De herdenking van Hans Schroot (Kapperszaak De Kale Kip)

Het is vandaag een zware dag voor Gerrie Schroot.
Gerrie is de eigenaresse van tweedehands kledingwinkel “De Gebruikte Goederen”.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat haar man is overleden.
Het was een dramatisch ongeluk waar het hele dorp nog steeds over praat.
Hans wordt herinnert als een held.

Nadat het kleine kalfje in de waterput was gevallen dook Hans Schroot er gelijk achteraan.
Op hetzelfde moment dacht iedereen meteen: “Kalf…put….tja….dempen die handel!”
Niemand dacht nog aan Hans, de put werd gedempt en Hans was niet meer.
Later is Hans uit het hard geworden cement gebikkeld en men had gelijk een mooi standbeeld.
Dat siert tot de dag van vandaag nog steeds het kleine marktpleintje.

Op dit pleintje vindt dan ook de grote herdenking plaats.
Burgemeester Frans Loco is uiteraard ook aanwezig.
Hij zal een grote krans met bloemen neerleggen en de toespraak geven.
Gerrie Schroot zit er als altijd triest bij.

Het is en blijft een dubbel gevoel voor Gerrie.
Ze zal Hans ongetwijfeld verschrikkelijk veel missen.
Maar haar Hans was ook een held geworden!
Het volkslied over haar man galt uit ieders mond.

HANS SCHROOT…HANS SCHROOT……
HIJ LEEFT NIET, HIJ IS DOOD…..
EEN HELD DIE VEEL MOEST LIJDEN……
HANS SCHROOT…HANS SCHROOT!

De jonge kinderen leren dit lied al op jonge leeftijd op school.
Hans Schroot is zelfs opgenomen in het geschiedenisboek.
Over driehonderd jaar leert men nog steeds van die nobele daad van Hans.
Het is allemaal niet voor niks geweest.
Tegenwoordig staat er ook een bordje bij elke waterput in het dorpje.

BIJ INCIDENT MET KALF IN WATERPUT EERST KIJKEN OF HANS ER IN LIGT!

IS DIT NIET HET GEVAL….DEMPEN DIE HANDEL!

Jazeker, het dorpje is een stuk veiliger geworden sinds het ongeluk.
O…nu even stilte….Burgermeester Frans Loco gaat zijn toespraak geven.

Beste medeburgers van ons dorpje.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat wij Hans Schroot per ongeluk verloren zijn.
Het is tevens ook de dag waarop we met z’n alle wijzer zijn geworden.
Het verkrijgen van kennis door ongelukkige omstandigheden blijft verdrietig maar zeer doeltreffend.
Tot op de dag van vandaag is niemand meer in een waterput gevallen in ons dorpje.
Mag ik hiervoor een applaus? Nee? o ja, het is een herdenking. Stilte ja…
Maar goed, wat ik wil zeggen is…..Gerrie?
Mevrouw Gerrie Schroot?

Gaat het nog? U wilt even wat zeggen?
Maar natuurlijk! Gaat U gang…
Gerrie Schroot plaatst zichzelf voor de microfoon en begint te praten.
Over de ware toedracht van Hans zijn ongeluk.

Hans was een viespeuk!
Hij gebruikte dat kalf ter vervanging van zijn lekgeprikte opblaaspop.
Ik was zo jaloers op die pop! Zij wel en ik niet!
Het was IK die de Suzy kapot had gestoken.
IK WAS HET!!!! Schreeuwde ze uit.
Als Suzy de opblaaspop nog had geleefd, dan had het kalf ook nog geleefd!

Ik wil U na deze tien lange jaren vol met leugens eindelijk de waarheid vertellen over mijn man!
Dat kalf rende keihard weg uit een soort instinctieve afkeer tegen alle geslachtsdelen die er anders uitzagen dan de geslachtsdelen van een stier.
Het kalf was in paniek en sprong de waterput in. Alles beter dan Hans dacht hij!
En geef die kalf verdomme is ongelijk!
En maar blijven proberen hè…
Het was wel een doorzetter ja, mijn Hans.
Als U mij niet gelooft, kijkt U dan maar eens heel goed naar dat standbeeld!
Precies daar in het midden ja!

Alle ogen gaan van Gerrie naar het standbeeld van Hans Schroot.
In het midden zit inderdaad een minuscuul klein uitsteeksel.
De kinderen hebben er nu al geintjes over bedacht.

HANS SCHROOT…..HANS SCHROOT…..
ZIJN xxx DIE WAS NIET GROOT….

De herdenking is abrupt ten einde gekomen.
Veel zin heeft het niet meer nee.
Het blijkt een viespeuk te zijn!
Weg met het standbeeld!
Snel uit de geschiedenisboeken!
Verboden naam van nu af aan.

Dus lieve mensen….zo ben je beroemd, en zo berucht!
Wat een klucht….wat een klucht.
Zucht…