De dwerg en meneer Prikkebaard gaan verhuizen.

Over een paar dagen zal het dan eindelijk gebeuren.
De dwerg gaat verhuizen!
Hij mag dan wel klein zijn, maar dit hutje was gewoon niet groot genoeg meer.
Meneer Prikkebaard is er ook al bij komen wonen en dat zorgde af en toe voor stekelige situaties.
In het nieuwe huisje zijn wel twee slaapkamers.
Één voor de dwerg en één voor meneer Prikkebaard.
Samen in bed slapen hoeft nu gelukkig niet meer.
Elke keer als de dwerg zich omdraaide schrok hij wakker. Au! Dat doet pijn!
Als de dwerg het beddengoed wou verschonen kon hij het meteen weggooien.
Vol met gaten natuurlijk.
Meneer Prikkebaard vind het ook wel prima.
De dwerg snurkt als een grote volwassen vent!
Dat komt omdat de dwerg een hele grote neus heeft in de vorm van een aardappel.
En die neus hangt half over zijn witte baard heen en dat veroorzaakt de trilling!
Toch zijn ze gek op elkaar.
Het zijn vriendjes geworden.
Op het dak van het nieuwe huisje zit zelfs een piepklein schoorsteentje,
gemaakt van een bamboestokje.
Er is geen achtertuintje maar wie heeft dat nou nodig in het dwergenbos.
Als ze verhuisd zijn zullen ze wel moe zijn!
Het is namelijk heel ver lopen!
Nog even doorwerken en we zijn er meneer Prikkebaard.
Al snel zal de geur van een heerlijk dwergenstamppotje uit de gloednieuwe keuken opstijgen.
Voor meneer Prikkebaard een stukje sappig brood natuurlijk, dat vind ie veel lekkerder dan die dwergenprut!
En voor morgen staat een groot feest gepland om het allemaal te vieren.
Nog even meneer Prikkebaard, nog even.
Dan wonen we in de Dwergensteeg nummer 12!