Oh…die vreselijke tocht die alsmaar door dat kiertje kruipt!
Het hout is een beetje kromgetrokken en de deurpost zit los.
Achterstallig onderhoud en goedkoop materiaal om kosten te besparen.
De winters zijn hier al koud genoeg en om te stoken is geld nodig.
Thuiskomen met twee volle boodschappen tassen in een huis vol met kieren.
Vijf sloffen over elkaar heen. Dikke truien, dubbele sokken en een warme sjaal.
Een openhaardvuur op dvd gebrand voor de nodige illusie.
En toen kwam ze thuis.
Ze was mooi en warm.
Uit met die sloffen, weg met die dikke trui.
Geen sjaal meer nodig, nee zelfs geen sokken.
We kruipen in bed en gaan slapen.
En ik krijg het me toch heet!
Mijn god…ze is net een straalkachel.
Raam open alstublieft!
Het is hier niet te harden!
Al dat zweet. Gadverdamme!
Vies hoor.
Ze staat verontwaardigd op en kleed zich aan.
Ze noemt me een zeikerd en gaat slapen bij haar moeder...alweer.
En daar lig ik dan. Wat heb ik nou weer gedaan?
Trouwens…wat is het hier koud zeg!
Brrrrrr…
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten