joris gewijd.
Maar was het nou een slechte kat of een nobele kater.
Het wordt tijd dat meneer Stekel de waarheid gaat ontdekken.

Hij kruipt in zijn bolletje en rolt als een dappere Stekelmans naar Joris toe.
Joris schrikt er eerst even van.
Maar al snel beseft hij dat dit het eerste beestje in het dwergenbos is dat met hem wilt spelen!
Hij begint met zijn kleine zachte pootje meneer Stekel zachtjes in het rond te rollen.
Daarna likt hij elke keer heel lief de schaafwondjes die meneer Stekel daar aan over houdt.
Meneer Stekel voelt de positieve aandacht en komt uit zijn bolletje.
Hij snuffelt met zijn Stekelsnuitje aan de natte neus van Joris.
Joris likt daarna zachtjes over het neusje van meneer Stekel.
Een vriendschap is geboren!

En nu maar hopen dat ik hem mag houden.
Dwerg Prikkebaard zal snel terug zijn.
Je bent lief hoor Joris, heel lief.

Ik ga lekker tegen je aanliggen.
Au zegt Joris!
Sorry zegt meneer Stekel.
Tot morgen Joris de Rode Kater…
Slaap lekker!

dinsdag 3 maart 2009

De Dwerg op reis II (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Dwerg Prikkebaard ontwaakt in een roes.
Hij heeft slecht geslapen vannacht.
De vos bleef maar expres in zijn oor kwijlen.
Ook maakte hij constant geluidjes van een neukende Dwerg!
Dit was erg onplezierig voor Dwerg Prikkebaard.
Nu wist hij het wel hoor!
Zijn Opa was een viespeuk ja!
Vieze Opa Dwerg!

Maar aan de andere kant is er toch ook een heel lief vossendwergje geboren?
Denk daar nu is over na Victor de Vos!
Ik ga weer verder. Ik heb een lange tocht voor de boeg.
Dag lief Vossendwergje van me! Tot snel!
Met zijn snoetje aait hij me vaarwel.
Hij accepteert dwerg Prikkebaard wel.

Dwerg Prikkebaard is wel zes uur onderweg totdat hij eindelijk de grens tussen het dwergenbos en “Het dorpje” bereikt. En nu is het uitkijken geblazen!
Het is hier levensgevaarlijk. Alles gaat snel.
Dwerg Prikkebaard kijkt goed naar links…en dan weer naar rechts….
En nog één keer voor de zekerheid naar links en…RENNEN MAAR!

Wat een bos zeg! Wat een grote mensen!
Wat een grote stenen bouwwerken!!!
Net als dat ene gebouw daar!
Daar kunnen wel duizenden dwergen en stekeldieren wonen!
Wat een pracht, wat een praal! En wat een triestheid!

Er staan maar een paar bomen en die hangen triest met hun takken naar beneden.
Ze zijn ongelukkig vanwege de stank en het harde geluid!
Dat vertelde ze dwerg Prikkebaard net.
Of ik ze niet even mee terug het dwergenbos in konden dragen!
Ja hallo!
Ik ben maar een kleine dwerg meneer Boom!
Ik stuur U wel een paar pluizige staardiertjes om U op te vrolijken oké?
Tot ziens meneer Boom en ja, ik zal goed uitkijken ja.

Dwerg Prikkebaard loopt snel door en merkt plots dat het donker is geworden.
Hij snapt er niets van want het is pas vijf uur in s´ middags.
Ach nee hè? Begint het ook nog te regenen!!!
Te stortregenen zelfs!

Maar het is nog niet donker en het regent ook niet.
Het is de schaduw van Diablo de kappersknecht!
Hij is al geruime tijd met open mond naar de dwerg aan het staren dus vandaar de zware regenval.
Ach nee! Hier had Opa Dwerg voor gewaarschuwd!!!
Het was de menselijke waterval.
Met heel dik, slijmerig water!

Hij kijkt naar boven en ziet een wezen met een opgekrulde bovenlip, en een hangende onderlip.
Je kijkt als het ware recht tegen zijn huigje aan!
Gadverdamme! Zelfs de rotte geur van pinda´s en reeds geconsumeerd vlees zijn te ruiken!
Opa Dwerg had niet overdreven! Dit was echt smerig!
Dwerg Prikkebaard rent alsof de duivel achter hem aan zit.
Weg van dat monster!

De dwerg is erg geschrokken en zoekt snel naar een schuilplek.
De schuilkelder van Myra De Rode Mier reikt niet zo ver als “het dorpje” helaas.
Dat kan hij wel uit zijn hoofd zetten.
Hij kruipt een kiertje in van een groot stenen bouwwerk in en gaat liggen.
Dwerg Prikkebaard is zo moe dat hij spontaan in slaap valt.
Morgen weer een spannend avontuur.
Slaap lekker Dwerg Prikkebaard…

Dwerg Prikkebaard gaat op avontuur (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Dwerg Prikkebaard heeft al zijn spulletjes ingepakt.
Hij is klaar voor een groot nieuw avontuur.
Al veels te lang had hij thuis gezeten en niets gedaan.
Zo lang was hij al niet meer op een ontdekkingreis gegaan.
En nu was het dan zover…

Nee meneer Stekel…U mag niet mee. Het spijt me.
Dit is iets wat een dwerg in zijn eentje moet doen.
Ja, ik weet ook wel dat u het zo graag wilt maar nee is nee.
Sorry meneer Stekel.

Al snel zal dwerg Prikkebaard nieuwe paden ontdekken.
Hij zal de geur van het onbekende opsnuiven
Een ervaring rijker, een wijzere dwerg.
Hij kan niet wachten!

Er zullen gevaren opduiken onderweg maar hij zal ook nieuwe vrienden ontmoeten.
De dwerg is van plan om naar het noorden te trekken. Het gevaarlijke noorden.
Over het noorden zijn al vele verhalen verteld.

Opa Prikkebaard was de allerbekendste ontdekkingsreiziger van het hele dwergenbos,
Zijn naam leeft voort in de vele verhalen die hij heeft geschreven over de mensenwereld in “Het Dorpje”. Het was een soort bos maar dan zonder bomen en met heel veel metalen bewegende objecten en stenen bouwwerken.

En nu gaat dwerg Prikkebaard het zelf mee maken.
Hij zal als het ware een hoofdrol gaan spelen in één van die prachtige verhalen van Opa Prikkebaard.
Hij kan niet wachten.

Huilend rolt meneer Stekel zich op in een bolletje en blijft achter.
Fluitend verlaat dwerg Prikkebaard de dwergensteeg nummer 12 en zet er een snelle pas in.
Voor het donker wil hij aan zijn gekomen bij de eerste slaapplek.
Op de kaart die opa Prikkebaard had getekend was duidelijk een grote holle boom afgebeeld.
Boven die afbeelding stond het logo van een slapende dwerg en dwerg Prikkebaard had de link al snel gelegd. Daar moest hij zijn.

Op de bewuste plek aangekomen ziet de dwerg een holle boom, net als op de tekening.
Ik heb het gehaald.
En het begint pas te schemeren. Wat een vlotte dwerg ben ik toch ook!
Hij kruipt de holle boom is en ziet twee grote fonkelde ogen in het donker.
Hij zoekt naar het lichtknopje maar die zit er niet.
Het is tenslotte een boom denkt de dwerg bij zichzelf.
Nog voor dat hij het weet ligt de dwerg alweer buiten.
Het is Victor de Vos. Victor is sluw en gemeen.

- Voor de familie van Opa Prikkebaard is hier geen plek! Die oude viespeuk!
Mijn Opa is geen viespeuk, het is een opperdwerg!
- Ja, er boven op wou hij altijd wel! Die smeerpijp!
Hoe bedoelt U dit nou precies meneer de Vos?
- Uw Opa heeft mijn wijf bezwangert!

Hij laat zijn zoon zien en dat is inderdaad een exacte kopie van Opa Prikkebaard!
Maar dan met een staart, vossenoortjes en vier poten.
De dwerg heeft er een halfbroertje bij.

En zo ziet U maar wat een dwerg in een ontdekkingreis allemaal kan ontdekken.
De stamboom kan worden aangepast en de familie wordt ingelicht.
Of ze er echt zo blij mee zijn weet de dwerg nog niet maar ach…
Het is wel een interessant nieuwtje.
Een half dwergje en half vosje…en het is familie!

Nu ga ik maar even slapen want morgen heb ik een drukke dag voor de boeg.
Ik ga in één keer naar “het dorpje” lopen!
Op naar het noorden, op naar het avontuur.
Tot morgen neef Vos, slaap lekker.

zondag 1 maart 2009

Brandend huis (Onzinnige Verzinsels)

Het was wel een afweging hoor. Geen makkelijke keuze voor een oude vrouw.
Na jaren erover na gedacht te hebben werd de drang steeds sterker.
Het huis stond immers leeg. Geen haan die er naar zou kraaien, geen hond te bekennen.
Niemand die de vrouw in de weg zou staan. Maar ja....dat op haar leeftijd.
Wat zouden haar kinderen er van zeggen...wie was zij om dit zomaar te doen.
Had ze dan niet al genoeg gedaan in haar leven?

