De hoogste prijs

De bel gaat.
Licht vertwijfeld laat Evert zich loom van de bank glijden om
vervolgens het gordijn zachtjes opzij te schuiven.
Het regent dikke klodders vanillevla pulserend op het ritme van deze laatste avond. Verwonderd steekt Evert zijn hand uit.
Nooit was alles zo mooi..
“De brief, oh shit! De afscheidsbrief!” , Evert schrikt op .
“plannen was nooi mijn sterkste punt maar dit slaat werkelijk alles!"
Met verenigde kracht wankelt hij naar zijn bureau waar hij driftig,
beide ogen gesloten, de opengerukte la doorspit op zoek
naar iets bruikbaars.

En dan gaat de bel, twee maal deze keer.
Langs de bank, bezaaid met lege verpakkingen, de tafel met daarop
diverse slaapcapsules en één lege whiskeyfles, begeeft hij zich langzaam terug naar het raam.
“Is ze dan toch teruggekomen? Komt het alemaal toch weer goed?”

Door de dikke gele strepen op het raam ziet Evert het gestalte van een grote kale man in een felrode regenjas met onder zijn arm een kartonnen bord geklemt.
De cameraman die hem begeleidt draait de lens plots richting Evert.
“Ik heb iets dat je hele leven gaat veranderen”, roept de kale man vervolgens richting Evert.
“O, waar ben ik mee bezig geweest? Ik kén deze man! Dat is die gozer die relaties lijmt op T.V.”
Evert was nooit zo’n groot fan van dit programma maar vandaag was alles anders.
Paula zat op de hoek van de straat in een trailer op hem te wachten om te zeggen dat hij alles voor haar betekende.
Nu restte nog maar één opstakel: De kale man in de rode regenjas en de camera die alles vastlegt.

Langzaam haalt hij de deur van het slot.
Nu staart hij in en verblinden wit licht waaruit de man in het rood
verschijnt die hem vastklampt en Evert meeneemt, het ging allemaal zo snel.
Wat zegt deze man?
Hij praat zo hard en de woorden blijven maar komen. “Rustig maar”,
zegt hij, “Als je doet wat ik zeg komt alles goed.
Ennuh lach ook een beetje, de mensen moet het je ook gunnen”.

In een klein rood japans bestickerde auto met strik, omringd door al zijn buurtgenoten in een mooi versierde straat sloot Evert zijn ogen.