Een enkeltje besteld voor iemand wachtend in een dodencel.

Kort voor het vertrek is het toch wel handig om het één en ander na te lopen.
Heb ik echt alles wat ik nodig heb?
Ach, ik vergeet vast niks wat daar te gebruiken is.
Laat ik niemand belangrijks achter?
Vast wel, maar zo gaan dat soort dingen nu eenmaal.

Veel koffers zal ik in ieder geval niet nodig hebben.
Ik heb vernomen dat het daar allemaal geheel inclusief is.
Weet je wat, ik laat gewoon alles hier.
Kan mij het schelen.

Een scheerapparaat is misschien wel handig.
Dat schijnt nog even door te groeien hè?
In dat geval wordt het een scheerapparaat en een nagelknippertje.

Een maal een enkele vlucht richting nergens met extra beenruimte alstublieft.
Hoeveel? Gratis? Nou...dat is mooi zeg!
Spannend hoor, zo in je eentje weggaan.
Ook wel eng trouwens.
Maar ja…
C’est la vie

En nu roeien schipper. Roeien!
Er staan nog meer zieltjes te wachten.
Roeien naar de overkant.
Weg van die plek waar ik toch niet gemist zal worden.
Naar mijn nieuwe leven.
Ik kan bijna niet wachten…
En trouwens als u het echt wilt weten?
Ik was het niet.