Het antwoord kwam onverwachts aanwaaien in de vorm van een brief.
De brief was vijftig lange jaren zoek geweest maar op een dag kwam een
overijverige werknemer hem tegen tijdens het stofzuigen achter de postzakken.
De jonge postbode voelde zijn vaderlandse plicht en stapte direct in het vliegtuig om de brief
hoogstpersoonlijk af te leveren bij de op leeftijd gekomen dame.

Hij passeerde het leegstaande huis en klopte op de deur van de vrouw.
Het was wel een afweging hoor. Geen gemakkelijke keuze voor de jonge postbode.
De brief was immers al zoveel jaar geleden geschreven, de vrouw zou weleens een hartverzakking kunnen krijgen.

Was de brief van een geheime minnaar? Van haar moeder die ze nooit had gekend?
Was het een oproep om mee te mogen doen aan de audities van het koninklijk nationaal ballet.
Zouden de audities al afgelopen zijn of zou de vrouw überhaupt nog wel lenig genoeg zijn.
Zou ze nog steeds 2 benen en twee armen hebben. Leeft ze nog wel?
Is ze soms net dood gegaan en vind ik haar?

De Vrouw deed de deur open en zag de jonge postbode staan,
trillend van onzekerheid maar met een gepaste trots in zijn ogen.
De vrouw las de brief, slaakte een zucht van verlichting, liep naar het leegstaande huis toe,
stak het velletje papier in de brand, gooide het door de brievenbus en wachtte totdat de brandweer kwam.
Tot op de dag van vandaag weet niemand wat er in die brief stond.
Jammer...

zaterdag 28 februari 2009

De lelijke marmot (Onzinnige Verzinsels)

Sinds dat bakkerij "het zoete kadetje" zoete broodjes was gaan verkopen, gingen de zaken beter. Dit was het grootste evenement sinds dat slagerij "het warme worstje" daadwerkelijk zijn worstjes ging opwarmen, de fietsenwinkel "het lekke bandje" banden ging repareren,
dierenwinkel "het lelijke marmotje" zijn handen had kunnen leggen op een partij foeilelijke marmotjes en dat de kerk weer het woord van de heer ging verkondigen.

De pastoor was al jaren chagrijnig.
Ze fiets was al stuk, hij vond het brood van de bakker maar klef en het worstje van de slager was altijd koud.
Maar daar was nu toch echt verandering in gekomen.
Nu ging hij elke dag op zijn fiets even een rondje door het dorp maken.
Even hier een praatje maken, dan weer daar, langs het bakkertje door naar de slager en weer terug naar het kerkje.

Maar vlakbij het kerkje stond hij stil.
Hij stond voor de vitrine van de dierenwinkel en aanschouwde de aller lelijkste marmot die god ooit had geschapen!
Of nee! Dit was niet het werk van de lieve heer!
Hij zou nooit zo'n lelijk schepsel kunnen creëren.

Gadverdamme, ik zie nog geeneens het verschil tussen de voor en de achterkant.
En dan die lucht! Ik ruik het gewoon dwars door het raam heen.
Dat is geen marmottenpis, dit is het werk van de duivel!

Hij liep naar binnen en gaf de mooiste preek uit zijn leven!
De eigenaar stond perplex, de marmotten stopte met piepen.
De lichten gingen feller branden en een wolk uit de hemel daalde neer.

En de lieve heer sprak tegen de pastoor:
"Godallemachtig zeg!
Dat overkomt jouw zeker nooit hè?
Alsof of jij alles perfect doet!
Jij piest toch ook wel eens naast de pot zonder het op te ruimen?
Zeikerd!"

vrijdag 27 februari 2009

Foto van mijn ex (onzinnige relaties)

Laatst zat ik thuis en verveelde me helemaal kapot.
Ik zag ergens een stoffige oude doos ver onder het bed verscholen.
Toen ik mijn oma vriendelijk doch dwingend verzocht om het pand te verlaten zag ik nog een doos!
Wat zat daar toch ook alweer in?
Nou! Dat is leuk zeg!
Oude foto’s van vroeger natuurlijk! Wat kan er anders zo’n een oude doos zitten.

Ik legde ze allemaal verspreid over de grond en moest telkens zachtjes gniffelen.
Zag ik er toen zo uit? Wat een haar, wat een kleren. Hilarisch!!

Maar toen schrok ik me helemaal rot!
Ach nee, toch niet zij hè?
Ik dacht nou toch wel dat ik alle foto’s van dat mens had weg gepleurd.
Is er kennelijk toch nog eentje aan mijn aandacht ontschoten!
Erg onverstandig van je, dacht ik bij mezelf.
Een plaatje als dit kan zomaar mijn hele dag verpesten!
En toen dacht ik eens even goed na.

Van geen enkele ex had ik foto’s bewaard.
Allemaal weggegooid, weg met die slechte herinneringen!
Ik kwam tot de conclusie dat dit echt de allerlaatste foto moest zijn van dat kreng.
Toch wel een zeker historisch moment dus.
Moest ik de foto eigenlijk wel weggooien?

Zou niet iedereen een allerlaatste foto van zijn ex moeten bewaren, al was hel alleen al om niet nog een keer dezelfde fout te maken in de toekomst!
Je ziet een vrouw lopen over straat, pakt de foto er even bij, ziet enkele uiterlijke vergelijkingen en komt tot de conclusie dat je maar eens heel snel moet door lopen.
Ja, dat is eigenlijk best wel handig.

Maar aan de andere kant vind ik die foto zo afgrijselijk dat ik er elke keer van moet kokhalzen als ik hem zie. Dat is toch ook weer onverdraaglijk niet?
Heb je net lekker je bammetje opgeknabbeld, zie je die foto en het bammetje licht weer net zo snel in de wc pot. Wat te doen, wat te doen?

Toen kreeg ik een meesterlijk idee al mag ik het zelf zeggen.
Ik had een manier gevonden om de allerbeste laatste foto van je ex te creëren.
Let nu goed op, iedereen zou thuis zo’n foto moeten hebben .

Ik pakte de foto, besprenkelde hem lichtjes met wat terpentine en stak hem in de fik!
De afdruk vatte al snel vlam. Ze was altijd nogal heet gebakerd dus het was wel toepasselijk ja.
En toen….ooooh…..ik ben echt geniaal ja….ik word er nog steeds helemaal opgewonden van!
Toen pakte ik mijn fotocamera en maakte snel een kiekje van die brandende foto van mijn ex.
Het origineel was al snel in een hoopje as veranderd.
En de nieuwe foto was prachtig!

Het was een statement geworden in plaats van die allerlaatste foto van mijn ex.
Ik vond het zo mooi dat ik hem heb ingelijst en ik geniet er nog dagelijks van!
Fikken zal je schatje! Fikken!
Haha….dat kreng!

donderdag 26 februari 2009

Alle producten werkelijk goed benut (Onzinnige verzinsels)

Een puber loopt de slijterij in en probeert een fles sterke zoete bagger te kopen.
Bent U al zestien vraag ik?

Of ik Uw piemel wil zien?
Nee…ik vraag U gewoon of U al zestien bent.
Uw I.D. alstublieft!
Oké. Dat is in orde…..die piemel.
Nu die I.D. graag.

Ja natuurlijk. Een copietje.
Nou,…het zal wel.
Ik vind het eigenlijk wel best.
Zuip jezelf dan maar kapot op jonge leeftijd!

Een tasje erbij vraag ik?
Ja graag meneer!
Weet je wat ik zo gaaf vind aan jongelui als U?
Dat U alles optimaal benut!

U zuipt die fles op, wordt daar dan zeer waarschijnlijk heel erg misselijk van, kotst midden in de nacht in die plastic zak en gebruikt dan de fles weer vervolgens in Uw slaapkamer als pispot omdat U te lui bent om Uw nest uit te komen omdat U een kater heeft!
Alle producten zijn bij deze werkelijk goed benut. Proficiat!

En nu opzouten!
Snotjong…

woensdag 25 februari 2009

Belle van Rinkel van Fietsenmakerij De Vergulde Spaak (Kapperszaak De Kale Kip)

Het is vroeg in de ochtend als Francisco met zijn kapotte fiets over straat loopt.
Gisternacht was hij even een borrel gaan halen bij Café Het Zal Je Oom Maar Zijn.
Toen hij daarna lichtelijk beschonken naar huis probeerde te fietsen kreeg hij enorme ruzie met een verschrikkelijk irritante lantaarnpaal die maar niet aan de kant wou gaan.
Naar eigen zeggen schijnt de lantaarnpaal het gewonnen te hebben en is gewoon blijven staan,
al brandend en wel. Bij Francisco ging het lichtje wel even uit.

Alles in het lichaam van Francisco doet pijn en zijn fiets is dusdanig toegetakeld dat fietsen even niet meer tot de gebruikelijke mogelijkheden behoort.
Dit is echt een klusje voor Belle van Rinkel.
Hij stapt fietsenmakerij De Vergulde Spaak binnen en groet Belle.

Belle zit aan de telefoon met zijn vrouw Tilly van Tongeren.
Die is waarschijnlijk weer ergens aan het bekken met een vreemde kerel.
Hij smijt de hoorn op de haak.
Als Belle van Rinkel boos is dan schieten de ventieldopen letterlijk de hele tent door!
Hij begint dan altijd als een wildeman door zijn eigen winkeltje heen te razen en met alle fietsbellen te rinkelen. Ook laat hij alle banden leeglopen en gaat ze dan weer in een razend tempo opnieuw oppompen. Hij moet wat stoom afblazen in zijn leven die Belle!!!
Het vrouwtje met de toepasselijke achternaam.
Hij had het kunnen weten!

Hallo meneer van Rinkel, is het weer zover?
Ja? Buiten de deur blijven neuken! Dat dacht ik al.
Nee!!! Dat kan toch niet waar zijn!
Met Bert Baquet van Bakkerij Het Kleffe Broodje.
Als Bert zo doorgaat wordt het nog eens een hete bakker.
En ze is zo lelijk als de nacht!
Die viespeuk!

Francisco kan het weten.
Hij weet hoe mevrouw van Tongeren er uitziet.
Het is een vaste klant van Kapperszaak De Kale Kip.
Die vrouw heeft werkelijk zoveel gebekt in haar leven dat ze net lijkt op een bosjesvrouw uit de rimboe…zo één met een grote schaal in haar onderlip die ze er dan net uit heeft gehaald.
Die lippen van haar zijn al zo vaak geconsumeerd,
dat ze eruitzien er uit als een reeds afgekloven karbonaadje.
Haar tong is bedekt met een laag eelt en heel veel vette sju!

Gadverdamme, daar haal ik mijn brood dus ook niet meer.
Ik vond die croissantjes al zo vreemd smaken de laatste tijd!
Zo vettig.

Kunt U tussen al uw getier en geraas door nog even naar mijn fiets kijken?
Klein ongelukje gehad ja. Dat wist U al.
Van mevrouw van Driesen?
Hoe kan ze dat toch allemaal weten?
Ze is zo dement als een versleten rolstoel maar dat weet ze dan weer wel!

Als U nou mijn fiets maakt, dan krijgt U van mij een gratis knipbeurt.
Ons helpt ons toch?
Vanmiddag klaar? Dat is mooi!
Tot vanmiddag dan maar.
Dag meneer van rinkel.

dinsdag 24 februari 2009

Kleine vieze Timmy (Kapperszaak De Kale Kip)

Net als Francisco zijn deuren heeft geopend komt Timmy binnen.
Timmy is klein, irritant en heeft zweterige puberhandjes.
Hij luistert naar de naam sukkel, lelijkerd, vieze pukkelmans en Timmy.
Hij houdt van rock en roll muziek uit de jaren vijftig en wordt daarmee altijd gepest op school.
Hij heeft een eeuwige snottebel, vieze tanden en stinkt naar puberpoep.
Maar daar kan hij zelf niets aan doen. Het zijn de ouders.
Die sporen voor geen meter. Het zijn de asociale van het dorp.

Dagelijks eten ze bij snackbar De Roestige Frituurpan
en zitten ze daarna uit te buiken in Café Het Zal Je Oom Maar Zijn.
Dat café heeft trouwens zijn naam te danken aan de vorige eigenaar.
Die was seksueel misbruikt door zijn oom en dus zodoende aan de drank geraakt en een café begonnen. Het is een triest verhaal zonder moraal.

Wat wil je deze keer kleine Timmy?
Ach nee!!!! Voor de zoveelste keer….
DAT ZIJN GEEN BAKKEBAARDEN!!!
Dat zijn lange vieze sliertjes haar die voorbij je oren hangen.
Je moet eerst baardgroei hebben om bakkebaarden te kweken!
Hoe kan ik ze dan in godsnaam bijscheren?
Als je in fietsenmakerij De Vergulde spaak aan Belle van Rinkel vraagt of hij je band wil plakken maar je hebt geen fiets dan doet hij dat ook niet toch?
Het is of stekeltjes, of een knipbeurt door Diablo!

Ja dat dacht ik ook ja….
Ga maar zitten, het is zo gebeurd.
En nu niet verder zeuren want ik weet toevallig nog wel wat dingentjes over jou!
Je weet wel wat ik bedoel.
Hij was stil en er kon geknipt worden.

Dat is het grappige hè, aan pubertjes.
Ze hebben altijd wel iets waarvan ze denken dat het daglicht het niet verdragen kan.
Timmy zal de volgende keer een stuk beleefder zijn.
En de groeten doen aan vaders hè?
Niet vergeten hoor!
Hij is me nog wat geld verschuldigd!
Van ongeveer al je knipbeurten van het afgelopen half jaar.

Tot over een half jaar Timmy!
En veel succes thuis!
Arm kind!
Hij zal het nodig hebben….

maandag 23 februari 2009

Ex vriendin II (onzinnige relaties)

Ik leerde haar op een overdonderde manier kennen.
Ze stal mijn hart snel en eh…hard ja.
Ik liep de supermarkt uit en zag haar lopen met een kinderwagen.
Ze was gezellig aan het praten met haar vriendin toen iemand een lelijke opmerking maakte.
Het was een slungelige jongen met een blikje exportbier in zijn hand.
Het was waarschijnlijk iets in de trant van lekker wijf of vuile hoer.
Niet echt het standaard complimentje wat je verwacht van een onbekende voor de supermarkt.

Ze antwoordde in het begin nog met een zacht stemmetje maar dat bouwde zich in de tijd van tien seconde uit tot een waanzinnige scheldpartij. Ik was diep onder de indruk ja.
Hoe mooi en sierlijk kwamen de woorden uit haar mond gerold.
En ook zo ad rem en origineel!

Het was kanker dit en tering dat, en straks geen tanden meer in je bek zus en ten afsluiting dat prachtige ik sla je dwars door die ruit heen met je kankersmoel zo.
Het was pure poëzie en ik wist wat mij te doen stond
Ik liep naar haar toe en vroeg of ze ergens een keer met mij een kopje koffie wou drinken.
Twee dagen later was het dan zover en mijn beide blauwe ogen waren al aardig bijgetrokken.

Ze vatte het namelijk eerst helemaal niet goed op nee. Pittig wijfie hoor!
Pas na twee volle minuten van harde vuistslagen en stevige kopstoten zag zij dat ik haar nog steeds met diezelfde verliefde blik aanstaarde.
Ze smolt en accepteerde mijn aanbod.

Toen ik haar vervolgens aan mijn moeder introduceerde was een kopstoot het gevolg.
Jij bent toch dat lelijke wijf van vorige week wat probeerde voor te dringen bij de kassa? Trut!
Mijn moeder ging maar snel naar de keuken om even wat eten voor iedereen te maken.
Ze was behoorlijk geschrokken ja. Wat een agressief kreng!
Vaders was erg boos maar deed zijn uiterste best om dat niet te laten merken.
Hij mocht dan wel boos zijn, hij scheet tegelijkertijd ook in zijn broek van de angst.
Mijn kleine zusje van drie maanden kroop snel naar de keuken en probeerde bij mijn moeder het tegengestelde van een geboorte na te bootsen.
Ze wou weer terug die buik in!
Het leven was eng!

Twee weken heb ik het met haar uitgehouden. Toen was de koek op!
Ik kwam er namelijk achter dat ze helemaal niet zo aardig was!
Nee meneer, het was een grove inschattingfout van iemand met een roze zonnebril op zijn hoofd.
Ze bleek namelijk behoorlijk agressief aangelegd te zijn.
Dat kan een mens toch ook niet weten van te voren ?

Ik en mijn familie hebben het moeten ontgelden, die twee lange weken.
Ik maakte het uit, regelde een straatverbod en leefde nog lang en bang.
Ja, het was me er eentje.
Dat kunt U wel zeggen…

zondag 22 februari 2009

Mislukt Feest (Dwerg Prikkebaard en meneer Stekel)

Zoals U allen weet was het gisteren feest in de dwergensteeg nummer 12.
Aanvankelijk leek het feest niet te kunnen mislukken.
Het was erg druk en alle diertjes en dwergen hadden het reuze naar hun zin.
De drank vloeide rijkelijk en de hapjes waren voortreffelijk!
Iedereen zei dat dit het beste feest ooit was.

Dwerg Prikkebaard was een begrip geworden.
Het onderwerp van gesprek was natuurlijk die enorme grote knobbel in zijn krappe groene broekje.
Ook was iedereen reuze te spreken over zijn spannende manier van verhalen vertellen.
Hij werd zelfs gevraagd om deel uit te maken van de raad van bestuur van het Dwergenbos.
De dwerg had vervolgens tientallen telefoonnummers weten te scoren van knappe dwergenmevrouwtjes.
Het kon niet meer mis gaan!

