Een kind zonder handen.

En het kind verging in een wereld vol met anders uit ziende.
Het wou wel zeggen wat het voelde maar kon het niet omschrijven.
Het hing nog vers aan de boom, zonder kleur, zonder droom.
Anders dan verwacht en niet wetend wat te verwachten.
Ogen starend naar die leegte.

De vrucht was nog niet volgroeid.
Rijp was het wel en het viel hard op de grond.
En daar begon het leven.

Geen duim in de mond, geen vingers in de lucht.
Niemand om aan te raken, geen vuist om te ballen.
Geen vlucht van een vogel om na te wijzen.
alleen door de ogen te sluiten het daglicht te weren.

Het was die ene dag dat het allemaal gebeurde.
De geboorte, het gemis, de twijfel, de angst en de dood.
Een kind zonder handen.