Dwerg Prikkebaard heeft al zijn spulletjes ingepakt.
Hij is klaar voor een groot nieuw avontuur.
Al veels te lang had hij thuis gezeten en niets gedaan.
Zo lang was hij al niet meer op een ontdekkingreis gegaan.
En nu was het dan zover…
Nee meneer Stekel…U mag niet mee. Het spijt me.
Dit is iets wat een dwerg in zijn eentje moet doen.
Ja, ik weet ook wel dat u het zo graag wilt maar nee is nee.
Sorry meneer Stekel.
Al snel zal dwerg Prikkebaard nieuwe paden ontdekken.
Hij zal de geur van het onbekende opsnuiven
Een ervaring rijker, een wijzere dwerg.
Hij kan niet wachten!
Er zullen gevaren opduiken onderweg maar hij zal ook nieuwe vrienden ontmoeten.
De dwerg is van plan om naar het noorden te trekken. Het gevaarlijke noorden.
Over het noorden zijn al vele verhalen verteld.
Opa Prikkebaard was de allerbekendste ontdekkingsreiziger van het hele dwergenbos,
Zijn naam leeft voort in de vele verhalen die hij heeft geschreven over de mensenwereld in “Het Dorpje”. Het was een soort bos maar dan zonder bomen en met heel veel metalen bewegende objecten en stenen bouwwerken.
En nu gaat dwerg Prikkebaard het zelf mee maken.
Hij zal als het ware een hoofdrol gaan spelen in één van die prachtige verhalen van Opa Prikkebaard.
Hij kan niet wachten.
Huilend rolt meneer Stekel zich op in een bolletje en blijft achter.
Fluitend verlaat dwerg Prikkebaard de dwergensteeg nummer 12 en zet er een snelle pas in.
Voor het donker wil hij aan zijn gekomen bij de eerste slaapplek.
Op de kaart die opa Prikkebaard had getekend was duidelijk een grote holle boom afgebeeld.
Boven die afbeelding stond het logo van een slapende dwerg en dwerg Prikkebaard had de link al snel gelegd. Daar moest hij zijn.
Op de bewuste plek aangekomen ziet de dwerg een holle boom, net als op de tekening.
Ik heb het gehaald.
En het begint pas te schemeren. Wat een vlotte dwerg ben ik toch ook!
Hij kruipt de holle boom is en ziet twee grote fonkelde ogen in het donker.
Hij zoekt naar het lichtknopje maar die zit er niet.
Het is tenslotte een boom denkt de dwerg bij zichzelf.
Nog voor dat hij het weet ligt de dwerg alweer buiten.
Het is Victor de Vos. Victor is sluw en gemeen.
- Voor de familie van Opa Prikkebaard is hier geen plek! Die oude viespeuk!
Mijn Opa is geen viespeuk, het is een opperdwerg!
- Ja, er boven op wou hij altijd wel! Die smeerpijp!
Hoe bedoelt U dit nou precies meneer de Vos?
- Uw Opa heeft mijn wijf bezwangert!
Hij laat zijn zoon zien en dat is inderdaad een exacte kopie van Opa Prikkebaard!
Maar dan met een staart, vossenoortjes en vier poten.
De dwerg heeft er een halfbroertje bij.
En zo ziet U maar wat een dwerg in een ontdekkingreis allemaal kan ontdekken.
De stamboom kan worden aangepast en de familie wordt ingelicht.
Of ze er echt zo blij mee zijn weet de dwerg nog niet maar ach…
Het is wel een interessant nieuwtje.
Een half dwergje en half vosje…en het is familie!
Nu ga ik maar even slapen want morgen heb ik een drukke dag voor de boeg.
Ik ga in één keer naar “het dorpje” lopen!
Op naar het noorden, op naar het avontuur.
Tot morgen neef Vos, slaap lekker.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten