vrijdag 20 maart 2009

Henk en Arie (Henk en Arie)

Dag Arie!
- Dag Henk.
Hoe is ie?
- Prima Henk.
Hoe was de vakantie?
- Niet in woorden te beschrijven Henk.
Goed dus Arie?
- Hou het daar maar op ja…

Je katjes waren skatjes hoor Arie!
- Ja? Hebben ze zich goed gedragen Henk?
Ik had geen kind aan ze Arie!
- Das mooi Henk! En de kinderen?
Daar had ik geen huisdier aan Arie.
- Dat dacht ik al…nog steeds even droge humor als altijd, hè Henk?
Ja, dat verandert niet zomaar in twee weken tijd Arie.
- Twee weken? Het leken er wel tachtig Henk!
Positief bedoeld hoop ik Arie?
- Hou het daar maar op ja…

Gaat het eigenlijk wel goed tussen jouw en Pam?
- Sinds deze vakantie steeds beter Henk.
Hoezo dat dan Arie?
- We zijn tot de conclusie gekomen dat het niet meer verder kan zo.

Arie! Wat zeg je me nu?
- Ja, ik weet het. Het valt je vast nogal koud op je dak Henk.
Dat kan een mens wel zeggen ja Arie!
- Maar je wist toch zelf ook wel dat het niet voor eeuwig was Henk?
Jij en Pam? Ja maar natuurlijk dacht ik dat wel Arie!

- Ik en Pam? Nee Joh! Ik heb het over ons!
O….bedoel je dat Arie?
- Ja lieverd…ik heb tijdens de vakantie mijn homoseksuele ik vermoord!
Deed het pijn Arie?
- Amper Henk.
Nou…dat is mooi dan!
- Sorry Henk.
Kunnen we elkaar nog af en toe wel pijpen dan?
- Natuurlijk Henk!
Daar kan ik wel mee leven dan….Tot snel Arie!
- Tot snel Henk.

dinsdag 17 maart 2009

De deur kan niet helemaal dicht (Onzinnige Relaties)

Oh…die vreselijke tocht die alsmaar door dat kiertje kruipt!
Het hout is een beetje kromgetrokken en de deurpost zit los.
Achterstallig onderhoud en goedkoop materiaal om kosten te besparen.
De winters zijn hier al koud genoeg en om te stoken is geld nodig.

Thuiskomen met twee volle boodschappen tassen in een huis vol met kieren.
Vijf sloffen over elkaar heen. Dikke truien, dubbele sokken en een warme sjaal.
Een openhaardvuur op dvd gebrand voor de nodige illusie.

En toen kwam ze thuis.
Ze was mooi en warm.
Uit met die sloffen, weg met die dikke trui.
Geen sjaal meer nodig, nee zelfs geen sokken.
We kruipen in bed en gaan slapen.

En ik krijg het me toch heet!
Mijn god…ze is net een straalkachel.
Raam open alstublieft!
Het is hier niet te harden!
Al dat zweet. Gadverdamme!
Vies hoor.

Ze staat verontwaardigd op en kleed zich aan.
Ze noemt me een zeikerd en gaat slapen bij haar moeder...alweer.
En daar lig ik dan. Wat heb ik nou weer gedaan?
Trouwens…wat is het hier koud zeg!
Brrrrrr…

maandag 16 maart 2009

Winterdepressie (Onzinnige Verzinsels)

Het had erger gekund.
Het hadden er twee kunnen zijn.
Iedereen heeft dat wel eens gehad.
Er zijn mensen die het zwaarder hebben, denkt men dan.
Ik leef tenminste nog.

Één seconde eerder en ik was het haasje.
Maar als ik sneller had gelopen was het waarschijnlijk ook harder aangekomen.
Ik heb niet gewonnen maar de jackpot is ook niet gevallen.
Mijn buurman heeft er pas echt last van.
Ik kan tenminste op een pot schijten.
65 jaar eerder en het was ook nog eens de Hongerwinter geweest.
Ik heb dit mogen meemaken en dat is ook al heel wat.

Het valt nog na te vertellen.
En tevens er is mogelijkheid tot verandering.
Men kan er iets van te leren om het maar zo te zeggen.
Morgen kijk ik er anders tegenaan.

Het had ook tien kilo zwaarder kunnen zijn.
Of misschien wel zo licht dat het over me heen was gevlogen,
zomaar weg naar het onbekende zonder gedag te zeggen.
Je weet het gewoon niet hè?

Hoge bomen vangen veel wind,
maar gelukkig ben ik als een struikje zo klein.
Wel met een paar bruine blaadjes hier en daar,
maar de lente komt snel en dan is alles weer groen.
Om de drie maanden weer een nieuwe kans met een ander jaargetij.

Vorige winter zijn we niet doodgevroren. Dat is positief ja.
Sommige zijn misschien door het ijs gezakt, maar niemand is verdronken.
Natuurlijk waren er een hoop depressies. Dat is logisch.
Maar er was ook zat warme chocolademelk met slagroom en rum om dat te verzachten.
De slagroom deed wonderen in vele ijskoude slaapkamers.

Vorige zomer zijn we ook niet massaal verbrand.
De zon was goed voor ons maar niet verstikkend.
De avonden waren zwoel en de drank stond koud.
Het zeewater was tropisch warm.

De herfst was ook prachtig nu ik er zo over nadenk.
Vele goudgele bladeren en het bos was gevuld met heerlijke geuren.
De avonden waren nog zacht en de hemel werd verlicht door een rode gloed.
Ik kreeg er kippenvel van en moest huilen.

Weet U beste lezers…
Ik loop hier nu zo door de wind, de kou en de regen en denk…
eigenlijk heb ik niks te klagen nee.

zondag 15 maart 2009

Naar het Dwergenbos (Kapperszaak De Kale Kip)

Francisco is vandaag al vroeg zijn bed uit gekomen.
Na alle rare gebeurtenissen van de afgelopen tijd wil hij op onderzoek uit gaan.
Samen met Diablo loopt hij om vijf uur in de ochtend naar het bos.

Francisco wil niet toegeven dat hij lichtelijk nerveus is en heeft tegen Diablo gezegd dat hij mee moest gaan om de weg te wijzen. Natuurlijk, laat maar eens zien waar je die gestoorde kikker hebt gezien.
O ja…sorry, en die kabouter natuurlijk! Gniffel, gniffel…
Nee Diablo, ik geloof er nog steeds niks van nee!

Het is nerveus gegniffel. Francisco scheit eigenlijk in zijn broek.
Vooral omdat hij van Chef-kok Lekkerbek exact hetzelfde verhaal heeft gehoord.
Dit kon toch niet echt waar zijn?
Dwergen? Gestoorde kikkers? Hier in ons bos?

