Oranje sinaasappel

Ik kon mijn oren niet geloven!
Wat zei ze? Of ik…ja…IK…..met haar wou…. eeeh…
Dan kun je niet menen dacht ik.
Jij bent zo mooi en ik, nou …ik eigenlijk ook wel maar dan nog steeds!
Ik met haar? Tjonge, mag ik even bedenktijd?
Waarom vraagt ze aan mij.
Nou…als ik in een winkel sta en ik zie de allermooiste oranje sinaasappel die ik ooit heb gezien, dan vertrouw ik het ook niet helemaal. Hij zal vast wel oranje geverfd zijn.
Dat kan niet anders. Dat denk je dan hè? U begrijpt het niet?
Ik leg het wel even uit. Hij hing ergens in Verweggistan aan een boom, is op een zekere dag geplukt door een Verwegistanees, vervoerd door een oude vrachtwagen naar een loods, vanaf die loods weer vervoerd naar het vliegtuig en overgevlogen vanaf Verweggistan naar hier. Toen vanaf het vliegveld naar de groothandel, vanaf de groothandel naar de supermarkt en neergelegd door een of ander zwetend pubertje met pukkels overal en dan zegt U mij dat die sinaasappel nog zo mooi oranje kan zijn? Ik heb er een hard hoofd in. Niet dat ik niet hou van hele mooie oranje sinaasappels, nee hoor mevrouw!
Ze zijn waarschijnlijk net als u.
Ze smaken meestal zoet, heel zoet.
Maar is daar dan ook niet wat aan gedaan?
Waren ze niet compleet verkleurd en uitgedroogd
en daarna ingespoten met zoete sinaasappelsap en oranje geverfd?
Zegt u het maar, ik weet het ook niet meer.
Wat zeg je nu? Je trekt je woorden terug?
Je vind het heel erg saai dat ik alleen maar over sinaasappels praat.
Ja, daar zegt u me wat.
Daar had ik nog niet bij stilgestaan.
Weer mislukt.
(wordt vervolgd)