Het familiefeest

Even geduld allemaal. Het gaat zo beginnen.
Blijft U alstublieft op uw stoelen zitten.
En ja! Gaat U maar!
De muziek staat aan en U mag beginnen met lopen.
O wat een feest!
Wie weet zet ik NU de muziek uit.
Of misschien NU!
Oh wat heerlijk. Dat machtsgevoel.
U weet niet wanneer ik op dat knopje ga drukken hè?
Nee, vals alarm! Ik zag u allemaal al richting de stoelen duiken maar helaas.
Opstaan en doorlopen maar! Wat een humor.
En dan te bedenken dat dit een eeuwenoud spelletje is. Leuk hè?
NU! De muziek valt stil. Ach...wat sneu nou. Tante Rie.
Tja, u bent ook niet meer zo snel als vroeger hè?
Als u iets te hard gaat zitten breekt u wellicht nog iets. Nou aan de kant.
Het spel moet doorgaan. En daar gaan we weer!
Me handen trillen van de opwinding.
Ik zet even iets sneller op hoor. En ja!
Lopen maar. Nou niet zo zeuren opa!
Dit tempo kunt u echt nog wel bij houden hoor!
Trouwens, U speelt al de hele tijd vals want u zit al in een stoel
en die propt u elke keer tussen twee andere stoelen in. Flauw hoor.
Kom op! Tempo tempo! Wat zeg je kleintje? Moet je plassen?
Had je daar niet even wat eerder mee kunnen komen?
We zitten midden in een spel!
Oké! Jij je zin. GEDISCWALIFICEERD!
Nog iemand anders naar de wc.? U oma? Nee?
En lopen dan maar! Ja ja...dat gaat snel hè?
NU! De muziek is gestopt.
Oei! Gaat het oma? Ja dat klopt! dat was net mis ja...
Zulke kleine stoelen zijn het nu toch ook weer niet.
Volgende keer iets beter opletten ja?
Ik bel zo wel even een taxi voor u.
Met die gebroken heup gaat het niet meer lukken denk ik.
En dan nu voor de laatste ronden!
De spanning bouwt zich op.
De felheid van de deelnemers is goed aan te voelen!
Ze kijken geconcentreerd, en heel boos.
Ze kijken geconcentreerd en heel boos mijn kant op.
Jongens, jongens, rustig nou!
Wie ik ben? Dat heb ik jullie al verteld. Ik ben een achterneef van de broer van....
ach...eigenlijk ben ik gewoon een beetje eenzaam en het klonk hier zo gezellig binnen.
Mag ik meedoen alsjeblieft? Nee?
Hè jammer...