Het tweetal is gearriveerd bij de ingang van het bos en Francisco staat even stil bij de ingang.
“Het dwergenbos” staat er in grote letter geschreven op een oud houten bord.
Ja, dat is maar een naam denkt Francisco. Het bos heet al eeuwen zo.
Sinterklaas is nep, de Kerstman is een lul en de paashaas is een viespeuk.
Allemaal verzonnen slapgeouwehoer!
Gebakken lucht.

Ze lopen het bos in en volgen het paadje richting de plek waar Diablo de kikker en de dwerg had gezien. Francisco begint nu wel erg nerveus te worden en vraagt hoe groot die kikker eigenlijk was.
Niet groot, maar wel zeer gevaarlijk! Rondspringend als een losgeslagen debiel.
Tegelijkertijd kwijlend en stinkend uit zijn bek. Echt Afgrijselijk!
Francisco is een bange man.

En dan na twee en een half uur zoeken…..zijn ze verdwaald.
Geen spoor van een kikker of een stekeldier , laat staan van een dwerg .
En Diablo maar zeggen: “Het is of naar links, of naar rechts, maar het kan ook daar beneden zijn. Trouwens, misschien wel daar boven…O nee! Dat is die keer dat ik naar het buitenland gevlogen ben! Toen ben ik trouwens ook al eens verdwaald….in het vliegtuig….het heeft een week geduurd voordat ik er uit was.”

Francisco had het kunnen weten
Hij zucht eens diep en begint te lopen.
Kom op Diablo! We hebben waarschijnlijk nog een heel lang stuk te gaan.
We volgen gewoon je kwijlspoor en ik hoop maar dat we voor openingstijd weer terug zijn.
We kunnen onze klanten dit toch nooit uitleggen/?

Ja sorry, we waren wat later open vandaag want we probeerde een gestoorde kikker, een dwerg en een stekeldier te vinden in Het Dwergenbos.
Dat klinkt niet gezond nee…
We houden gewoon onze mond en gaan knippen ja?
Echt hoor Diablo, geen woord!

De dag verloopt verder rustig.
Geen woord wordt gezegd.
Francisco is moe en Diablo boos.
Hij zal het nog wel eens bewijzen.
Diablo weet het zeker.
Hij heeft het immers zelf gezien.

Morgen weer een dag…
Ik zal je krijgen dwerg!!!

Feestje (Onzinnige Verzinsels)

Ik moet vanavond naar een feestje.
Ik voel me alleen helemaal niet feestelijk.
Dus ga ik mezelf versieren.

Ik hang hier wat moois om.
Ja, dat voelt wel goed ja.
Ik pak een poederdoos en begin te poederen.
Waar zijn de kleurtjes? Aah, daar zijn ze.
Streepje blauw hier, randje zwart daar en natuurlijk heel veel glittertjes.

Die mooie broek en dat truitje er bovenop. Oh, wat een combi!
Die pumps zitten net te krap maar dat geeft niks.
Liever creperen en er mooi uitzien dan een platte kont door lage hakken.
Die lange zwarte jas en dat rode hoedje. Nu is het helemaal af!
Ik bruis weer van de energie en ik kan elk feest aan!

Ik kijk toch nog voor de zekerheid even in de spiegel.
En dat is maar goed ook. Wat heb ik nu weer gedaan?
Ik zie er uit als een wijf!

Ze zullen allemaal vreemde dingen van me gaan denken!
Snel even douchen en naar bed dan maar.
Ik heb er geen zin meer in.
Volgende keer gewoon een spijkerbroek en een T-shirt.

vrijdag 13 maart 2009

Maar schat, het is mijn werk! (Onzinnige Relaties)

Ik heb de waarheid al verteld!
Het was zij die mij had opgebeld.
En het was ook haar idee mevrouw,
dat zij hard met mij neuken wou.

Ik zei nog nee maar zij was sterk
Ik ben verkracht daar op mijn werk
Door mijn bazin, mijn superieur
Dus dat verklaart mijn rothumeur.

We zijn getrouwd, dat is wat je zei.
Maar luister ook een keer naar mij!
Ik ben gepakt, ben hard genomen.
Ik vond het rot om klaar te komen.

Ik ga wel weg daar bij die baan.
Ik stuur mezelf snel uit de laan.
En schat, geloof me, echt ik zweer.
In de porno werk ik nimmer meer.

donderdag 12 maart 2009

Een tuintje op het oosten en een vijver voor de kroost (Onzinnige Verzinsels)

Laat dat los ! Dat is toch vies!! Doe je dat thuis ook?
Ja bijdehand, ik weet ook wel dat dit je huis is maar ik bedoelde het figuurlijk ja?
Sinds we die tuin aan het omspitten zijn ben je elke dag net zo vies als een varkentje!
Nergens voor nodig.

Ja schat, ik snap echt wel dat je probeert te helpen,
maar op zo'n manier wordt het er echt niet beter op hoor.
Het enige wat je doet is wroeten. Waar slaat dat nou op?
Kom maar even bij pappa, ik zal je wel het één en ander leren oké?

Zie je die grote boom daar?
Pappa en mamma worden schijtziek van die boom omdat mamma maar aan de kop van pappa blijft zeiken.
Die boom staat recht tussen haar en de zon en nu wil ik geen partij kiezen,
maar ik denk dat die boom makkelijker weg is te krijgen dan mama.
Dus daar gaan we. Dit is nou een kettingzaag.
Ja, leg je kleine handje maar hier en hou hem stevig vast!
Wat zeg je? Te zwaar om vast te houden? Een beetje eng?
Echt een kind van z'n moeder hoor ik al.

Hoe had je het dan ingedachte? Wou je die boom omwroeten ofzo.
Ik weet wel dat je goed bent in wroeten, maar echt effectief blijkt het nog niet te zijn hè?
Nou even niet zo zeuren en optillen dat ding. Pappa helpt wel.
Nu even kracht zetten.....zagen...en...ja! Daar gaat ie!
Volgens mijn calculaties moet de boom precies naar... oei. Dit is wel eens eerder gebeurd!

Kijk uit! Springen! Tuurlijk!
Ik zou er ook recht onder blijven staan hoor.
Gewoon doen.
Trek je vooral maar niets aan van pappa!
Zie je die schaduw?
Dat is nou een ijk ja!
Heb je vandaag toch nog iets geleerd.

Hoe leg ik dit nu weer straks uit aan mamma…
Nou ja...die boom is in ieder geval weg.
Nu nog een vijver voor de kroost.

Een tuintje op het oosten en een vijver voor de kroost (Onzinnige Verzinsels)

Laat dat los ! Dat is toch vies!! Doe je dat thuis ook?
Ja bijdehand, ik weet ook wel dat dit je huis is maar ik bedoelde het figuurlijk ja?
Sinds we die tuin aan het omspitten zijn ben je elke dag net zo vies als een varkentje!
Nergens voor nodig.

Ja schat, ik snap echt wel dat je probeert te helpen,
maar op zo'n manier wordt het er echt niet beter op hoor.
Het enige wat je doet is wroeten. Waar slaat dat nou op?
Kom maar even bij pappa, ik zal je wel het één en ander leren oké?

Zie je die grote boom daar?
Pappa en mamma worden schijtziek van die boom omdat mamma maar aan de kop van pappa blijft zeiken.
Die boom staat recht tussen haar en de zon en nu wil ik geen partij kiezen,
maar ik denk dat die boom makkelijker weg is te krijgen dan mama.
Dus daar gaan we. Dit is nou een kettingzaag.
Ja, leg je kleine handje maar hier en hou hem stevig vast!
Wat zeg je? Te zwaar om vast te houden? Een beetje eng?
Echt een kind van z'n moeder hoor ik al.

Hoe had je het dan ingedachte? Wou je die boom omwroeten ofzo.
Ik weet wel dat je goed bent in wroeten, maar echt effectief blijkt het nog niet te zijn hè?
Nou even niet zo zeuren en optillen dat ding. Pappa helpt wel.
Nu even kracht zetten.....zagen...en...ja! Daar gaat ie!
Volgens mijn calculaties moet de boom precies naar... oei. Dit is wel eens eerder gebeurd!

Kijk uit! Springen! Tuurlijk!
Ik zou er ook recht onder blijven staan hoor.
Gewoon doen.
Trek je vooral maar niets aan van pappa!
Zie je die schaduw?
Dat is nou een ijk ja!
Heb je vandaag toch nog iets geleerd.

Hoe leg ik dit nu weer straks uit aan mamma…
Nou ja...die boom is in ieder geval weg.
Nu nog een vijver voor de kroost.

woensdag 11 maart 2009

Financieel voordeel (Kapperszaak De Kale Kip)

Francisco heeft vandaag iets te vieren.
De slingers kunnen worden opgehangen en alle kappersstoelen worden versierd.
Het is feest! De mooiste dag uit het leven van Francisco!
Hij is vanaf vandaag niets meer verschuldigd aan de bank!
Alles is afbetaald.

Bankdirecteur Govert de Rijk was speciaal langsgekomen in kapperszaak De Kale Kip om het goede nieuws te brengen. Hij was erg sacherijnig. Weer een klant minder! Weer een beetje minder rijk.
Govert is er helemaal niet blij mee!

Francisco is helemaal in de wolken.
Misschien gaat hij wel voortaan op maandag dicht om lekker in het bos te lopen.
Geld zat en zijn klanten zouden het wel begrijpen.
Een rijke kapper is geboren!

Mevrouw van Driesen komt binnen gewankeld en vraagt waarom er allemaal ballonnen hangen.
Is het vandaag Feest? Ja Francisco! Oh gefeliciteerd dan! Wat is er gebeurd?
Francisco legt het uit en mevrouw van Driesen is verbaasd.

- Wat zegt U nou Francisco? Heeft U mijn overleden man nog net geknipt?
Nee mevrouw van Driesen…ik vertel U net dat ik een financieel voordeeltje heb gehad.
- Oh…wat heeft Harry dan uitgevonden?
Harry?
- Nee…ik heet mevrouw van Driesen, Harry is mijn man.
Ja…ik snap dat U mevrouw van Driesen bent ja!
- Wie bent U eigenlijk?
Francisco!
- Wie? Diablo?
Laat maar zitten mevrouw van Driesen,
-Mag ik hier trouwens even over de vloer plassen?
Nee mevrouw van Driesen, daar is de wc voor!
- O sorry, te laat.
Dank U zeer vriendelijk mevrouw van Driesen!

Maar niks kan de dag van Francisco verpesten.
Hij is één gelukkige kapper! Even dweilen en klaar.
Vanavond gaat hij uit eten bij restaurant De Gevulde Bosui.
Deze keer echt. Niets kan dit feestje meer verpesten.
Hij had al van te voren gereserveerd. Ook weet Francisco al wat hij gaat bestellen.
Het is duur, maar het is het waard!
En het is feest tenslotte!

Dag Meneer Lekkerbek!
Dag Francisco…Wat mag het worden vandaag?
De gefrituurde kikkerbilletjes in witte wijnsaus alstublieft.
Meneer Lekkerbek schudt zijn hoofd en schaamt zich kapot.
Hij had altijd alles wat er op de kaart stond.
Maar met de kikkerbilletjes was een probleem.

Vanochtend was hij in het bos op kikkerjacht toen hij een gestoorde kikker tegenkwam.
Het groene beestje heeft hem zo laten schrikken dat hij weer keihard het bos is uitgerend!
Onderweg struikelde Laurens over een boomstronk en lande recht op de stekels van een Stekeldier!
Ook zag hij een kleine dwerg met een ongelofelijke grote knobbel in zijn strakke groene broekje!
De dwerg riep met een zacht hoog piepstemmetje:
“Kijk uit! Dat is Kikker Kwiekepoot. Die stinkt ongelofelijk uit zij bek!”

Laurens Lekkerbek! U ook al? U hoeft niet te liegen hoor!
Op is op! Ik ben een groot voorstander van eerlijkheid.
Ik neem wel gewoon een hertenbiefstukje. Wat zegt U?

U heeft ook geen hert want u durft het bos niet meer in!
U bent wel een erg laffe chef-kok Meneer lekkerbek!

Weet u wat? Ik haal wel een patatje bij Frans Friet.
Dat gaat een stuk sneller denk ik.
Dag meneer Lekkerbek.

dinsdag 10 maart 2009

Contact advertentie in supermarkt (Onzinnige Relaties)

Ik had echt het allermooiste meisje van het land ontmoet, althans …dat dacht ik.
Haar telefoonnummer had ik op een kaartje zien staan in de supermarkt.
Ik las wat erbij stond en kreeg spontaan rode wangetjes.
Het was een contact advertentie.
Ik belde haar op en was gelijk verliefd.