Althans, dat dacht hij.
Tot die allerlaatste gast arriveerde.
Ach nee toch! Niet kikker Kwiekepoot!!!
En jawel, de rust was voorbij.

Kikker Kwiekepoot had weer eens aan de besjes gezeten en was door het dolle heen!
Met één ferme sprong kieperde hij zomaar al het eten van de tafel af.
Iedereen was in paniek en rende als gekken door elkaar.
Snel!!! Iedereen naar de schuilkelder van Myra de Rode Mier!!!
Anders gaat dit slecht aflopen!

Vanaf de dwergensteeg nummer 12 tot aan de schuilkelder van Myra de Rode Mier was het binnen de kortste keer een slachtveld van vertrapte diertjes en bont en blauwe geslagen dwergen.
De dwerg snapte er niks van. Hij had expres geen uitnodiging verstuurd naar Kikker Kwiekepoot.
Wat deed hij hier dan? Er was een verrader onder ons.

Waarschijnlijk een hele jaloerse dwerg die Prikkebaard als concurrentie beschouwde.
Hij had de kikker uitgenodigd om aan te tonen dat dwerg Prikkebaard niet geschikt was om een feest te organiseren. Laat staan om een plek te krijgen in het raad van bestuur.
Weg alle dwergenmevrouwtjes, weg alle diertjes. Alles was verpest.
Dwerg Prikkebaard was boos!

Een onderzoek werd ingesteld en de dader was al snel gevonden.
Het was meneer Stekel!
Meneer Stekel? U? Waarom?

Meneer Stekel had gewoon genoeg van dat arrogante gedrag wat zijn huisgenoot de laatste tijd vertoonde! Hij was het die Kikker Kwiekepoot had uitgenodigd.
Het was tegenwoordig alleen nog maar gelul over een grote knobbel hier en een strak groen broekje daar. Vroeger waren ze altijd gewoon gezellig met z’n tweeën. De beste vriendjes ooit.
Hij wou er helemaal geen dwergenmevrouwtje bij.

Meneer Stekel, ik weet niet wat ik moet zeggen….
Het spijt me dat ik onze vriendschap op de tweede plek heb gezet.
Maar ik ben de laatste tijd ook gewoon zo enorm hitsig.
En aan U heb ik een goede vriend maar meer ook niet.
Wat zegt U? Dat we het allicht een keer kunnen proberen?
Nee hoor….daar ontstaan pijnlijke situaties van, dat weet ik nou al.

Weet U wat?
Als ik nou een dwergenmevrouwtje ga zoeken dan zoek ik ook meteen een mooi Stekelmeisje voor U. Afgesproken? Mooi! En dan nu nog die gestoorde kikker.
Wat doen we daar aan?
Ach…we zitten hier nog wel even veilig bij Myra De Rode Mier.
We drinken ons glas leeg en gaan slapen.

Ja, ik weet het! Die kut kikker blijft maar kwaken hè?
Gewoon negeren…dat is het beste!
Morgen weer een nieuwe dag!
Dan heeft Kikker Kwiekepoot ook zijn roes uitgeslapen.
Ik ben van plan om hem eens streng toe te spreken!
Morgen zal het gebeuren.

Niet meer bang zijn hoor…
welterusten meneer Stekel!

zaterdag 21 februari 2009

De scheiding?

Als praten niet meer helpt, en slaan geen pijn meer doet is het over.
Geen enkele emotie die dan nog wat op kan lossen.
Het loopt toch altijd op niets uit.

Het huisje is smerig,koud en ongezellig.
De openhaard wordt al tijden niet meer aangestoken.
Niemand heeft nog zin om hout bij elkaar te sprokkelen.
Ze gunnen elkaar nog niet eens de warmte.
Laat staan de liefde. Het moet wel voorbij zijn.

De ramen worden ook nooit meer gelapt.
Als ze naar buiten konden kijken,
dan zouden ze metershoog onkruid zien.
Het bed valt van armoe uit elkaar maar dat maakt hem toch niets uit.
Hij slaapt al jaren op de bank.

Een klein papiertje met daarop zijn naam en haar naam.
Dat is het enige wat ze bij elkaar houdt.
Niet eens de kinderen want hij heeft zichzelf al in een vroeg stadium van zijn leven onvruchtbaar gezopen..
Daarom is de vrouw dan ook verbitterd.
Hij is de romantiek verloren door haar drang naar kinderen,
en zij is te oud om kinderen te krijgen maar te jong om te accepteren dat ze er te oud voor is.

De man maakt het niks uit. Hij heeft eigenlijk precies het leven wat hij wou.
Hij zegt weinig, want als hij wat zegt is het toch nooit goed.
Prima. Koud biertje erbij!
Hij hoeft niet eens naar de koelkast te lopen want het is toch steenkoud in huis.
Een extra trui en het is opgelost. Mannenlogica.
Vrouwen zitten anders in elkaar.
Zij is gefrustreerd, ver over de veertig en heeft last van opvliegers.
Ze zit gevangen in een wereldje waar ze nooit voor heeft gekozen.

Aan tafel met de kindjes, dat had ze gewild.
Netjes met mes en vork eten.
En tandjes poetsen!
Moet ze tegen haar man zeggen.
Tandenpoetsen? Even spoelen met jenever zal je bedoelen.
Hij gebruikt alleen z’n vork om het eten mee te prakken,
en daarna zijn mes om zijn vieze gele tanden mee af te schrapen.

Nee...het gaat gewoon niet meer.
Het is voorbij.
Hier heb ik niet voor getekend!
Dat denk de vrouw dagelijks.

Ze mompelt het binnensmonds.
Maar ze durft het nooit echt te zeggen.
En ze leefde nog lang en ongelukkig.

vrijdag 20 februari 2009

Ex vriendin (onzinnige verzinsels)

Lang, lang geleden heb ik enorm geleden.
Het lag aan mijn toenmalige vriendin.
Ze was een ramp kan ik U vertellen.

Ze was vroeger op school enorm gepest en snapte daar helemaal niets van.
Al mijn pogingen om haar uit te leggen dat ze gewoon een tikkie anders was dan de rest door haar foeilelijke uiterlijk waren tevergeefs. Ze zou en moest er zelf achter komen waarom.

En ik maar denken, hoe kan ik het nou nog duidelijker aan dat mens uitleggen.
Haar benen waren te kort, haar armen te lang, haar neus stond scheef , als ze liep dan liet ze constant kleine scheetjes door haar niet goed afsluitbare kringspier en ze stonk uit haar bek. Mooi man.
Echt heel mooi.

Als gevolg van dat vele gepest had zij enorm veel problemen met haar assertiviteit.
Het zat gewoon niet meer in de aard van het beestje.
Als iemand wat naars zei dan kroop ze van ellende in een hoekje in elkaar.
Ook was ze bang om wat terug te zeggen want dan wist ze zeker dat ze helemaal de grond ingeboord zou worden. En terecht want dat gebeurde dan ook altijd.
Op een dag sloeg ze de krant open en las.


Cursisten gezocht voor Cursus assertiviteit.

Bent U heel erg lelijk en stinkt U uit Uw bek?
Bent U onzeker over Uw niet goed afsluitbare kringspier?
Zit U het liefst de hele dag thuis en ziet iedereen U het liefst de hele dag thuis zitten?
Is Uw lichaam dusdanig uit proportie dat ook maar iets van de vorm
van het menselijk lichaam gewoonweg nergens te bekennen valt?
Dan zoeken wij U! We gaan U leven veranderen.
Bent U nu dusdanig niet assertief dat U nog niet eens durft te bellen?
Vrees niet, wij bellen U.


En de telefoon rinkelde.

Ja, daar spreekt U mee….. ja, dat klopt…. ja dat ook helaas….
ja…..nee……ja……heel erg ja…..vroeger ja…….ontzettend ja…..
af en toe……..ja dat altijd……nee…….ja……nee……morgen?
Oké, tot dan

De afspraak was gemaakt.
Ze zou een halve dag weg zijn en daarna als een zelfverzekerde vrouw terug naar huis keren.
Maar ze zou nooit meer terugkomen kan ik U bij deze vertellen.

De cursus had zo goed geholpen dat ze al binnen een half uur het pand werd uitgezet.
Daarna was ze door de buschauffeur de bus uit getrapt, vervolgens door een taxichauffeur uit een rijdende taxi geschopt en in de laatste honderd meter voor ons huis in de boeien geslagen nadat ze verschillende oude vrouwtjes recht in hun gezicht had gespuugd!

Vervolgens heeft ze eigenhandig van haar tweepersoonscel een eenpersoonscel gemaakt door haar celgenoot te wurgen. Hij was een getatoeëerde hells angel van twee meter tien en gespierd.
Haar aanvankelijke celstraf van een week werd hierdoor verlengd tot onbepaalde tijd om het maar zo te zeggen. Geen psychiater kon haar helpen, geen gevangenis kon haar temmen.

Ze werd het land uitgezet, ergens in Siberië gedropt en heeft eigenhandig een eind gemaakt aan de overbevolking van de witte ijsbeer.

Voor mij persoonlijk was de cursus zijn geld meer dan waard!
Ik leefde nog lang en gelukkig.
Wat was zij lelijk zeg!
Dat kreng.

donderdag 19 februari 2009

De Verlepte Blauwe Druif van Pinset van Log (Kapperszaak De Kale Kip)

Francisco wil vandaag zo snel mogelijk klaar zijn.
Even doorwerken Diablo!!
En daarna snel afsluiten.
Dat vegen doen we morgen wel weer hè?

Hij kan niet wachten om het nieuwe kunstwerk te mogen aanschouwen in kunstgalerie Het Geprielde Prentje. Aart Klodder had het schilderij De Verlepte Blauwe Druif van Pinset van Log weten te bemachtigen. Het is groot nieuws in het dorpje.
Niet alleen in het dorpje trouwens.
Vanuit het hele land zijn mensen gekomen om zich te verblijden, verbazen en te laten choqueren door dat prachtige schilderij van Pinset van Log.
Hoe had aart Klodder dit onbetaalbare kunstwerkje kunnen bemachtigen?

Zo rijk was hij nou ook weer niet.
Zelfs al zou hij alle kunstwerken van de galerie veilen,
dan had hij nog niet eens een tiende van wat De Verlepte Blauwe Druif zou moeten kosten.
Maar het maakt Francisco ook eigenlijk niets uit.
Hij kan er straks uren naar staren. Daar gaat het om.
Francisco is gek op het werk van Pinset van Log.

Diablo gaat straks ook mee. Hij is nog nooit naar een galerie geweest en heeft er eigenlijk normaal gesproken ook niet zo veel interesse voor. Maar de manier waarop Francisco al de hele middag zo passievol had gesproken over het schilderij deed zelfs het hart van Diablo sneller kloppen.
Ook hij kan niet wachten en knipt zich een slag in het rond, zonder ook maar een woord te zeggen.
Dat scheelt aan het eind van de dag ook zo een half uur schoonmaakwerk.
Op de vloer ligt nog niet eens één druppeltje kwijl.
Kom op Diablo, we zijn klaar en sluiten de tent goed af!

Francisco en Diablo arriveren bij de galerie waar het al reeds zwart ziet van de vele mensen.
Er is champagne en kaviaar. Er hangt een gespannen sfeertje. Het schilderij is nog bedekt met een groot satijnen doek. Dat zal er straks door het mooiste meisje in het dorp worden afgetrokken.
Mensen zijn nu al emotioneel.
Het is een grootse dag in de geschiedenis van ons dorpje.
Normaliter zou iedereen staren naar dat mooie jonge meisje maar straks als ze dat satijnen doek er af trekt zullen alle ogen in één keer gericht zijn op die prachtig mooie Verlepte Blauwe Druif.

Het is zover…..ze trekt het doek sierlijk naar beneden en alle ogen gaan van haar diepe decolleté rechtstreeks naar De Verlepte Blauwe Druif.
IEEEEEeeeeeeeee……….AAAAAAAAhhhhhh……OOOOOOhhhh……
Iedereen is ontroerd, betoverd, onthutst, blij, verdrietig en boos.
Ja, dat doet zo’n kunstwerkje met mensen hè?
Zelfs bij Diablo!

Omdat Diablo de hele dag nog niks heeft gezegd, komt er nu een letterlijk en figuurlijke spraak waterval uit zijn mond.
Het is het mooiste wat hij ooit heeft mogen aanschouwen.
Hij blijft maar doorlullen in zijn enthousiasme.
Het speeksel vliegt in het rondte en druipt al snel van alles en iedereen af.
Ja, U raadt het al.
Ook van dat prachtige kunstwerk De Verlepte Blauwe Druif door Pinset van Log
Diablo!!!! NEEEEEE!!!!!
Stop met praten!!!!!!! NU!

Terwijl iedereen teleurgesteld naar huis wederkeert is Aart Klodder nog even niet klaar met Diablo!
Alle verf is van het schilderij afgedropen en het is in een paar minuten tijd omgetoverd tot moderne kunst. Een nietszeggend doek met vlekken. Te lelijk om aan je schoonmoeder te geven.
Nog een plek waar Diablo nooit meer in mag.
Het zit hem ook niet mee hoor…

woensdag 18 februari 2009

Diablo Spoorloos Verdwenen (Kapperszaak De Kale Kip)

Al lang nadat Francisco de deuren heeft geopend van Kapperszaak De Kale Kip is Diablo nog nergens te bekennen. Dat is vreemd want Diablo is altijd op tijd en heel erg trouw. Zo trouw dat Francisco er regelmatig schijtziek van wordt en het liefst heeft dat Diablo soms een dagje wegblijft.
Maar zoals U weet is Diablo zo trouw dat hij zelfs ongevraagd op Zondag de hele tent komt aanvegen.

Waar kan hij nou uithangen? Dit is niets voor Diablo.
Francisco maakt zich ongerust en besluit de deuren even te sluiten om op zoek te gaan naar het verloren schaap. Zijn eerste stop is snackbar De Roestige Frituurpan. Daar komt Diablo elke dag een berenhap halen. Dag meneer Friet, heeft U Diablo al gezien vandaag? Nee?
Dat is vreemd. Er is toch niets ergs gebeurd?

Onderweg richting fietsenmakerij De Vergulde Spaak ziet Francisco mevrouw van Driesen lopen.
Dag mevrouw van Driesen, heeft U Diablo toevallig vandaag nog gezien? Wie dat is?
Diablo! De kleinzoon die U nooit heeft gehad. Ja mevrouw van Driesen, als U hem nooit heeft gehad dan weet U natuurlijk ook niet waar hij is. Tjonge, zo dement als een kapotte koelkast.
Aan U heb ik ook weer helemaal niks!

Francisco is inmiddels al een uur aan het zoeken. Hij is bij fietsenmakerij de Vergulde Spaak, restaurant De Gevulde Bosui , en kunstgalerie Het Geprielde Prentje langs geweest maar zonder succes.

Het is vrieskoud buiten en Francisco is inmiddels half bevroren als hij kerkje De grote Boodschap binnenloopt. Misschien dat Arie van Amen Diablo ergens heeft gezien.
Dan kan hij zich gelijk even opwarmen aan de heilige maagd Maria.
Goedemiddag meneer van Amen, alles goed met U en Uw Vader die hoog in den hemel zijt?
Ja, met mij ook wel. Ik heb alleen een klein probleempje. Diablo is spoorloos.
Ik kan hem nergens vinden. Heeft U hem toevallig nog gezien vandaag? Nee?

Dan heb ik voor U en vooral voor Uw vader die hoog in den hemel zijt een brandende vraag.
Ik dacht zo, U staat in contact met Hem en hij zijt hoog in den hemel toch?
Dat lijkt me een prima uitkijkpost vanaf daar.
Kunt U even vragen of Hij Diablo misschien ergens kan zien?
Ik begin me nu toch wel zorgen te maken.
U wilt Hem niet lastigvallen met onnozele menselijke problemen?
Nou laat ik het dan anders stellen. Volgens mij is die Ouwe een schaapje kwijtgeraakt.
Kunt U hem dat dan wel even doorgeven?
Bedankt meneer van Amen.

Hij loopt naar buiten en ziet tot zijn grote verbazing Diablo helemaal in paniek het bos uitrennen.
Natuurlijk, denkt Francisco bij zichzelf. Het is vrieskoud en Diablo heeft van Brigadier Snorremans ooit een verbod gekregen voor het lopen over de openbare weg als er kans op ijzel bestaat.

Door het spoor van kwijl dat Diablo achterlaat wordt het levensgevaarlijk om de straat op te gaan, vooral voor mevrouw van Driesen. Die is al eens uitgegleden en had toen alles gebroken behalve haar heup. Die was al eens vervangen.
Hij is verplicht om via het paadje door het bos naar zijn werk te lopen.
En daar heeft Diablo net een ongelofelijk avontuur meegemaakt.

Hij liep rustig over het bospaadje toen hij ineens werd besprongen door een gestoorde kikker.
Hij viel op de grond en zag tot zijn grote verbazing een dwerg liggen, buiten bewustzijn en met allemaal blauwe plekken in de vorm van kikkerbilletjes. Een stekeldier lag daar weer naast om de dwerg te beschermen voor nog meer achterlijk gespring van die gestoorde kikker. Diablo heeft het toen op een lopen gezet. Hij was lijkbleek en erg geschrokken. Wel heeft hij een duidelijk signalement.
Hij is groen, spring als een gek in het rond, is vies glibberig en stinkt ongelofelijk uit zijn bek.

