Waar heb ik hem nou gelaten?

Snotverdriedubbeltjes!
Ik ben hem kwijt.
Ik heb het hele huisje doorgezocht.
Ik moet het maar gewoon accepteren denk ik.
En zij ook.
Maar ik mag het eerst wel even heel subtiel gaan uitleggen.
Fijn is dat.
En ze is al zo moeilijk.

Waar kan dat kreng nou zijn?
Zo klein is het nou ook weer niet…
Even goed nadenken…
Ik was thuis, toen stond ik bij de bushalte,
in de bus, weer uitgestapt bij de bus halte en de kroeg in,
daar had ik hem nog.

Daarna ergens opgezet en…
Wacht is even…hij was er ook weer afgedonderd na een tijdje.
Dat weet ik nog.
En niet stuk trouwens. En toen….
O ja…toen moest ik ontzettend nodig zeiken.
Ik vroeg nog aan Beppie de barvrouw of ze even wou opletten.
Maar ze had het te druk dus dat kon niet.
Maar ik moest toch echt even pissen.

Het volgende moment stond ik voor de pispot,
ben er maar eventjes bij gaan zitten voor de zekerheid
en raakte ik gefascineerd door al die teksten de op de muur waren geschreven.
Even een paar telefoonnummers genoteerd.
En gebeld.
Geen gehoor.
Jammer.
Even een tukje gedaan.
Toen weer opgestaan, de wc uitgelopen.
Hem opgepakt, laten vallen, opgepakt, laten vallen en weer opgepakt.
Toen zette ik hem weer op de barkruk en heb ik afgerekend….
of niet….dat weet ik niet echt zeker meer.

Toen wankelde ik de kroeg uit,
struikelde de bus in,
de buschauffeur stempelde de drie zones die ik moest afleggen en….
wacht eens even!

Één maal drie zones?
Dat moesten tweemaal drie zones zijn!
Kut!
Heb ik dat kind weer in de kroeg laten liggen.
Nou ja…morgen weer een dag.