Met gepaste trots stelde ik haar al snel voor aan mijn ouders.
Mijn vader kreeg een spontane zaadlozing. Dit verbaasde mij niks.
Ze was al snel de meest begeerde vrouw uit het dorp.
Ik kon de straat niet op met haar zonder allemaal gebukte, kreunende mensen tegen te komen.
Iedereen kreeg een spontaan orgasme.
Zelfs heteroseksuele vrouwen.
Het was echt ongelofelijk!

De grote gebeurtenis vond plaats na vier lange slopende weken .
Vier weken vol spontane zaadlozingen en ik had er zin in!
Het was de eerste keer dat ik met haar mee naar huis mocht.
Ik was opgewonden en voelde me vereerd.
Dat ik dit nog eens zou mogen meemaken.
Ik was pas vijfentwintig en dus in de bloei van mijn leven.

We liepen de trap op en ik rook haar parfum. Ze rook zoet maar ook zurig.
We kwamen de slaapkamer binnen en ze begon zich uit te kleden.
Eerst trok ze haar truitje ui….toen zag ik dat ze best verlepte bovenarmen had.
Toen haar bh. O mijn god! Minsten drie zo klein als ik dacht! En ze hangen!!
Toen haar broekje, dat ging moeizaam….en bij haar onderbroekje brak ze haar heup.
Hier klopt iets niet dacht ik bij mezelf.

Ze trok in een keer het masker van Beyonce af en toen zag ik het.
Nee hè? Toch niet weer die oude geile vrouw van tachtig uit de supermarkt!

U probeert me altijd in me kont te knijpen!
En zonder schaamte loopt u dan weer verder met een grote grijns op uw gezicht.
U pakt daarna altijd een bus slagroom en kijkt me uitdagend aan.
U weet dat ik dan altijd snel naar de kassa loop, want u staat meestal binnen tien seconden achter me!
En als dat niet lukt, gaat u klagen bij degene voor u.
Omdat u alleen maar een bus slagroom af te rekenen heeft!
Dan staat u toch weer achter me en knijpt me nogmaals in mijn kont.
Oude viespeuk!

Dus het was u die dat briefje had opgehangen op het prikbord van de supermarkt.
“Lekker wijf zoekt stom en lelijk uitziende kerel om eens lekker mee te neuken!”
Ik trap er ook niet meer in!
Het leek ook al te mooi om waar te zijn.
Volgende keer gewoon weer via het internet.
Dat is een stuk veiliger.

maandag 9 maart 2009

De herdenking van Hans Schroot (Kapperszaak De Kale Kip)

Het is vandaag een zware dag voor Gerrie Schroot.
Gerrie is de eigenaresse van tweedehands kledingwinkel “De Gebruikte Goederen”.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat haar man is overleden.
Het was een dramatisch ongeluk waar het hele dorp nog steeds over praat.
Hans wordt herinnert als een held.

Nadat het kleine kalfje in de waterput was gevallen dook Hans Schroot er gelijk achteraan.
Op hetzelfde moment dacht iedereen meteen: “Kalf…put….tja….dempen die handel!”
Niemand dacht nog aan Hans, de put werd gedempt en Hans was niet meer.
Later is Hans uit het hard geworden cement gebikkeld en men had gelijk een mooi standbeeld.
Dat siert tot de dag van vandaag nog steeds het kleine marktpleintje.

Op dit pleintje vindt dan ook de grote herdenking plaats.
Burgemeester Frans Loco is uiteraard ook aanwezig.
Hij zal een grote krans met bloemen neerleggen en de toespraak geven.
Gerrie Schroot zit er als altijd triest bij.

Het is en blijft een dubbel gevoel voor Gerrie.
Ze zal Hans ongetwijfeld verschrikkelijk veel missen.
Maar haar Hans was ook een held geworden!
Het volkslied over haar man galt uit ieders mond.

HANS SCHROOT…HANS SCHROOT……
HIJ LEEFT NIET, HIJ IS DOOD…..
EEN HELD DIE VEEL MOEST LIJDEN……
HANS SCHROOT…HANS SCHROOT!

De jonge kinderen leren dit lied al op jonge leeftijd op school.
Hans Schroot is zelfs opgenomen in het geschiedenisboek.
Over driehonderd jaar leert men nog steeds van die nobele daad van Hans.
Het is allemaal niet voor niks geweest.
Tegenwoordig staat er ook een bordje bij elke waterput in het dorpje.

BIJ INCIDENT MET KALF IN WATERPUT EERST KIJKEN OF HANS ER IN LIGT!

IS DIT NIET HET GEVAL….DEMPEN DIE HANDEL!

Jazeker, het dorpje is een stuk veiliger geworden sinds het ongeluk.
O…nu even stilte….Burgermeester Frans Loco gaat zijn toespraak geven.

Beste medeburgers van ons dorpje.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat wij Hans Schroot per ongeluk verloren zijn.
Het is tevens ook de dag waarop we met z’n alle wijzer zijn geworden.
Het verkrijgen van kennis door ongelukkige omstandigheden blijft verdrietig maar zeer doeltreffend.
Tot op de dag van vandaag is niemand meer in een waterput gevallen in ons dorpje.
Mag ik hiervoor een applaus? Nee? o ja, het is een herdenking. Stilte ja…
Maar goed, wat ik wil zeggen is…..Gerrie?
Mevrouw Gerrie Schroot?

Gaat het nog? U wilt even wat zeggen?
Maar natuurlijk! Gaat U gang…
Gerrie Schroot plaatst zichzelf voor de microfoon en begint te praten.
Over de ware toedracht van Hans zijn ongeluk.

Hans was een viespeuk!
Hij gebruikte dat kalf ter vervanging van zijn lekgeprikte opblaaspop.
Ik was zo jaloers op die pop! Zij wel en ik niet!
Het was IK die de Suzy kapot had gestoken.
IK WAS HET!!!! Schreeuwde ze uit.
Als Suzy de opblaaspop nog had geleefd, dan had het kalf ook nog geleefd!

Ik wil U na deze tien lange jaren vol met leugens eindelijk de waarheid vertellen over mijn man!
Dat kalf rende keihard weg uit een soort instinctieve afkeer tegen alle geslachtsdelen die er anders uitzagen dan de geslachtsdelen van een stier.
Het kalf was in paniek en sprong de waterput in. Alles beter dan Hans dacht hij!
En geef die kalf verdomme is ongelijk!
En maar blijven proberen hè…
Het was wel een doorzetter ja, mijn Hans.
Als U mij niet gelooft, kijkt U dan maar eens heel goed naar dat standbeeld!
Precies daar in het midden ja!

Alle ogen gaan van Gerrie naar het standbeeld van Hans Schroot.
In het midden zit inderdaad een minuscuul klein uitsteeksel.
De kinderen hebben er nu al geintjes over bedacht.

