Het is vroeg in de ochtend als Francisco met zijn kapotte fiets over straat loopt.
Gisternacht was hij even een borrel gaan halen bij Café Het Zal Je Oom Maar Zijn.
Toen hij daarna lichtelijk beschonken naar huis probeerde te fietsen kreeg hij enorme ruzie met een verschrikkelijk irritante lantaarnpaal die maar niet aan de kant wou gaan.
Naar eigen zeggen schijnt de lantaarnpaal het gewonnen te hebben en is gewoon blijven staan,
al brandend en wel. Bij Francisco ging het lichtje wel even uit.
Alles in het lichaam van Francisco doet pijn en zijn fiets is dusdanig toegetakeld dat fietsen even niet meer tot de gebruikelijke mogelijkheden behoort.
Dit is echt een klusje voor Belle van Rinkel.
Hij stapt fietsenmakerij De Vergulde Spaak binnen en groet Belle.
Belle zit aan de telefoon met zijn vrouw Tilly van Tongeren.
Die is waarschijnlijk weer ergens aan het bekken met een vreemde kerel.
Hij smijt de hoorn op de haak.
Als Belle van Rinkel boos is dan schieten de ventieldopen letterlijk de hele tent door!
Hij begint dan altijd als een wildeman door zijn eigen winkeltje heen te razen en met alle fietsbellen te rinkelen. Ook laat hij alle banden leeglopen en gaat ze dan weer in een razend tempo opnieuw oppompen. Hij moet wat stoom afblazen in zijn leven die Belle!!!
Het vrouwtje met de toepasselijke achternaam.
Hij had het kunnen weten!
Hallo meneer van Rinkel, is het weer zover?
Ja? Buiten de deur blijven neuken! Dat dacht ik al.
Nee!!! Dat kan toch niet waar zijn!
Met Bert Baquet van Bakkerij Het Kleffe Broodje.
Als Bert zo doorgaat wordt het nog eens een hete bakker.
En ze is zo lelijk als de nacht!
Die viespeuk!
Francisco kan het weten.
Hij weet hoe mevrouw van Tongeren er uitziet.
Het is een vaste klant van Kapperszaak De Kale Kip.
Die vrouw heeft werkelijk zoveel gebekt in haar leven dat ze net lijkt op een bosjesvrouw uit de rimboe…zo één met een grote schaal in haar onderlip die ze er dan net uit heeft gehaald.
Die lippen van haar zijn al zo vaak geconsumeerd,
dat ze eruitzien er uit als een reeds afgekloven karbonaadje.
Haar tong is bedekt met een laag eelt en heel veel vette sju!
Gadverdamme, daar haal ik mijn brood dus ook niet meer.
Ik vond die croissantjes al zo vreemd smaken de laatste tijd!
Zo vettig.
Kunt U tussen al uw getier en geraas door nog even naar mijn fiets kijken?
Klein ongelukje gehad ja. Dat wist U al.
Van mevrouw van Driesen?
Hoe kan ze dat toch allemaal weten?
Ze is zo dement als een versleten rolstoel maar dat weet ze dan weer wel!
Als U nou mijn fiets maakt, dan krijgt U van mij een gratis knipbeurt.
Ons helpt ons toch?
Vanmiddag klaar? Dat is mooi!
Tot vanmiddag dan maar.
Dag meneer van rinkel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten