Ex vriendin II (onzinnige relaties)

Ik leerde haar op een overdonderde manier kennen.
Ze stal mijn hart snel en eh…hard ja.
Ik liep de supermarkt uit en zag haar lopen met een kinderwagen.
Ze was gezellig aan het praten met haar vriendin toen iemand een lelijke opmerking maakte.
Het was een slungelige jongen met een blikje exportbier in zijn hand.
Het was waarschijnlijk iets in de trant van lekker wijf of vuile hoer.
Niet echt het standaard complimentje wat je verwacht van een onbekende voor de supermarkt.

Ze antwoordde in het begin nog met een zacht stemmetje maar dat bouwde zich in de tijd van tien seconde uit tot een waanzinnige scheldpartij. Ik was diep onder de indruk ja.
Hoe mooi en sierlijk kwamen de woorden uit haar mond gerold.
En ook zo ad rem en origineel!

Het was kanker dit en tering dat, en straks geen tanden meer in je bek zus en ten afsluiting dat prachtige ik sla je dwars door die ruit heen met je kankersmoel zo.
Het was pure poëzie en ik wist wat mij te doen stond
Ik liep naar haar toe en vroeg of ze ergens een keer met mij een kopje koffie wou drinken.
Twee dagen later was het dan zover en mijn beide blauwe ogen waren al aardig bijgetrokken.

Ze vatte het namelijk eerst helemaal niet goed op nee. Pittig wijfie hoor!
Pas na twee volle minuten van harde vuistslagen en stevige kopstoten zag zij dat ik haar nog steeds met diezelfde verliefde blik aanstaarde.
Ze smolt en accepteerde mijn aanbod.

Toen ik haar vervolgens aan mijn moeder introduceerde was een kopstoot het gevolg.
Jij bent toch dat lelijke wijf van vorige week wat probeerde voor te dringen bij de kassa? Trut!
Mijn moeder ging maar snel naar de keuken om even wat eten voor iedereen te maken.
Ze was behoorlijk geschrokken ja. Wat een agressief kreng!
Vaders was erg boos maar deed zijn uiterste best om dat niet te laten merken.
Hij mocht dan wel boos zijn, hij scheet tegelijkertijd ook in zijn broek van de angst.
Mijn kleine zusje van drie maanden kroop snel naar de keuken en probeerde bij mijn moeder het tegengestelde van een geboorte na te bootsen.
Ze wou weer terug die buik in!
Het leven was eng!

Twee weken heb ik het met haar uitgehouden. Toen was de koek op!
Ik kwam er namelijk achter dat ze helemaal niet zo aardig was!
Nee meneer, het was een grove inschattingfout van iemand met een roze zonnebril op zijn hoofd.
Ze bleek namelijk behoorlijk agressief aangelegd te zijn.
Dat kan een mens toch ook niet weten van te voren ?

Ik en mijn familie hebben het moeten ontgelden, die twee lange weken.
Ik maakte het uit, regelde een straatverbod en leefde nog lang en bang.
Ja, het was me er eentje.
Dat kunt U wel zeggen…