HANS SCHROOT…..HANS SCHROOT…..
ZIJN xxx DIE WAS NIET GROOT….

De herdenking is abrupt ten einde gekomen.
Veel zin heeft het niet meer nee.
Het blijkt een viespeuk te zijn!
Weg met het standbeeld!
Snel uit de geschiedenisboeken!
Verboden naam van nu af aan.

Dus lieve mensen….zo ben je beroemd, en zo berucht!
Wat een klucht….wat een klucht.
Zucht…

zondag 8 maart 2009

Sollicitatiegesprek (Onzinnige Siamezen)

De tweeling komt het kantoortje binnen.

Gaat U zitten heren…

- Nou, ik blijf liever staan als u het goed vindt.
Nou even geen geintjes broeder, dit is een serieus sollicitatiegesprek ja!
- Sorry, ik hou me mond wel weer dicht.
Dank je, ik wil dit niet verpesten.
- Als je maar weet dat ik het er niet mee eens bent.

Dus, U wilt hier komen werken als Dokter.

Ja, dat lijkt me wel wat.
- WAT?!! Als dokter?
Stil nou!
- Jij bent echt niet goed hoor!

Dan heb ik wel nog wel wat standaard vragen voor u. Kunt U tegen bloed?

Ja hoor, heb ik niks van!
- NEE! GATVERDAMME!!!! Alleen de gedachte al! Smerige rode bagger!
Stel je niet aan! Je went er maar aan.
- Omdat jij de benen hebt moet ik zeker altijd overal maar mee naar toe!
Ja! En nu kop dicht!

Wat is eigenlijk uw motivatie om dokter te worden?

Zeg eens Aaa meneer.
- Ach nee, toch niet weer die kut serie hè?
Dat is geen kut serie ja! Dat is een knap staaltje schrijverswerk hoor!
- Ja natuurlijk! Met de assistente van dokter van den PLOOOEEEGGG.
Carry is een schat, hou je bek!
- KOOS! KOOS! KOM SNEL! DOKTER HANS HEEFT WEER EEN STETHOSCOOP IN ME KUT GESTOPT!

En nu hou je op!
- Moet je nou eens goed luisteren…jij sleept me altijd overal mee naar toe! Ik heb er genoeg van!
En jij verpest op deze manier elk sollicitatiegesprek van mij!
- Ja, dat klopt ja. Waar zaten we gisteren ook alweer?
Bij de brandweer.
- Klopt, toen wou je brandweerman worden ja! En eergisteren?
Bij de politie.
- Juist ja, politiemannetje spelen.

- En Maandag…wat was er toen ook alweer?
Luister, ik snap al wat je bedoelt ja!
- Mooi! Kunnen we dan nu alsjeblieft naar huis?
Dat is goed, maar eerst even langs de supermarkt.
- Onze koelkast zit propvol en aangezien we maar één kont hebben is er ook nog genoeg pleepapier. Wat hebben we nou weer in de supermarkt te zoeken?

Ik zag gisteren een briefje hangen. Ze hebben caissières nodig.
- Wat?!
Ja, ik dacht…als ik nou ga afrekenen, dan kan jij het gelijk even inpakken. Extra service dus!
- En jij denkt dat ze jou gaan aannemen?
Nou, niet met jou erbij nee…met die instelling van je.
- Je spoort niet broeder…
Zeikerd!

zaterdag 7 maart 2009

De Siamese tweeling berecht ( Onzinnige Siamezen)

Ze liepen over straat en trokken zoals altijd veel aandacht.
Het was vroeg in de avond en één van de twee moest ontzettend nodig pissen..

OOOO…Ik moet echt heel nodig!!!
- Nou, sleep ons dan even naar die boom toe en ga gewoon!
Maar dat mag toch helemaal niet?
- Er mag wel meer niet. Doe het ook even voor mij alsjeblieft?
HAHA…je bent grappig! Ik ben hier de enige met een piemel! Ik snap hem!
- Ja, ga nou maar!

De ene helft van de tweeling doet het broekje open terwijl de andere het plassertje vast pakt
De straal pis raakt precies de onderkant van de boom.
En ze hadden het kunnen weten! Ze vallen nogal op ja.
Brigadier Snorremans komt snel op hun af gestormd!

Lekker aan het stappen heren? En daarna even wildplassen zeker. Het is een schande!
Jullie zijn een hele vieze Siamese tweeling!
Ze proberen het nog uit te leggen maar zitten al snel achterin de politiewagen.


ZAAK WILDPLASSENDE SIAMEZEN TWEELING VERSUS HET OPENBAAR MINISTERIE.

De zaak is geopend.
Wilt U opstaan Meneer Bert de Vries…

Wie edelachtbare?
- Ja wie? Ik of mijn wederhelft?

Allebei graag.

Maar U heeft het toch duidelijk over één persoon.
- Dat is niet eerlijk nee! Wij verschillen een hoop van elkaar hoor.
Ja dat bedoel ik mijn beste broeder, wij zijn er twee edelachtbare.

Mag ik dan Uw twee volledige namen hebben?
Op het rapport hier staat maar één naam vermeld.


-Wij heten Bert de Vries.

En de ander?

- Bert de Vries.

Dat is dus hetzelfde?

- Nee ik heet Bert, en hij heet Bertus.

En waarom heeft U dan niet opgegeven dat hij Bertus heet?

- Omdat wij vinden dat Bert beter bij hem past…

Juist ja….hoe pleit U trouwens? Schuldig of niet schuldig?

- Ik zeg persoonlijk niet schuldig maar mijn broer is wel schuldig geloof ik.

WAT ZEG JE NOU LUL!!!!
- Ja hallo, jij hebt hier de plasser…niet ik!
Maar jij hield hem vast weet je nog?
- Als jij hem niet had gehad had ik hem ook niet hoeven vasthouden!
JIJ MOEST NET ZO NODIG ZEIKEN ALS IK JA!!!!
- Nou… nu ik er zo over nadenk, niet perse eigenlijk.
VUILE SMERIGE VIEZE …..
- Neem het hem niet kwalijk Edelachtbare….Jules de la Tourette Snapt U?
Wat?! Jij bent degene met Jules de la Tourette!
- Ik? Ik ben mij van geen kwaad bewust…
JE PROBEERT ME ER WEER IN TE LUIZEN LUL!!! EN JEZELF OOK!
- Mezelf? Hoe bedoel je dat nou weer?