Diablo! Kom op zeg! En dat moet ik geloven?
Volgende keer als je te laat je bed uitkomt, bel me dan even!
Ik was erg ongerust! En nu snel naar de zaak.
We kunnen de klanten toch niet in deze vrieskou buiten voor de deur laten staan?
Je zou trouwens schrijver moeten worden met die fantasie van jou!
Die Diablo….

dinsdag 17 februari 2009

Het is feest en de dwerg heeft een grote knobbel in zijn kleine groene broekje (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Jahoooeee!!!! Het is feest in het dwergenbos!
Het feest vindt zich plaats in de dwergensteeg nummer 12.
Ik hoop dat iedereen er in gaat passen meneer Stekel!
Het is een klein huisje en we hebben weer veels te veel diertjes uitgenodigd.

Heb jij je familie nog ingelicht over die speciale stekelbestendige hoezen?
Die moeten ze echt aantrekken hoor!
Anders vallen er straks nog gewonden.
Ziet U trouwens iets anders aan mij vandaag? Nee?
Kom nou even uit U bolletje en kijk nou even.
Nee U kijkt te hoog….nee, nu weer te laag…Ja!
Daar ja! Precies in het midden.
Wat een ongelofelijk grote knobbel hè?

Ja meneer Stekel, ik ben extreem opgewonden. Het zit zo.
Jaren geleden op een van mijn ontdekkingsreizen kwam ik uit bij een kaal stuk bos.
Er stond werkelijk geen één boom meer.
Ik dacht nog, hier kan toch niemand meer leven in dit rampengebied.
Wat is hier gebeurd?
Ik zag een heleboel mensen staan.
Die mensen leven normaal in de grote stad buiten het dwergenbos.
Wat doen ze hier nou weer?

Een van hen pakte een glad geschuurde boomstronk vast.
Dan gooide die ander een soort wit rondgemaakte dennenappel,
en als die ene man die witte ronde dennenappel nou raakte met zijn glad geschuurde boomstronk,
dan gingen ze allemaal helemaal in paniek door elkaar heen rennen om die witte ronde dennenappel als eerst te pakken.
En dan had iemand hem eindelijk, en dan gooide hij hem weer hard terug naar een ander.
Ik dacht nog, sla dat ding dan ook niet weg!
Of als je hem dan eindelijk hebt, hou hem dan beter vast deze keer.
Wat een stelletje gekken!

Nu zag ik dat de grote mensen daar ook allemaal een hele grote knobbel in hun broek hadden zitten.
Maar dat was een nepknobbel meneer Stekel.
Een soort pastic stuk wat je in je broek moest schuiven.
En toen snapte ik het!
Het was om de mannelijkheid nog wat extra aan te dikken.
Daar zag ik toch ook wel meteen het nut van in.
Wat zouden de dwergenmevrouwtjes daar wel niet van vinden.
Deze kleine dwerg met zo’n enorme grote knobbel in z’n broek.

Ik heb er stiekem eentje meegepikt en dus vandaar nu deze klein geschapen dwerg
met die ongelofelijke grote knobbel in zijn kleine groene broekje.
Ik hoop trouwens dat mijn broekje het houdt want anders val ik natuurlijk meteen door de mand!
Ook is het nog even lastig balanceren.
Ik heb de hele tijd de neiging om naar voren te vallen.
Recht op mijn dwergenneus.
En een dwerg met een grote knobbel in zijn kleine groene broekje
maar met een pleister op zijn grote rode neus is ook weer zo’n afknapper.

Nou…laat de gasten maar komen.
Mijn dwergenprutje staat te borrelen, de drank staat koud
en de knobbel in mijn krappe groene broekje is onvermijdelijk!
Dit wordt een feestje om niet snel te vergeten.

Gaat U anders nog maar even een tukje doen meneer Stekel.
Ik maak U wel wakker als de eerste gasten arriveren.
Slaap lekker meneer Stekel. Tot zo…
Wat zegt U Meneer Stekel?
Stoute Dwerg ja....ik weet het.

maandag 16 februari 2009

Winkeliersvereniging De Verenigde Winkeliers (Kapperszaak De Kale Kip)

Er hing een gespannen sfeertje tijdens de halfjaarlijkse vergadering van De Verenigde Winkeliers.
De boosdoener van dit alles zat op de hoek van de tafel een beetje droevig voor zich uit te staren.
Wat een ophef over niks dacht Frans Friet.
Er was niks aan de hand met zijn snackbar de roestige frituurpan.
Waren bemoeiden ze zich allemaal mee!

De andere genodigden van vandaag hadden daar een totaal andere mening over.
Als eerste was het woord aan Chef-kok Laurens Lekkerbek van restaurant De Gevulde Bosui.
Het is een Schande zij hij trillend van de woede.
Sinds dat die afzuiging kapot is bij Snackbar De Roestige Frituurpan stinkt het hele dorp naar patat.

Ja, zelfs in mijn chique restaurant ruik je de patatlucht in ieders kleren.
Dan doe je als Chef-kok je uiterste best om iets van hoge culinaire waarden aan je klanten te serveren en dan is alles wat je ruikt patat!
Een prachtig stukje biefstuk met een rode wijn saus dat stinkt naar Patat!
Kijkt U eens hier mevrouw, een prachtige rode wijn uit het sublieme wijnjaar 2002 van de wijnvelden in het meest zuidelijke puntje van de beste wijnstreek van Frankrijk. Plop. Drup drup.
Eerst even ruiken hè?
Wat zegt U.
Dat dacht ik al ja!
Hij ruikt naar PATAT!

Ook is café Het Zal Je Oom Maar Zijn er helemaal niet blij mee.
Eerst rook je een subtiel mengsel van rook, mensenzweet en die eeuwig verstopte pispot.
Maar nu was dat totaal verpest door dat andere luchtje wat er bij was gekomen.
Die patat stank verpeste het gewoon voor iedereen.
Ook voor Francisco en Diablo.

Vroeger was het even snel aanvegen en klaar.
Maar nu bleven al die smerige vette haren echt overal aanplakken.
Het was gewoon niet meer schoon te krijgen!
En die lucht! Gadverdamme. Dit is een kapper geen snackbar!
Hier moet iets aan gedaan worden en wel snel ook!

Beste Heren en Dames, de conclusie luidt als volgt.
Snackbar De Roestige Frituurpan dient onmiddellijk zijn afzuiging te maken.
Gebeurd dat niet, dan zijn de consequenties verstrekkend!
Onmiddellijke sluiting is vereist voor de leefkwaliteit van ons dorp.
Wat heeft U hier op te zeggen meneer Frans Friet

Frans kan het allemaal even niet meer aan en barst in huilen uit!
Het geld is op.
Te weinig verkocht door de mislukte frikadellen oogst.
Te veel betaald voor het frituurvet door de oliecrisis.
Niet genoeg mensen meer door het lekkere eten bij restaurant De Gevulde Bosui.
Geen dagelijks bezoekje meer van mevrouw van Driesen omdat ze vergeten is waar de snackbar zit.
En de schoonmaak kosten zijn ook al omhooggeschoten omdat Diablo elke dag een berenhap komt halen en de hele snackbar onderkwijlt.
Hij weet het echt even niet meer.

Sorry Frans, zo hadden we er nog niet over nagedacht.
Snel even met de pet rond en dan komt het allemaal goed hoor.
Zo gaat dat in ons dorpje.
Even hard tegen hard en daarna samen met een oplossing komen.
We zijn de beroerdste niet!
De vergadering is bij deze gesloten.

De Goochelaar (Kapperszaak De Kale Kip)

Er is een bekendheid in het dorp komen wonen.
Het gerucht ging snel van mond op mond.
Van de mond van mevrouw van Driesen op de mond van iedereen beter gezegd.

Het is een jong getalenteerde goochelaar uit het verre Amerika.
De schaduw van zijn succes hangt over hem heen als een donkere wolk.
De roddels, geruchten en vele rechtszaken werden hem teveel.
Allemaal zaken ten gevolge van vermiste objecten en rondzwevende mensen.
Ook is zijn seksuele geaardheid een grote issue.
Zijn assistenten waren altijd jonge jongentjes die hij dan liet verdwijnen en vervolgens werden teruggevonden in achteraf steegjes vol met rode lichten en dames van lichte zeden.
Ja, ik weet het. Het is een gek verhaal.
Hij besloot naar een rustig dorpje te verhuizen.
Ons dorpje wel te verstaan.

De goochelaar heeft altijd alles ontkent en beweerd de allerbeste goochelaar ter de wereld te zijn.
Ook zegt hij niet homeseksueel te zijn en is daarom jaren geleden als een soort statement een relatie gestart met Michael Jackson. Ze kregen een aapje en leefde nog lang en gelukkig.
Nee, ik snap het ook niet helemaal maar hij is een echte artiest. Dat bedoel ik te zeggen.
Artiesten doen dat soort dingen nu eenmaal.

Mevrouw van Driesen is zwaar gelovig en spreekt schande van haar nieuwe dorpsgenoot.
Ze gaat vandaag naar Pastoor Arie van Amen om de situatie eens te bespreken.
Goochelen bestaat toch immers helemaal niet.
Daar kan het geloof het nooit mee eens zijn!
Ze loopt het kerkje De Grote Boodschap in op zoek naar pastoor van Amen.
De pastoor is echter nergens te bekennen.
Heeft hij nu ook al in ons dorpje toegeslagen? Die gestoorde goochelaar.
De pastoor is er altijd! En nu is ie weg!
Hij is vast weggetoverd. Ik ga hem zoeken.
Mevrouw van Driesen doorzoekt het hele kerkje.
Ze loopt zelfs de heren wc in om te zien of de pastoor soms net ergens een grote boodschap heeft neergelegd. De pastoor stond bekend om zijn grote boodschappen en had er meerderen per dag. Maar ze rook even goed in het rond en alles rook stralend fris.
Niks voor de Pastoor nee.

Ze snelt naar het politiebureau en vraagt naar de brigadier, Bert Snorremans.
Maar als zelfs hij spoorloos verdwenen lijkt te zijn begint mevrouw van Driesen zich ernstige zorgen te maken.
Zelfs de brigadier? Ze loopt naar Snackbar De Roestige Frituurpan maar Frans Friet is ook nergens te bekennen. Café Het Zal Je Oom Maar Zijn is gesloten, net als kapperszaak De kale Kip en Restaurant De Gevulde bosui. Ze weet het allemaal even niet meer en gaat zitten op een bankje in het park.
Waar is iedereen? Hoe kan dit nu?

Op het zelfde moment iets buiten het dorp, heeft iedereen zich verzamelt in de grote rode tent.
Kom dat zien!!! Kom dat zien!!!!
Een exclusieve show van de allerbeste goochelaar ter wereld!
Zelfs de pastoor is komen kijken.
Hij vindt goochelen prachtig.

Maar zijn allergrootste bewonderaar is waarschijnlijk nog altijd Mevrouw van Driesen.
Die snapt er tot op de dag van vandaag nog steeds helemaal niets van!
Hij had iedereen op Vrijdag weggetoverd en Zaterdag waren ze er allemaal weer terug!
Niemand zal echt de moeite nemen om het uit te leggen aan Mevrouw van Driesen.
Geen tijd. Dat duurt uren. Gewoon meelullen.
Ja mevrouw van driesen. Hij is echt goed hè?

zaterdag 14 februari 2009

Nieuwsbericht (Dwerg P. en meneer S.)

In het dwergenbos heerste vandaag grote paniek.
Honderden diertjes, dwergen en insecten zijn vandaag erg geschrokken door een doorgedraaide kikker.
Het groene beestje had een verkeerd besje opgegeten en was in een soort van mega trip het hele dwergenbos aan het terroriseren..
In een getuigenverklaring van vanavond blijkt dat het een onhoudbare situatie was.

De geschrokken getuige dwerg P. vertelde dat hij samen met een zekere meneer S. rustig door het bos liep en plots hard gekwaak achter zich hoorde.
K. Kwiekepoot sprong ongecontroleerd in het rond en trok zich niks meer aan van onschuldige passanten.
Ook overschreed hij de maximale springhoogte van 30 centimeter per keer.
Een spoor van slijm, kikkerstank, afgebroken grassprieten en kikkerafdrukken in het mos zijn aangetroffen op de desbetreffende locatie.

Verder zijn er nog meer vernielingen en bedreigingen gerapporteerd aan de plaatselijke autoriteit.
Deze staan mogelijk ook in verband met de verdachte, K. Kwiekepoot.
De omschrijving luidt als volgt.

Hij is groen, springt als een gek in het rond, is vies glibberig en stinkt uit zijn bek.
Mocht u deze gestoorde kikker tegenkomen,
zeg dan even dat hij moet ophouden met dat irritante gedoe!
Vieze groene stinkende slijmbal.
Kut kikker

vrijdag 13 februari 2009

Ravage (Dwerg Prikkebaard en meneer Stekel)

Er is iets ergs gebeurd in de dwergensteeg nummer 12.
Het is een zogeheten ramp!
Elk, maar dan ook werkelijk elk kledingstuk van dwerg Pribbebaard is kapot!
Stuk! Doorzeefd met gaten. Niet meer te dragen.
Verhullende kledingstukken niets verhullend geworden.
Aan flarden gescheurd. Vernietigd.
Waardeloze plukken wol en gescheurde stukjes stof!

En dit alles is te danken aan meneer Stekel! Eikel!
De dwerg is ontzettend boos!!
Eigenlijk heeft de dwerg het ook wel een beetje aan zichzelf te danken.
Maar dat beseft hij nog niet want hij is furieus!
Het zit zo.

Dwerg Prikkebaard heeft al honderd keer belooft aan meneer Stekel om naar Het Pretbos te gaan.
En elke keer verzint hij weer een smoesje omdat hij eigenlijk helemaal niet wil.
Hij is bang voor Het Pretbos. Bang voor hoogtes, bang voor snelheid en bang om misselijk te worden.
Het is eigenlijk een hele laffe dwerg!

En omdat het elke keer maar niet doorging had meneer Stekel besloten zijn eigen pretbos te creëren.
Hij gleed vanaf de dakgoot via de regenpijp naar beneden alsof het een grote glijbaan was.
Hij sprong van de kraan de gootsteen in en had er zo een zwembad van gemaakt.
Hij slingerde via een kapotte waslijn door het hele huis en had nog nooit zo’n lol gehad!
Maar dat allerlaatste idee van meneer Stekel was nu niet echt handig te noemen.

U probeerde zeker een achtbaan na te bootsen in de wasmachine?
Slecht idee! Stoute Stekelmans!
Al de kleren van de dwerg zaten er in!
U kunt zich de ravage wel voorstellen denk ik.
Ik ben boos op U meneer Stekel! Heel boos!
Meneer Stekel?
Gaat het eigenlijk wel?
Doe Uw oogjes nou open!
Meneer Stekel!!!
NEEEEEEEEEEE!!!!!
Word wakker! WORD NOU WAKKER!!!!!!
Word wakker word wakker word wakker word wakker word wakker!!!!

De dwerg moet heel hard huilen.
Waarom was hij nou niet gewoon een keer naar het Pretbos gegaan.
Dat had meneer Stekel zo leuk gevonden!!!!
En nu kan het niet meer want hij is…….hij is……
MENEER STEKEL!
U leeft weer!!
Wat zegt U?
Stomme Sukkel?
Waarom?
Ach nee toch! Heb ik U nu weer verward met het bolletje van de waspoeder!
Sorry meneer Stekel. Het spijt me.
Het zal nooit meer gebeuren nee.
Morgen neem ik U mee naar het Pretbos!
Deze keer echt! Ik beloof het.

Droog maar even op en ga maar lekker slapen.
Ik maak U bedje wel op en leg er een heerlijke warme kruik in.
Het spijt me meneer Stekel.
Ik ben heel erg stom geweest ja.
Tot morgen!

donderdag 12 februari 2009

Bankdirecteur Govert de Rijk (Kapperszaak De Kale Kip).

Zo…alles onder controle!
Alle rekeningen de deur uit,
Diablo uitbetaald en dan hou ik nog net wat geld over om van uit eten te gaan.
Niet met Diablo natuurlijk. Dat heb ik één keer gedaan en het was te gênant voor woorden.
Na twee uur had hij z’n bordje kippensoep nog steeds niet op omdat hij er maar in bleef kwijlen.
Gadverdamme hoor ik U denken. Nou inderdaad!
We mochten dan ook zeer snel het pand weer verlaten.

Zulk ongehoord eetgedrag was nog nooit vertoond in Restaurant Den Gevulde Bosui.
Ze maakten nog een grapje dat hij wel in de keuken kon gaan beginnen als afwasser omdat het enorm waterbesparend zou werken. Ik moest er wel om lachen maar Diablo snapte het niet helemaal denk ik. Hij zij dat hij inderdaad nog wel wat extra geld kon gebruiken.
Toen lagen we ineens allebei buiten op straat in zo’n klassiek mistig steegje met een overvolle vuilnisbak en een paar zwervers er om heen met lange grijze baarden die een fles sterke drank aan het delen waren onder het genot van een al reeds af gekloven kippenvleugeltje.

Vandaag heb ik expres een tafeltje voor één bestelt zodat ze weten dat ik zonder Diablo kom.
Alleen dan mocht ik er nog in hadden ze gezegd. Met een proeftijd wel te verstaan.
Dat vind ik eigenlijk wel geestig, proeftijd krijgen in een restaurant.
Het zal mij allemaal heerlijk gaan smaken ja!

De deur gaat open en het belletje rinkelt.
Het is bankdirecteur Govert de Rijk. Nee toch! Niet weer hè.
Aan zijn goed geknipte kapsel zie ik ten eerste dat hij weer bij de concurrent is geweest
en dus ten tweede hier niet komt om geknipt te worden.
Ja,ja…ik weet het.
Ze zeiden vroeger al:
”Die jongen wordt kapper of detective!”

Govert heeft slecht nieuws.
Hij wil geld zien en snel!
Ik vraag hem wat ik de bank dan precies verschuldigd ben en hij noemt het bedrag.
Alstublieft meneer de Rijk. Alvast een gedeelte. U blij en ik…
Ik ga maar eens een patatje halen bij Snackbar De Roestige Frituurpan.
Heeft U een euro? Dan kan ik ook nog een frikadelletje halen.
Nee?
Schoft.

woensdag 11 februari 2009

De jonge rijke weduwe mevrouw Prinsen (Kapperszaak De Kale Kip)

Diablo! Wat voor dag is het vandaag? Woensdag?
Zit het nog niet uitgevallen gedeelte van mijn haar nog steeds goed?
Voor zoverre dat kan natuurlijk. JA?
Vandaag zal ze weer binnenkomen.
De jonge rijke weduwe mevrouw Prinsen.

Ze komt elke maand en Francisco houdt van haar.
Nee nog sterker gezegd, hij adoreert haar.
Ze is pas vijfentwintig lentes jong en was getrouwd met de schatrijke meneer Prinsen.
Maar meneer van Prinsen is niet meer nee.
Hij was negenentachtig jaar oud en versleten.
Iedereen wist dat het huwelijk puur om zijn geld was voltrokken.
Maar dat maakte meneer Prinsen niets uit.
Wat een prachtig mooi laatste jaar moet dat geweest zijn voor hem.
En nu is het de beurt aan Francisco.
Dat hoopt hij dan.

De deur gaat open, het belletje rinkelt
en de zoete lucht van aardbeienkauwgum en parfum vullen de ruimte.
Ze ruikt altijd zo lekker. Het is bijna smerig hoe lekker ze ruikt
Ze kauwt op Hubba Bubba, haar merk sigaretten is davidoff, haar hondje heet Snoezel en haar wens is altijd hetzelfde.
Een permanentje en dat ene spulletje om je haar voller mee te maken.
Nog voller! Het is al een waanzinnige grote bos haar dat zwierig door de wind van links naar rechts wordt geblazen en iedereen tegen lantaarnpalen doet aanlopen of in van die open putten laat vallen.
En als de wind dan stil gaat liggen valt die ene charmante lok altijd precies voor haar rechteroog. Formidabel! Wat een spetter!

Goedemiddag mevrouw Prinsen.
U ziet er weer op en top verzorgd uit vandaag.
Waarmee kan ik U van dienst zijn. Wat zegt U?
Snoezel is dood?
Ach mevrouw toch, komt U maar even hier hoor.
Ja gaat u maar even zitten. Wat erg zeg!
Als ik nou even de koffie zet dan kunt U zich alvast uitkleden.
Dat laatste gedeelte van de zin zij Francisco natuurlijk binnensmonds
toen hij al het kleine keukentje was ingelopen.

Wat zou hij dat graag willen.
Ze heeft steun nodig,
En steun betekend in zijn vakjargon seks
Ze heeft warmte nodig en warmte betekent in zijn vakjargon ook seks
Trouwens, zelfs koffie betekend in dit geval seks!
Oorhaar, ontsmettingszalf, een pulk, griesmeelpap…
ja zelfs griesmeelpap betekend in dit geval seks!

Het deurbelletje rinkelt wederom.
Ach nee toch…niet mevrouw van Driesen toch?
Ze is hartstikke lief hoor, maar ze is vandaag al geweest.
Demente oude kip!
Hij kijkt het hoekje om en ziet nog maar net
dat het mevrouw Prinsen is die het pand verlaat.

Francisco pinkt een traantje want volgens Diablo komt ze nooit meer terug.
Volgende keer toch nog iets zachter praten ja.

dinsdag 10 februari 2009

Mevrouw van Driesen gaat hard achteruit (Kapperszaak De Kale Kip)

Dag mevrouw van Driesen! Gaat u er maar even bij zitten hoor.
Kopje koffie erbij? Ja…één klontje suiker en geen melk toch?
O vandaag wel melk maar geen suiker. Prima. Ook goed.
Een mens moet af en toe afwisselen hè?

Ze gaat achteruit, hard achteruit.
Mevrouw van Driesen is licht dementerend maar komt toch elke dag nog even om een praatje te maken.
De laatste tijd gaat het steeds slechter met haar.
Als ze al niet eens meer weet hoe ze haar koffie drinkt dan is ze niet echt helder meer te noemen nee.

En ja…natuurlijk. Ze heeft weer haar mond verbrand bij de eerste slok hete koffie.
Oei zegt ze dan en pakt haar zakdoekje uit haar tas om haar mond mee af te vegen.
Dat is ook echt elke dag hetzelfde.
Maar Diablo is helemaal gek met haar. Ze is als zijn oma die hij nooit heeft gekend.
Hoe zou die er trouwens uit hebben gezien. Dat was vast ook geen knapperd.

Waar was u gisteren eigenlijk mevrouw van Driesen?
U komt toch altijd op Maandag even een bakkie doen?
Diablo maakte zich al zorgen. Hij was U bijna gaan opzoeken na zijn werk.
Ja, het is een lieve jongen.

Wordt het trouwens niet eens tijd voor een knipbeurt?
U komt hier altijd zo gezellig binnen maar U wilt nooit geknipt worden.
Bang dat U kaal de deur uitgaat? Ja, dat kan ik me wel voorstellen.
En ik snap ook wel dat U vanochtend al gedoucht heeft ja.
Misschien even een kleurspoeling? Dan ziet U er gelijk jaren jonger uit!
U moet weer eens gaan?

Dag mevrouw van Driesen.
En de groetjes aan de bakker, de slager, de groenteboer, de HEMA, de opticien, het restaurant, de snackbar en dat kleine tweedehands winkeltje waar U ook altijd even langsgaat.
Waar haalt ze de fut nog vandaan hè?
Het is vast al die koffie!

Mijn koffie smaakt het best toch?
Dat dacht ik ook ja.
Met melk en suiker de volgende keer?
Oké, komt dik in orde hoor.
Wat zegt U? U komt morgen weer eten?
Nee mevrouw, ik ben Francisco!
Dit is kapperszaak de Kale Kip niet restaurant de Gevulde Bosui!

Daar moet U ook nog langs vandaag ja.
Pardon? Wat zegt U? Om te eten natuurlijk!
U vond het hoofdgerecht al zo karig?
Als U daarmee dit kopje koffie bedoelt dan kan ik me dat wel voorstellen ja.
Ze gaat echt hard achteruit hè Diablo.

Tot morgen mevrouw van Driesen
Eet smakelijk!

maandag 9 februari 2009

Contact advertentie van een gebroken vrouw.

Hallo! Ik ben Nancy.
Ik ben een van oorsprong Nederlandse biseksuele cowgirl van 29 jaar oud met een eigen varkens ranch in Texas.

Ben jij een overenthousiaste heteroseksuele handige Harry met twee linker handen die van een Ikea kast een prachtig stapeltje nutteloos hout kan maken en er dan trots op is dat hij nog niet eens één schroefje nodig had?
Ben zo’n type die van een uitdaging houdt maar toch altijd afhaakt op het laatste moment omdat je helemaal vergeten was waar het over ging?
Hou jij van de geur van versgebakken varkensreuzel
en heb je de neiging om je daar dan ook mee te douchen?
En doe je dat dan ook wel eens?
Verschoon jij minder dat één keer per maand je vieze onderbroek?

Zie jij het nut niet in van lange seks omdat je die tijd ook veel nuttiger kan besteden door bijvoorbeeld van je pulken balletjes te draaien en die dan zorgvuldig op het nachtkastje te archiveren?
Heb jij midden in de nacht weleens je schoonmoeder opgebeld om te vertellen dat haar dochter waarschijnlijk weer eens buiten de deur was blijven neuken terwijl ze allang had gezegd dat ze bij haar moeder bleef slapen omdat jij weer eens met je stom dronken kop de hele bank had onder gezeken?

Heb je ervaring met een schroevendraaier , een paperclip,een haar netje en een waterput?
En kan je dan vervolgens jezelf urenlang met die items vermaken
terwijl niemand weet wat je nou in godsnaam aan het doen bent?
Ben jij niet te beroerd om zo nu en dan echt een hele ranzige boer te laten zonder je te excuseren?
Stinken jouw scheten nog erger dan een ontbindend stuk rouwe kipfilet?
Slaapwandel je wel eens in je nakie en vind je dan de volgende ochtend hele vieze kleverige dingen op het tapijt die je vervolgens niet opruimt omdat je in een eeuwigdurende ontkenningfase zit?

Herken je jezelf hierin? Ja?
Nou, blijf dan maar lekker thuis!
Zo eentje heb ik er al hier.
Die viespeuk!