We zitten nou al zo lang aan elkaar vast en je hebt het nog steeds niet door hè?
- Wat moet ik door hebben?
Als ik moet poepen moet jij poepen, als ik ga slapen moet jij slapen.
- Ja dus?
Als ik moet gaan zitten, moet jij ook gaan zitten!
- Dan gaan we toch weer even zitten mijn beste wederhelft?
IN EEN CEL ACHTER GESLOTEN DEUREN MET TRALIES!!!
- O ja…ik snap wat je bedoelt ja.

Orde in de rechtszaal!
ORDE IN DE RECHTZAAL!
Hoe pleit U nou? SCHULDIG OF NIET SCHULDIG?


- Eeeehhh..nou…niet schuldig dan maar ja.
Dat is het eerste zinnige wat er vandaag uit je mond komt broeder.
- Dat is niet helemaal waar mijn beste broeder!
Noem dan eens een eerder voorbeeld?
- Toen we net waren opgepakt zei ik C’est La Vie! Dat is Frans voor…
Ja ja….dat is het leven ja. Klinkt een beetje afgezaagd vind je zelf ook niet?
- Over afzagen gesproken…zullen we toch maar eens een afspraak maken bij de dokter?
Liever vandaag dan morgen broeder!
- Afgesproken.
En jij betaalt die boete maar lekker zelf, viespeuk!
- Lul!

vrijdag 6 maart 2009

Jules de la Tourette ( Onzinnige Siamezen)

Zeg moet je eens goed luisteren vriend…
- Ja, wat is er mijn broe…brooeeHOERIGE VUILE GORE GOTVERGETEN KUTJANUS!!!
Dit bedoel ik nou!
- Wat bedoel je precies mijn beste VIEZE VUILE GORE SIAMEZE KUTMONGOOL!!!
Slik jij je medicijnen eigenlijk nog wel?
- Maar Natuurlijk…KUT! KUT! KUT! PIEMEL! PIEMEL!
Eeehhh…en heb je zelf het idee dat ze werken?
- Wat is dit? Een kruisver…kruisverh….EEN KUT IN ME KRUIS VUILE VIEZE RANDEBIEL!!!!!
Kruisverhoor? Nee mijn beste…zie jij ergens een felle lamp? Heb ik een blauw pakkie aan?
- Jij kijkt te veel tv broe….broe….broeHOEHOEHOE…..HOER! HOER! HOER! HOER!!!!!
Ik vraag het nog één keer! Waar zijn die medicijnen van jou gebleven?!
- Die wil ik niet meer. Ik word er misselijk va...va…VADERNEUKENDE SMERIGE SIAMEZE…
JA JA….nu weet ik het wel! Slikken die pillen! NU!
- Oké, je hebt ook wel ge….ge…ge….GESTOORDE IDIOTE HOMOFIELE PIJPENDE….

Een uurtje later was het weer rustig.
En toen begon de ander.

O jee…pffffffft….PFFFFFFFFFFFFFT…o shit!
- Gadverdamme! Hou eens op met dat geruft!
Ik wil wel broeder maar..pffffffffffff…Prrrrrrrrrrrrrrrttttt….ik kan niet!
- Nou weet je zeker ook gelijk weer waarom ik altijd misselijk word van die pillen!
Kut ja! Sorry…..pffffffffffftt…….SORRY…..KNETTER! KNAL!
- Die lucht is echt onverdraaglijk hoor!
Ik was even vergeten dat die kalmeringspillen van jou een vreemde uitwerking op mijn sluitspier hebben.
- Ja! Jij bent er allergisch voor, ik niet! En ik maar in die stank zitten!
Nou sorry hoor! Pffffffft….knetter …tetter…..we zitten aan elkaar vast hoor! We zijn één.
- Maar jij bent degene met de kont.
Ja..daar..pffffft…prrrrrrt…plof …plof… knetter……daar heb je wel een punt. Wat nu?
- Snel!!! Eet dit maagtablet!

Een uurtje later was de lucht eindelijk een beetje opgeklaard.
En toen begon die ander weer.

- Ik voel me een beetje raa….raaa…RANZIGE GEILE PEDOFIELE NECROFIEL!
O ja…die maagtabletten van mij waren weer in conflict met die kalmeringpillen van jou.
- Ja dat klopt. Ik herinner het me nu ook weer.
Kut. Ja sorry…
- Zuc…zuch…welk scheldwoord kan je op zucht verzinnen broeder?
Moet ik je nou ook nog eens gaan helpen met je Jules de la tourette?!
- Nou…als dat zou ku…ku…..KUTTENKOPPERIGE KALE KLOTEN KNEUS!!!
Nou, ik moet toegeven…die was best origineel!
- Allemaal dankzij jou mijn beste wederhelft.
Geen dank.

donderdag 5 maart 2009

De Siamese tweeling heeft ruzie (Onzinnige Siamezen)

Het ging er hard aan toe.
Dat kan ik U wel zeggen.
Het was de wereldkampioenschap boksen op tv.
Ze stonden daar maar te rammen en te doen…
tot één van de twee er genoeg van had.

Zet hem eens op onderweg naar slechte tijden of iets van die strekking..
- Echt niet! Het begint juist spannend te worden!
Spannend? Ze lopen elkaar alleen maar de hele tijd op hun bek te rossen!
- Nee, dat zie je verkeerd.
Nou, ik ben hier anders degene met twee ogen en ik zie het toch echt!
- Ga je nou grapjes maken over mijn ene oog?
Kom op, je moet toch toegeven dat het er een beetje gek uitziet.
- En over welk oog heb je het ?
Die op mijn reet natuurlijk! Hoe komt dat ding daar?

- Ja Hallo! Hoe kom jij vastgeplakt aan mij? Heb je daar wel eens over nagedacht!
Ja maar natuurlijk beste broeder…dat komt omdat jij zo FUCKING laf was!
- Waar heb je het over?!
Je blijf jezelf maar vastklampen aan me in de baarmoeder.
- Alsof jij dat nog weet?
Als de dag van gisteren beste broeder.
- En wat zei ik dan? Hè? Hè?!
BOEHOEHOE…IK VIND HET ENG!!!…BOEHOEHOE!!!!….HOU ME VAST!!!!!

- En nu zal ik je krijgen LUL !!!
En nu zal ik wat krijgen beste wederhelft?
- IK RAM JE IN ELKAAR!!!
Ik zou er nog even over nadenken als ik jou was…
- GEEF ME ÉÉN GOEDE REDEN!
Ons zenuwenstelsel loopt dwars door elkaar heen…
- JA, DUS?!
Als je mij slaat, dan heb je zelf pijn.
- Dus dat kan dan ook al niet….
Nee mijn beste broeder, we kunnen niet veel nee…
- Nee…dat kan een mens wel zeggen ja…laat staan twee…
Ja, ja…

- Potje Yahtzeeën dan maar weer?
Hebben we nog andere opties?
- Ik vrees van niet.
Zucht…

woensdag 4 maart 2009

Joris de rode kater (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Het is maar een stille bedoening in het dwergenbos.
Dwerg Prikkebaard is nog steeds niet terug van zijn ontdekkingsreis.
Meneer Stekel maakt zich altijd weer heel erg ongerust.
De dwerg blijft zomaar een paar weken weg.
Hij zal wel weer snel de voordeur komen binnenlopen.
Meneer stekel kan niet wachten!
Hij wil zijn vriendje weer terug.

Het is al laat en meneer Stekel legt alvast een warm kruikje in zijn bed.
Dan hoort hij buiten een vreemd geluid.
Het klink best wel eng maar meneer Stekel weet al meteen wat er aan de hand is.
Meneer Prikkebaard was natuurlijk onverwachts thuisgekomen en probeerde meneer Stekel te laten schrikken! Dat doet hij namelijk altijd.
Het is en blijft hilarisch ja…

Meneer Stekel loopt zelfverzekerd het huisje uit maar krijgt de schrik van zijn leven!
Het is niet meneer Prikkebaard! Het is veel groter!
Het is rood met witte poten en oneindig lange snorharen.
Dit moest wel Joris de Rode Kater zijn.
Waar is het grote boek van Opa Dwerg?
Ach nee! Die heeft dwerg Prikkebaard natuurlijk bij zich!
Wat te doen?

In het grote dwergenbos boek van Opa Dwerg staat elk dier wat ooit in het dwergenbos heeft geleefd.
En er staat inderdaad ook iets in over Joris de Rode Kater. Hij kwam uit de mensenwereld.
Ooit was hij verdwaald geraakt in het dwergenbos en vond nooit meer de weg terug naar “het dorpje“.
Sommige dwergen en diertjes zeggen zelf dat Joris de Rode Kater een geest is.
Een rode kater uit “het dorpje”zou het nog niet eens één dag overleven in het dwergenbos.
Laat staan jaren.

Het was al jaren geleden dat Opa Dwerg Joris de Rode Kater voor het eerst zag.
In het boek was een heel hoofdstuk aan Joris gewijd.
Maar was het nou een slechte kat of een nobele kater.
Het wordt tijd dat meneer Stekel de waarheid gaat ontdekken.

Hij kruipt in zijn bolletje en rolt als een dappere Stekelmans naar Joris toe.
Joris schrikt er eerst even van.
Maar al snel beseft hij dat dit het eerste beestje in het dwergenbos is dat met hem wilt spelen!
Hij begint met zijn kleine zachte pootje meneer Stekel zachtjes in het rond te rollen.
Daarna likt hij elke keer heel lief de schaafwondjes die meneer Stekel daar aan over houdt.
Meneer Stekel voelt de positieve aandacht en komt uit zijn bolletje.
Hij snuffelt met zijn Stekelsnuitje aan de natte neus van Joris.
Joris likt daarna zachtjes over het neusje van meneer Stekel.
Een vriendschap is geboren!

En nu maar hopen dat ik hem mag houden.
Dwerg Prikkebaard zal snel terug zijn.
Je bent lief hoor Joris, heel lief.

Ik ga lekker tegen je aanliggen.
Au zegt Joris!
Sorry zegt meneer Stekel.
Tot morgen Joris de Rode Kater…
Slaap lekker!

dinsdag 3 maart 2009

De Dwerg op reis II (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Dwerg Prikkebaard ontwaakt in een roes.
Hij heeft slecht geslapen vannacht.
De vos bleef maar expres in zijn oor kwijlen.
Ook maakte hij constant geluidjes van een neukende Dwerg!
Dit was erg onplezierig voor Dwerg Prikkebaard.
Nu wist hij het wel hoor!
Zijn Opa was een viespeuk ja!
Vieze Opa Dwerg!

Maar aan de andere kant is er toch ook een heel lief vossendwergje geboren?
Denk daar nu is over na Victor de Vos!
Ik ga weer verder. Ik heb een lange tocht voor de boeg.
Dag lief Vossendwergje van me! Tot snel!
Met zijn snoetje aait hij me vaarwel.
Hij accepteert dwerg Prikkebaard wel.

Dwerg Prikkebaard is wel zes uur onderweg totdat hij eindelijk de grens tussen het dwergenbos en “Het dorpje” bereikt. En nu is het uitkijken geblazen!
Het is hier levensgevaarlijk. Alles gaat snel.
Dwerg Prikkebaard kijkt goed naar links…en dan weer naar rechts….
En nog één keer voor de zekerheid naar links en…RENNEN MAAR!

Wat een bos zeg! Wat een grote mensen!
Wat een grote stenen bouwwerken!!!
Net als dat ene gebouw daar!
Daar kunnen wel duizenden dwergen en stekeldieren wonen!
Wat een pracht, wat een praal! En wat een triestheid!

Er staan maar een paar bomen en die hangen triest met hun takken naar beneden.
Ze zijn ongelukkig vanwege de stank en het harde geluid!
Dat vertelde ze dwerg Prikkebaard net.
Of ik ze niet even mee terug het dwergenbos in konden dragen!
Ja hallo!
Ik ben maar een kleine dwerg meneer Boom!
Ik stuur U wel een paar pluizige staardiertjes om U op te vrolijken oké?
Tot ziens meneer Boom en ja, ik zal goed uitkijken ja.

Dwerg Prikkebaard loopt snel door en merkt plots dat het donker is geworden.
Hij snapt er niets van want het is pas vijf uur in s´ middags.
Ach nee hè? Begint het ook nog te regenen!!!
Te stortregenen zelfs!

Maar het is nog niet donker en het regent ook niet.
Het is de schaduw van Diablo de kappersknecht!
Hij is al geruime tijd met open mond naar de dwerg aan het staren dus vandaar de zware regenval.
Ach nee! Hier had Opa Dwerg voor gewaarschuwd!!!
Het was de menselijke waterval.
Met heel dik, slijmerig water!

Hij kijkt naar boven en ziet een wezen met een opgekrulde bovenlip, en een hangende onderlip.
Je kijkt als het ware recht tegen zijn huigje aan!
Gadverdamme! Zelfs de rotte geur van pinda´s en reeds geconsumeerd vlees zijn te ruiken!
Opa Dwerg had niet overdreven! Dit was echt smerig!
Dwerg Prikkebaard rent alsof de duivel achter hem aan zit.
Weg van dat monster!

De dwerg is erg geschrokken en zoekt snel naar een schuilplek.
De schuilkelder van Myra De Rode Mier reikt niet zo ver als “het dorpje” helaas.
Dat kan hij wel uit zijn hoofd zetten.
Hij kruipt een kiertje in van een groot stenen bouwwerk in en gaat liggen.
Dwerg Prikkebaard is zo moe dat hij spontaan in slaap valt.
Morgen weer een spannend avontuur.
Slaap lekker Dwerg Prikkebaard…

Dwerg Prikkebaard gaat op avontuur (Dwerg Prikkebaard en Meneer Stekel)

Dwerg Prikkebaard heeft al zijn spulletjes ingepakt.
Hij is klaar voor een groot nieuw avontuur.
Al veels te lang had hij thuis gezeten en niets gedaan.
Zo lang was hij al niet meer op een ontdekkingreis gegaan.
En nu was het dan zover…

Nee meneer Stekel…U mag niet mee. Het spijt me.
Dit is iets wat een dwerg in zijn eentje moet doen.
Ja, ik weet ook wel dat u het zo graag wilt maar nee is nee.
Sorry meneer Stekel.

Al snel zal dwerg Prikkebaard nieuwe paden ontdekken.
Hij zal de geur van het onbekende opsnuiven
Een ervaring rijker, een wijzere dwerg.
Hij kan niet wachten!

Er zullen gevaren opduiken onderweg maar hij zal ook nieuwe vrienden ontmoeten.
De dwerg is van plan om naar het noorden te trekken. Het gevaarlijke noorden.
Over het noorden zijn al vele verhalen verteld.

Opa Prikkebaard was de allerbekendste ontdekkingsreiziger van het hele dwergenbos,
Zijn naam leeft voort in de vele verhalen die hij heeft geschreven over de mensenwereld in “Het Dorpje”. Het was een soort bos maar dan zonder bomen en met heel veel metalen bewegende objecten en stenen bouwwerken.

En nu gaat dwerg Prikkebaard het zelf mee maken.
Hij zal als het ware een hoofdrol gaan spelen in één van die prachtige verhalen van Opa Prikkebaard.
Hij kan niet wachten.

Huilend rolt meneer Stekel zich op in een bolletje en blijft achter.
Fluitend verlaat dwerg Prikkebaard de dwergensteeg nummer 12 en zet er een snelle pas in.
Voor het donker wil hij aan zijn gekomen bij de eerste slaapplek.
Op de kaart die opa Prikkebaard had getekend was duidelijk een grote holle boom afgebeeld.
Boven die afbeelding stond het logo van een slapende dwerg en dwerg Prikkebaard had de link al snel gelegd. Daar moest hij zijn.

Op de bewuste plek aangekomen ziet de dwerg een holle boom, net als op de tekening.
Ik heb het gehaald.
En het begint pas te schemeren. Wat een vlotte dwerg ben ik toch ook!
Hij kruipt de holle boom is en ziet twee grote fonkelde ogen in het donker.
Hij zoekt naar het lichtknopje maar die zit er niet.
Het is tenslotte een boom denkt de dwerg bij zichzelf.
Nog voor dat hij het weet ligt de dwerg alweer buiten.
Het is Victor de Vos. Victor is sluw en gemeen.

- Voor de familie van Opa Prikkebaard is hier geen plek! Die oude viespeuk!
Mijn Opa is geen viespeuk, het is een opperdwerg!
- Ja, er boven op wou hij altijd wel! Die smeerpijp!
Hoe bedoelt U dit nou precies meneer de Vos?
- Uw Opa heeft mijn wijf bezwangert!

Hij laat zijn zoon zien en dat is inderdaad een exacte kopie van Opa Prikkebaard!
Maar dan met een staart, vossenoortjes en vier poten.
De dwerg heeft er een halfbroertje bij.

En zo ziet U maar wat een dwerg in een ontdekkingreis allemaal kan ontdekken.
De stamboom kan worden aangepast en de familie wordt ingelicht.
Of ze er echt zo blij mee zijn weet de dwerg nog niet maar ach…
Het is wel een interessant nieuwtje.
Een half dwergje en half vosje…en het is familie!

Nu ga ik maar even slapen want morgen heb ik een drukke dag voor de boeg.
Ik ga in één keer naar “het dorpje” lopen!
Op naar het noorden, op naar het avontuur.
Tot morgen neef Vos, slaap lekker.

zondag 1 maart 2009

Brandend huis (Onzinnige Verzinsels)

Het was wel een afweging hoor. Geen makkelijke keuze voor een oude vrouw.
Na jaren erover na gedacht te hebben werd de drang steeds sterker.
Het huis stond immers leeg. Geen haan die er naar zou kraaien, geen hond te bekennen.
Niemand die de vrouw in de weg zou staan. Maar ja....dat op haar leeftijd.
Wat zouden haar kinderen er van zeggen...wie was zij om dit zomaar te doen.
Had ze dan niet al genoeg gedaan in haar leven?

Het antwoord kwam onverwachts aanwaaien in de vorm van een brief.
De brief was vijftig lange jaren zoek geweest maar op een dag kwam een
overijverige werknemer hem tegen tijdens het stofzuigen achter de postzakken.
De jonge postbode voelde zijn vaderlandse plicht en stapte direct in het vliegtuig om de brief
hoogstpersoonlijk af te leveren bij de op leeftijd gekomen dame.

Hij passeerde het leegstaande huis en klopte op de deur van de vrouw.
Het was wel een afweging hoor. Geen gemakkelijke keuze voor de jonge postbode.
De brief was immers al zoveel jaar geleden geschreven, de vrouw zou weleens een hartverzakking kunnen krijgen.

Was de brief van een geheime minnaar? Van haar moeder die ze nooit had gekend?
Was het een oproep om mee te mogen doen aan de audities van het koninklijk nationaal ballet.
Zouden de audities al afgelopen zijn of zou de vrouw überhaupt nog wel lenig genoeg zijn.
Zou ze nog steeds 2 benen en twee armen hebben. Leeft ze nog wel?
Is ze soms net dood gegaan en vind ik haar?

De Vrouw deed de deur open en zag de jonge postbode staan,
trillend van onzekerheid maar met een gepaste trots in zijn ogen.
De vrouw las de brief, slaakte een zucht van verlichting, liep naar het leegstaande huis toe,
stak het velletje papier in de brand, gooide het door de brievenbus en wachtte totdat de brandweer kwam.
Tot op de dag van vandaag weet niemand wat er in die brief stond.
Jammer...